ผีชาย...ขายขนุน

โดย...สลาตัน

เห็นข่าวจะปรับภูมิทัศน์รอบพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ให้สวยงาม โฟกัสภาพลักษณ์ดูดีต่อสายตาผู้มาท่องเที่ยวโดยเฉพาะชาวต่างชาติ เห็นร่ำๆ จะปรับปรุงแก้ไขมานานสุดท้ายไม่ตกผลึก เนื่องจากมันติดปัญหาคาราคาซังสารพัดเลยยังไม่มีการปรับสักที จะมีก็แค่ทำแบบประปรายลูบหน้าปะจมูกเท่านั้น

ประเด็นสำคัญที่นำไปสู่การแก้ไขปรับปรุงมีอยู่ 3 เรื่องที่หลายฝ่ายพยายามจะแก้ไขปัญหาให้สำเร็จ แบ่งเป็นเรื่องแรก กลุ่มที่ดำรงชีวิตด้วยการขอทานทั้งการวางขันให้คนมาหยอดเงิน เรื่องที่สองกลุ่มคนไร้ที่พึ่งพิง คนเร่ร่อน และเรื่องที่สาม กลุ่มคนค้าประเวณี ที่ยังแก้ปัญหาไม่ได้

ยิ่งเมื่ออาทิตย์ก่อนมีการประชุมสภา กทม. สมัยประชุมสามัญ สมัยที่สอง (ครั้งที่ 1) ประจำปี  2561 มีวาระสำคัญแตกต่างกันไป แต่ดูท่าน่าสนใจสุดกรณี ไพฑูรย์ ขัมภรัตน์ สมาชิก สก. เสนอให้จัดระเบียบการบูรณาการบริหารจัดการเมืองในพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ ในประเด็น 3 เรื่องข้างต้น ฟังดูเหมือนเรื่องใหม่แต่ความจริงมันเก่าเก็บอยู่ในลิ้นชักมานาน มีโอกาสเลยหยิบขึ้นมาปัดฝุ่นสักหน่อย

ถามว่าตอนนี้ปัญหาทั้ง 3 เรื่องมีพัฒนาการไปในแง่บวกหรือลบเท่าใดกัน ไม่อาจตอบได้ แต่สิ่งที่สัมผัสมาเมื่อครั้งมีโอกาสแวะเวียนขับรถไปท่องยามราตรีช็อปชิมอาหาร มีหลายเรื่องที่คิดว่าน่าจะนำมาแบ่งปันหวังสะท้อนสังคมกันได้ไม่มากก็น้อยว่า ความจริงมันเป็นอย่างไร โลกเหมือนใครหลายคนที่จินตนาการ

กรณีแรกเรื่องกลุ่มคนขอทานมีให้เห็นจริงรอบพื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์ จะด้วยเหตุผลใดก็ตามที่ชีวิตคนเหล่านี้ต้องมานั่งปักหลักยึดทางเท้าเป็นที่หล่อเลี้ยงชีวิตและลมหายใจให้รอดพ้นไปวันๆ ส่วนนี้เห็นชัดเจนว่ามีคนเหล่านี้เยอะมาก และเยอะจนน่ารำคาญ ทำลายการเดินชมเดินเที่ยวของผู้คนที่เดินไปมา ทว่าในมุมสิทธิมนุษยชนก็ดูน่าสงสารแต่ใช่คนไทย และชาวต่างชาติจะแล้งน้ำใจ ใครผ่านไปมาก็มักหยิบยื่นสตางค์ให้เสมอ บางครั้งผู้ใจบุญยอมควักแบงก์ให้ ด้วยเห็นอกเห็นใจจากความสงสาร

นั่นเองอาจเป็นการส่งเสริมสนับสนุนทางอ้อมให้คนเหล่านี้เลือกยึดทำเลแถวนี้เลี้ยงชีพหาเงินเข้ากระเป๋า กลับกันคนพวกนี้สร้างและทำลายภาพลักษณ์ กลายเป็นขี้ปากฝรั่งให้นินทาหน่วยงานรัฐว่าไม่จัดระเบียบ หรือไม่มีการจัดสรรพื้นที่เหมาะสมให้กับคนขอทานและยังรวมไปถึงกลุ่มคนไร้ที่อยู่อาศัยที่มานอนตากน้ำค้างกันทุกคืนรอบเกาะ ถือว่ามีจำนวนไม่น้อยทีเดียว แม้ว่า กทม.จะจัดสรรหาที่อยู่ให้อย่างดีแต่พวกนี้ยังเลือกนั่งแบมือขอเงินและปักหลักอยู่ที่เดิมนานแรมปี

ส่วนประเด็นการค้าประเวณี ตรงนี้เป็นเรื่องจริงที่ต้องยอมรับว่าเกิดขึ้นมานาน คนกลุ่มนี้ยึดทำเลแถวกระทรวงกลาโหมปักหมุดยืนขายร่างกายสนองอารมณ์ให้นักเที่ยวยามราตรีอยู่ทุกวัน โดยเฉพาะกลุ่มเด็กผู้ชายที่กำลังนิยมหันมาทำงานลักษณะนี้กันมากขึ้น ตรงนี้ถือว่าน่ากลัวมาก เพราะรสนิยมเดิมจากหญิงสาวที่ขายตัวตอนนี้กลับกลายเป็นกลุ่มชายรักชายมายืนขายตัวเต็มไปหมด จะเรียกว่า “ผีขนุนชาย” ก็ไม่น่าแปลก ทั้งหมดสะท้อนปัญหาสังคมที่ต้องแก้ไขปล่อยไว้นานอาจหมักหมมจนยากจะแก้ไข

สิ่งที่รู้สึกแปลกใจมากคือผู้ชายวัยหนุ่มทำไมจึงเริ่มหันมาเลือกทำอาชีพนี้เพิ่มขึ้น หรือด้วยปัญหาทางสังคม สิ่งแวดล้อม ครอบครัว เพื่อนฝูง ความฟุ่มเฟือย ที่นำไปสู่ปัญหา โลกกลับตาลปัตรไปไม่น้อย 

พื้นที่เกาะรัตนโกสินทร์เป็นศูนย์กลางสำคัญหลายอย่างทั้งอารยธรรม สถาปัตยกรรม วัฒนธรรม สถานที่ราชการ ฯลฯ ปัญหาทั้ง 3 ประเด็นที่แทรกซึมเข้ามาอยู่ในพื้นที่สำคัญเช่นนี้เป็นเรื่องไม่สมควร บ้านเมืองต้องสะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยอย่านิ่งเฉยจำนนต่อปัญหาขาดความใส่ใจ