เรียนฟรีแล้วไง

ผมได้รับงานวิจัยที่น่าสนใจมากๆ ชิ้นหนึ่ง เรื่องคุณภาพการศึกษาช่วยลดความเหลื่อมล้ำของค่าจ้างแรงงาน

ผลงานวิจัยของ ดร.ดิลกะ ลัทธพิพัฒน์ นักวิจัยทีดีอาร์ไอ ซึ่งผมอ่านแล้วต้องซู้ดปากด้วยความถูกใจ

คุณดิลกะ พบว่า ความเหลื่อมล้ำของการศึกษากับค่าจ้างแรงงานที่ห่างกันมากขึ้นในช่วงกว่าสองทศวรรษ (ปี 25292552) สะท้อนความล้มเหลวของคุณภาพการศึกษา

ความเหลื่อมล้ำของโอกาสทางการศึกษานำมาซึ่งความเหลื่อมล้ำทางรายได้จากค่าจ้างที่ได้รับในอนาคต การศึกษาของเด็กในครอบครัวยากจนยังติดแค่มัธยม

รัฐควรเพิ่มโอกาสการเข้าถึงอุดมศึกษาให้แก่ผู้เสียเปรียบ โดยการยกระดับคุณภาพมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานให้เท่าเทียมกันมากขึ้น

หากจะลดความเหลื่อมล้ำของโอกาสทางการศึกษากับค่าจ้างแรงงานให้มีความสมดุลมากขึ้น ควรเน้นเรื่องการยกระดับคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐานที่ไม่ใช่แค่การกระจายให้ทั่วประเทศ แต่ต้องคำถึงคุณภาพที่เท่าเทียมกันด้วย

ครับ...ข้างต้นเป็นบางส่วนจากรายงานสรุปผลงานวิจัยของ ดร.ดิลกะ ลัทธพิพัฒน์

อ่านแล้วทำให้ย้อนคิดถึงความเลอะเทอะของผู้กำหนดนโยบายการศึกษาของบ้านเราชะมัด

ยกตัวอย่างเช่น...โรงเรียนกวดวิชาทำไมสามารถทำรายได้ถึงปีละ 6,000 กว่าล้านบาท (ตัวเลขปี 2550)...ก็เพราะคุณภาพการศึกษาจากสถาบันการเรียนในระบบโรงเรียนมีปัญหา และสะท้อนให้เห็นว่าระบบการสอนต่างๆ ของบ้านเราไม่สอดคล้องกับระบบการเรียนการสอนในโรงเรียน

ครับ...ต่อให้เรียนฟรี 15 ปี แต่ถ้าไม่มีปัญญาจ่าย ยังไงเสียก็ยากจะต่อสู้แย่งชิงพื้นที่การศึกษา ไม่มีทางผ่านระบบใครแพ้คัดออกไปได้

โอกาสยกระดับฐานะความเป็นอยู่...ก็แค่ความฝัน

จุ๊ๆ โรงเรียนกวดวิชา ไม่ใช่ปัญหานะครับ

โรงเรียนกวดวิชาเป็นเพียงเสียงสะท้อนของคุณภาพการศึกษาไทย และนี่เป็นเพียงตัวอย่างเดียวที่ยกขึ้นมา

อ้อ...ขอตำหนิทุกรัฐบาลนั่นแหละครับ

แต่รัฐบาลคุณอภิสิทธิ์ควรรับไปมากหน่อย เพราะยังอยู่ในอำนาจ และสามารถจัดการให้ดีกว่านี้