คลายทุกข์อุทกภัย “อุบลฯ” ศึกเรือยาว “ลำน้ำมูล” ทุลักทุเล

“เอาแล้วครับเที่ยวนี้มันหยดแน่ๆ สิงห์สาครในร่องน้ำแดงกับสร้อยสังวาลย์ร่องน้ำน้ำเงิน ฝีพายทั้ง 30 พร้อม นายหัวสะบัดพาย นายท้ายเกาะเชือกไว้ เอาแล้วโว้ย เรือทั้งคู่ปล่อยออกแล้ว หนีขึ้นมาสิงห์สาครหนีขึ้นมา สร้อยสังวาลย์ไม่ยอม จี้มาติดๆ ... ผ่านมา 200 เมตร 20 เซนติเมตรแล้ว เร่งอีก เร่งเข้าไปอีก  ... รอดช่องแคบๆ ออกมาแล้วโว้ย สร้อยสังวาลย์กอดคอ หอมแก้ม ไซร้คอขึ้นมาแล้ว ฮัดช่า คู่คี่สูสีจริงๆ สาม สอง หนึ่ง ... เข้าไปแล้วโว้ย” 

แข่งเรืออุบลฯ

ศึกลำน้ำมูลเทศกาลแข่งขันเรือยาวชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี ประจำปี 2553 ซึ่งจัดขึ้นหลังประเพณีออกพรรษาของทุกปีที่จังหวัดอุบลราชธานี ท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บยังคงอรรถรสมันสะเด็ดไม่เสื่อมคลาย

แม้ว่าอีกเพียง 2 วัน ระดับน้ำในแม่น้ำมูลจะสูงขึ้นถึงอีกถึง 60 -70 เซ็นติเมตร และพื้นที่อุบลราชธานีจะต้องสุ่มเสี่ยงต่อสถานการณ์น้ำท่วมใหญ่ แต่ชาวบ้านในอำเภอเมืองและอำเภอวารินชำราบก็ไม่ได้ยี่หระต่ออนาคตอันใกล้

“มันจะท่วมก็ท่วมไป มันก็ต้องท่วมอยู่แล้วแหละพี่ ท่วมแล้วก็แห้งอยู่อย่างนี้มาตลอดไม่เห็นต้องคิดอะไรมาก”เด็กหนุ่มเปรยขึ้นในขณะที่ทอดสายตาไปยังจุดปล่อยเรือ

กว่า 1,000 ชีวิต ที่เข้ามาจับจองที่นั่งเพื่อชมการแข่งขันในวันนี้ ล้วนแต่ระรื่นสีหน้าสดใส บ้างขนครกสับมะละกอตำส้มตำเคล้าสุรา 40 ดีกรี บ้างกุมนิ้วเด็กน้อยวัยกระเตาะเดินเปาะแปะตามแนวเขื่อน บ้างล้อมวงพนันผลการแข่งขันด้วยเสียงเหวกหวากโวยวาย บ้างเหม่อลอยปล่อยอารมณ์ไปกับสายลมและแสงแดด

“เห้ยๆ ล่มอีกลำแล้ว ทำไมวันนี้เยอะจังวะ”ใครคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

เทศกาลแข่งเรือยาวที่จังหวัดอุบลราชธานีนับเป็นงานใหญ่ประจำภาค ผู้หลงใหลเสน่ห์ของสายน้ำทั่วทุกสารทิศเดินทางมาโดยพร้อมเพรียง มีเรือเข้าร่วม 84 ลำ การแข่งขันแบ่งออกเป็น 6 ประเภทย่อยๆ ชิงเงินรางวัลรวมกว่า 5 แสนบาท

บรรดาผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่มีประสบการณ์มาอย่างช่ำชอง ล้วนแต่เดินสายล่ารางวัลเป็นว่าเล่น แต่ที่น่าแปลกใจในการแข่งขันครั้งคือ “เรือล่ม” หรือแล่นอย่างทุลักทุเล

“ลมมันแรงมากจนแทบคุมทิศทางไม่ได้ น้ำก็ขึ้นสูงและเชี่ยว หากแล่นผิดร่องน้ำก็โดนคลื่นสาด น้ำก็ท่วมเรือ เรือก็ล่มอย่างที่เห็นๆ กัน”สมาชิกทีมเดชขจรอธิบาย และคะเนว่าคงเป็นผลกระทบจากปริมาณน้ำที่ไหลเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน

สมาชิกอีกรายที่ยืนอยู่ข้างเคียง เล่าว่า โดยปกติแล้วคนจะมาชมการแข่งขันแน่นขนัดจนแทบไม่มีที่เดิน แต่ในปีนี้บางตาลงไปมาก คิดว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับสถานการณ์น้ำท่วม

ยังไม่ทันที่จะสิ้นคำกล่าว เรืออีกลำก็ล่มลงต่อหน้าต่อตา

“หน่วยกู้ภัยครับ ให้ว่องเลยครับ ท่านต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ต้องรวดเร็ว เฉียบขาด แต่ไม่ต้องรุนแรง มันเป็นภารกิจที่ยิ่งใหญ่ของพวกท่าน พวกเราไว้ใจท่าน เอาทุกคนปรบมือให้หน่วยกู้ภัยดังๆ ครับ”ผู้บรรยายประกาศด้วยน้ำเสียงเริงร่าและสนุกสนาน

หนึ่งในทีมเรือด่วนกู้ภัย ยอมรับว่า วันนี้ทำงานเหนื่อยกว่าทุกๆ ปี เพราะเรือล่มไม่หยุดและทีมกู้ภัยก็มีน้อย ที่สำคัญกระแสน้ำมันไหลเชี่ยวมาก ถ้าตกลงกลางแม่น้ำอาจจะจมได้ในทันที และฝีพายส่วนใหญ่จ้ำพายจนหมดแรง คงว่ายฝ่ากระแสน้ำขนาดนี้ไม่ไหว จึงเป็นหน้าที่ที่เราต้องแบกรับ แม้ว่าพวกเขาจะคุ้นเคยกับน้ำ แต่เราก็จะประมาทไม่ได้สักวินาทีเดียว

ถึงการแข่งขันครั้งนี้จะทุลักทุเลที่สุดตั้งแต่เคยมีการจัดมา แต่ก็สามารถช่วยบรรเทาทุกข์จากเหตุอุทกภัยให้แก่ชาวได้ แม้เพียงชั่วขณะก็ตาม

ธนวัฒน์ เพ็ชรล่อเหลียน – รายงาน
พงษ์ไทย วัฒนาวณิชย์วุฒิ – ภาพ