รับมือก่อนจะสาย

ปรากฏการณ์ใหม่สำหรับการค้าระหว่างประเทศที่รัฐบาลจีนจะลงทุนเปิดศูนย์การแสดงสินค้านานาชาติไทยจีน ใหญ่ที่สุดในอาเซียน บนถนนบางนาตราด กม. 10 เนื้อที่ 26 ไร่ จะมีทั้งสินค้าจีน อาเซียน รวมถึงสินค้าไทยไปจัดแสดงและจำหน่าย โดยจะใช้เป็นที่ส่งออกสินค้าจากภูมิภาคอาเซียนไปจีนและจากจีนมาอาเซียน

ปรากฏการณ์ดังกล่าวเป็นการสนับสนุนการค้าซึ่งกันและกัน และจะสร้างผลกระทบทางการค้ารูปแบบใหม่ให้กับผู้ประกอบการไทย เพราะเป็นที่รู้กันดีว่าจีนเป็นผู้ส่งออก รายใหญ่ของโลก ผลิตสินค้าทุกประเภท ตั้งแต่ของที่ใช้แรงงานไปยันของที่ต้องใช้เทคโนโลยีการผลิตขั้นสูง

ศูนย์แสดงสินค้าดังกล่าว เป็นการขยายการส่งออกอย่างแยบยล เป็นการใช้ข้อตกลงทางการค้ามาใช้อย่างฉลาดและเป็นตัวเร่งที่จะทำให้ผู้ประกอบการไทยต้องปรับตัวเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันให้มากขึ้น หรือไม่ก็ต้องผลิตสินค้าที่แปลกใหม่กว่าที่จีนทำได้ เลี่ยงการแข่งขัน

ในช่วงแรกหากศูนย์แสดงสินค้านี้เปิดขึ้นจริง ผู้ประกอบการไทยอ่วมแน่นอน โดยเฉพาะผู้ผลิตสินค้าในกลุ่มเดียวกับจีนคือ สิ่งทอ รองเท้า เป็นต้น จะแข่งขันอย่างไรในเมื่อค่าจ้างแรงงานของจีนถูกกว่ามาก

นอกจากนี้ ในอีก 4 ปีข้างหน้า AEC (ASEAN ECONOMIC COMMUNITY) หรือที่เรียกว่า ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนจะเกิดขึ้นในปี 2015 เวลาขยับใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ต้องถามว่าทั้งภาครัฐและเอกชนได้เตรียมตัวกันหรือยัง เพราะเรื่องที่จะเกิดขึ้นนี้เป็นเรื่องที่ล้วนทำให้ประเทศที่มีขีดความสามารถการแข่งขันต่ำสู้กับประเทศคู่ค้าไม่ได้

สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็คือ การเปลี่ยนแปลงเรื่องภาษี ประเทศสมาชิกที่อยู่ในอาเซียนทั้งหมดจะต้องลดภาษีนำเข้าให้เหลือ 0% สินค้าเกือบทุกอย่างไม่มีข้อยกเว้น

นอกจากนี้จะมีการเคลื่อนย้ายการลงทุนในอาเซียน ซึ่งจะทำได้โดยเสรี เพราะเมื่อไม่มีภาษีเป็นกำแพงการค้าแล้ว การลงทุนที่ประเทศไหนก็จะมีค่าเท่ากัน เพราะไม่เสียภาษีใช้ประเทศใดเป็นฐานการผลิตก็ได้

ประการสุดท้ายที่จะเกิดขึ้นคือการโยกย้ายแรงงาน คนที่เป็นมืออาชีพในอาเซียน เขาจะสามารถโยกย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่ไหนก็ได้ ไปทำงานในประเทศใดก็ได้ในอาเซียน โดยมีสิทธิเยี่ยงคนในชาติ

การเปลี่ยนแปลงการค้าการลงทุนที่เป็นรูปธรรมนั้น ทางเอกชนและภาครัฐได้ตระหนักหรือยังว่าจะต้องปรับตัวอย่างไรให้สามารถแข่งขันได้ เพราะขีดความสามารถในการแข่งขันของไทยโดนกล่าวหาว่าต่ำกว่าหลายประเทศในอาเซียน

ปัญหาก็คือ อีก 4 ปีการเปลี่ยนแปลงการค้าการลงทุนอย่างมหาศาลจะเกิดขึ้นในภูมิภาคนี้ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้มีการให้ข้อมูลและทำความเข้าใจกับเอกชนหรือยังว่าจะต้องปรับตัวอย่างไรให้อยู่รอด ไม่ใช่ปล่อยไปตามยถากรรมแก้ไขแต่ปัญหาเฉพาะหน้า เมื่อเวลาที่ข้อตกลงการค้ามีผลบังคับใช้แล้ว ก็ไม่สามารถที่จะปรับตัวได้ เกิดปัญหาคนตกงาน ผู้ประกอบการเจ๊งในที่สุด