ใครได้ใครเสียในร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข พ.ศ. ...(ตอนจบ)

3.จะมีผู้เสียหายใช้สิทธิขอรับค่าเสียหายตาม พ.ร.บ.นี้มากจนเป็นภาระหนักกับกองทุนอย่างมากหรือไม่?

เมื่อพิจารณาร่าง พ.ร.บ.ดังกล่าวข้างต้นแล้ว จะเห็นได้ชัดเจนว่า

1.ขอบเขตความคุ้มครองของร่าง พ.ร.บ.ฉบับนี้เปิดให้ใช้สิทธิอย่างกว้างขวางดังกล่าวแล้ว แม้เหตุยกเว้นในมาตรา 6 นั้น บ่อยครั้งไม่สามารถแยกว่าเป็นความเสียหายที่เกิดขึ้นตามปกติธรรมดาของโรคนั้นหรือไม่ ข้อยกเว้นในวงเล็บที่ 2 ก็โต้แย้งได้ว่า ความเสียหายไม่ได้เกิดทุกราย ย่อมหลีกเลี่ยงได้ ส่วนข้อยกเว้นในวงเล็บที่ 3 ย่อมแย้งได้ง่ายว่า ได้รับความเจ็บปวด วิตกกังวลจนนอนไม่หลับ ทำงานไม่ได้ สุขภาพทรุดโทรม มีผลกระทบต่อการดำรงชีวิตตามปกติ

จึงเป็นไปได้ว่าผู้ใช้สิทธิเรียกร้องค่าเสียหายเกือบทุกรายจะได้รับการชดใช้ค่าเสียหาย

2.กระบวนการพิจารณาได้กำหนดไว้ให้ดำเนินการโดยรวดเร็วและชัดเจน คือ

เมื่อพิจารณาแล้วจะเห็นได้ชัดเจนว่า ภายในเวลาประมาณ 36 เดือน ผู้ขอจะได้รับเงินค่าเสียหายจำนวนหลายแสนถึงหลายล้านบาท โดยเกือบไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ไม่ต้องเสียค่าทนายความ จึงพอคาดการณ์ได้ว่าจะต้องมีผู้ขอใช้สิทธิขอรับค่าเสียหายตามร่าง พ.ร.บ.นี้เพิ่มมากขึ้นจากผู้ขอใช้สิทธิตาม พ.ร.บ.หลักประกันสุขภาพอย่างมากมาย อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

กองทุนพร้อมที่จะรับมือกับการเรียกร้องมากมายนี้หรือยัง?

ถ้าเงินไม่พอจะหาเพิ่มจากไหน จะเรียกเพิ่มจากสถานพยาบาล หรือจะดึงจากกองทุนของสำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ หรือของบประมาณเพิ่มเติมจากรัฐบาล?

จะมีผลกระทบต่อการเงินของโรงพยาบาลต่างๆ ในกระทรวงสาธารณสุข ซึ่งประสบปัญหาขาดทุน ขาดเงินหมุนเวียน ขาดเงินในการพัฒนาอยู่แล้วหรือไม่ อย่างไร?

จะเป็นการสร้างวัฒนธรรมใหม่ในสังคมไทยหรือไม่? วัฒนธรรมในการเรียกร้องค่าเสียหายจากบริการทางสาธารณสุข ซึ่งจะเป็นวัฒนธรรมที่แรง และทำลายระบบความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างแพทย์และผู้ป่วย

3.จะมีการฟ้องร้องแพทย์เพิ่มมากขึ้นหรือลดลง

ถ้าพิจารณากระบวนการจ่ายเงินค่าเสียหายที่รวดเร็ว และได้รับเงินจำนวนมากพอสมควร ผู้เสียหายที่ใช้สิทธิการรักษาในสถานพยาบาลของรัฐด้วยสิทธิตาม พ.ร.บ.หลักประกันสุขภาพ (สิทธิบัตรทอง) สิทธิประกันสังคม สิทธิข้าราชการ เกือบทั้งหมดน่าจะพึงพอใจ และยินยอมรับเงินชดเชย และทำสัญญาประนีประนอมยอมความ มากกว่าการฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายต่อศาล ซึ่งต้องเสียค่าใช้จ่ายสูง ใช้เวลานานหลายปี และอาจแพ้คดี การฟ้องร้องผู้ให้บริการและสถานพยาบาลของรัฐน่าจะลดลงจนเกือบหมด

ผู้ที่จะใช้สิทธิฟ้องร้องต่อศาลตามมาตรา 34 น่าจะเป็นผู้มีฐานะดี มีรายได้สูง รับบริการในสถานพยาบาลของรัฐหรือเอกชนที่เสียค่ารักษาสูง มีความคาดหวังสูง เมื่อเกิดความเสียหายจึงตั้งค่าเสียหายสูงกว่าที่คณะกรรมการกำหนด มีเงินที่จะเสียค่าใช้จ่ายในการฟ้องร้องต่อศาล มีความพร้อมที่จะเสี่ยงการแพ้คดีกับการได้รับเงินค่าเสียหายก้อนโต จำนวนเงินค่าเสียหายในการฟ้องศาลสูงมาก ตั้งแต่หลายสิบล้านถึงหลายร้อยล้านบาท การฟ้องร้องคดีจากผู้เสียหายกลุ่มนี้อาจไม่ลดลง สถานพยาบาลเอกชนจึงยังคงมีความเสี่ยงสูงเหมือนเดิม การชดเชยตาม พ.ร.บ.อาจช่วยได้บ้าง แต่ไม่มากอย่างที่หลายฝ่ายคาดหวังไว้

4.ความสัมพันธ์ระหว่างผู้ให้บริการ คือ แพทย์ พยาบาล โรงพยาบาล และผู้ป่วย จะดีขึ้นหรือเสื่อมทรามลง

ตามร่าง พ.ร.บ.นี้เมื่อเกิดความเสียหาย แพทย์ พยาบาล และเจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการ จะถูกเปลี่ยนสภาพจากผู้มีพระคุณ ผู้ให้การรักษาพยาบาล ผู้ให้ความช่วยเหลือ เป็นผู้ถูกกล่าวโทษว่าก่อให้เกิดความเสียหาย เสมือนเป็นผู้ก่อการทำร้ายผู้ป่วย ทั้งที่ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความปรารถนาดี ด้วยความตั้งใจช่วยผู้ป่วย ปฏิบัติตามมาตรฐานวิชาชีพ แม้ในโลกแห่งความเป็นจริงจะมีผู้ประกอบเวชพาณิชย์ไม่ปฏิบัติตามมาตรฐานวิชาชีพ ทำทุเวชปฏิบัติ ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ป่วยที่สมควรได้รับการลงโทษ แต่ไม่ควรลงโทษผู้ให้บริการทั้งหมด

จะมีทางแก้ไขประเด็นนี้ได้หรือไม่?