บุญเหลือสิ้นบุญ

โดย...ปริญญา ผดุงถิ่น

จริงๆ แล้ว “สิงสาราสัตว์” อาทิตย์นี้ ผมจะเขียนเรื่องก้าวต่อไปของ “เสือโคร่งแห่งเถิน” ว่าหลังจากถูกยิงยาสลบจับไปรักษาตัวจนหายดีแล้ว มันควรไปอยู่ที่ไหนที่สุขสบายและปลอดภัยกว่า

แม้แต่ทางกรมอุทยานฯ เอง ก็มีแผนในใจแล้วจะปล่อย “เสือบุญเหลือ” เจ้าของรหัส HKT 178M ตัวนี้ที่ไหน รอแค่ให้อธิบดีกรมอุทยานฯ “คิกออฟ” ข่าวนี้ด้วยตัวเองเท่านั้น

แต่แล้วเหตุการณ์กลับตาลปัตรร้ายแรงเกินคาด จู่ๆ เสือบุญเหลือก็มีอาการโคม่า แล้วสิ้นบุญสิ้นกรรมไปอย่างรวดเร็ว จบชีวิตโลดโผนโจนทะยาน ที่ต้องซัดเซพเนจรจากบ้านเกิดที่ห้วยขาแข้ง มาพบจุดจบ ณ ที่ห่างไกล

จากครั้งแรกที่เจ้าหน้าที่ไปช่วยมันไว้ พบแค่อาการอักเสบลูกอัณฑะ แล้วต่อมาพบว่ามีรอยกระสุนปืนฝังตามตัวหลายเม็ด รวมถึงรอยของการติดบ่วงแร้ว แต่ดูเหมือนเสือตัวนี้ยังทนทานได้สบายๆ กลับกลายเป็นว่ากระสุนลูกซอง 7 เม็ดในร่างของมันนั้น ได้กลายเป็นแผลติดเชื้อจนไม่อาจรักษาได้ทัน

เสือโคร่งแห่งเถิน ไม่ถึงกับตายเปล่าเสียทีเดียว อย่างน้อยมันได้ให้ข้อมูลทางชีววิทยาที่สำคัญของเสือโคร่ง ว่าด้วยการกระจายออกไปไกลจากบ้านเกิด ที่ไกลอย่างน่าตื่นเต้น แถมยังปรับตัวใช้ชีวิต ท่ามกลางป่าโทรมๆ ใกล้คน อันไร้ความอุดมสมบูรณ์ได้อีกต่างหาก

อย่างไรก็ตาม ผมเองก็อยากให้เสือตัวนี้ได้เป็นกรณีตัวอย่าง ให้คนไทยบางส่วนที่ยังใช้ชีวิตแบบละเมิดกฎหมาย ลักลอบล่าสัตว์ป่าคุ้มครองมาตลอด ได้เห็นว่าคุณจะยิงสัตว์อะไรแล้วลอยนวลไปได้ก็ช่างเถิด แต่ถ้ายิงเสือโคร่ง มันจะเป็นเรื่องใหญ่ หาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัว

จะเป็นเช่นนั้นได้ เจ้าหน้าที่ก็ต้องตามสืบจับคนยิงเสือตัวนี้ได้ให้เท่านั้น เพื่อแสดงให้เห็นความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมาย ต่อไปหากมีเสือรุ่นใหม่เติมเข้ามาในพื้นที่เดียวกัน หรือแม้แต่ไปร่อนเร่พเนจรใกล้คนตามที่ต่างๆ คนจะได้รู้สึกเกรงกลัวกฎหมาย (บ้าง) หากคิดจะยิงเสือ

ซึ่งอันนี้ก็แล้วแต่ผู้รับผิดชอบจะดำเนินการก็แล้วกัน ผมเรียกร้องได้อย่างมากก็เท่านี้

ย้อนมาที่เรื่องเดิมที่ผมกะว่าจะเขียน หากเจ้าเสือเถินแข็งแรงดี ความเห็นส่วนตัว ผมคิดว่าอุทยานฯ เขาใหญ่ เหมาะสมไม่น้อยที่จะใช้เป็นสถานที่ “ปล่อยเสือเข้าป่า” อย่างน้อยมันก็เป็นเสือป่าพันธุ์แท้ที่ได้มาฟรีๆ ไม่มีอะไรจะเสีย น่าลองวัดดวงกับที่เขาใหญ่อย่างยิ่ง โดยอาจจับเสือตัวเมียสาวๆ มาเติมในพื้นที่ด้วย

พอปล่อยเสือ ก็ถือโอกาสนี้สังคายนาระบบการจัดการของเขาใหญ่เสียเลย ที่เคยเที่ยวกันไร้สาระเกินเหตุ ก็ควบคุมให้พอดีๆ ส่งเจ้าหน้าที่ออกไปลาดตระเวนให้เข้มแข็งแบบป่าตะวันตก โดยนำรายได้ที่เขาใหญ่หาได้มหาศาลในแต่ละปี จ้างคนนอกมาทำหน้าที่บริการนักท่องเที่ยวแทนผู้พิทักษ์ป่า

เฮ้อ แค่ฝันกลางฤดูหนาวที่ “สลาย” ไปหมดแล้ว