วัส ติงสมิตร วิเคราะห์คดีซุกหุ้นศักดิ์สยามเจตนาทุจริตต้องปราศจากข้อสงสัย

นักวิชาการอิสระวิเคราะห์บทเรียนจากคดีสำคัญในอดีต ชี้พฤติการณ์ "ความผิดทางปกครอง" อาจไม่เท่ากับ "ความผิดทางอาญา" เสมอไป พร้อมจับตาการวินิจฉัยของศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ต่อกรณีการถือครองหุ้นของอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ว่าเป็นการจงใจปกปิดหรือเพียงความเข้าใจคลาดเคลื่อน

นายวัส ติงสมิตร นักวิชาการอิสระ เปิดเผยบทวิเคราะห์ผ่านเฟซบุ๊ก กรณีคดีการถือครองหุ้นของนายศักดิ์สยาม ชิดชอบ อดีตรมว.คมนาคม โดยเปรียบเทียบกับบรรทัดฐานจากคดีของนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี และนายสมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ อดีตประธานรัฐสภา ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า ศาลปกครองและศาลรัฐธรรมนูญมุ่งเน้นการตรวจสอบความถูกต้องของกระบวนการและโครงสร้างอำนาจรัฐ หากพบการใช้ดุลพินิจเบี่ยงเบนก็สามารถวินิจฉัยให้พ้นจากตำแหน่งได้ทันที

อย่างไรก็ตาม ในส่วนของศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองนั้น มีมาตรฐานการพิจารณาที่เข้มงวดกว่า โดยมุ่งเน้นการลงโทษบุคคล ซึ่งต้องพิสูจน์จน "ปราศจากข้อสงสัยตามสมควร" และต้องปรากฏ "เจตนาพิเศษ" ในการแสวงหาประโยชน์โดยมิชอบอย่างชัดแจ้งเท่านั้น จึงเป็นเหตุผลสำคัญที่บางคดีแม้ศาลรัฐธรรมนูญจะวินิจฉัยว่ากระบวนการมิชอบ แต่ศาลฎีกาฯ อาจมีคำพิพากษายกฟ้องในเวลาต่อมา

สำหรับกรณีคดีของนายศักดิ์สยาม ซึ่งคณะกรรมการ ป.ป.ช. มีมติยกคำร้องไปเมื่อเดือนกันยายน 2568 นั้น ประเด็นที่ต้องพิสูจน์คือ "ข้อเท็จจริงอันเป็นที่สุด" ของการเป็นเจ้าของหุ้น เพื่อจำแนกระหว่างพฤติการณ์ "จงใจซุกหุ้น" กับ "ความเข้าใจผิดว่ามิได้เป็นเจ้าของหุ้นแล้ว" ซึ่งถือเป็นบรรทัดฐานสำคัญในการวินิจฉัยความผิดทางอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในปี 2569 นี้

แหล่งที่มา : เฟซบุ๊ก วัส ติงสมิตร ฉบับเต็ม https://www.facebook.com/share/p/18kmG6xc2E/