แอลพีซี ปั้นสตรีด้อยโอกาสสร้างชุมชน

โดย...โชคชัย สีนิลแท้

การดำเนินธุรกิจในปัจจุบันนั้นจะคำนึงถึงผลตอบแทนที่เป็นรายได้ตอบแทนให้กับผู้ถือหุ้นแต่เพียงอย่างเดียวไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เพราะเมื่อธุรกิจที่ดำเนินอยู่ยิ่งเติบโตขึ้น สิ่งสำคัญคือการกลับมาช่วยเหลือคนในสังคมให้น่าอยู่ไปพร้อมกัน นั่นคือหนทางสู่การสร้างธุรกิจให้เติบโตได้อย่างยั่งยืน

สำหรับธุรกิจพัฒนาที่อยู่อาศัย หัวใจของการสร้างรายได้ คือ การพัฒนาโครงการแล้วขายออกไป แต่การจะสร้างธุรกิจให้ยั่งยืนได้จะต้องการสร้างชุมชนให้ลูกค้าได้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ขณะเดียวกันยังสามารถโอบอุ้มกลุ่มคนที่ด้อยโอกาสให้กลับมามีที่ยืนอยู่ในสังคมได้อย่างมีความสุข ทั้งหมดคือสิ่งที่ บริษัท แอล.พี.เอ็น.ดีเวลลอปเมนท์ กำลังทำอยู่  

สุรัสวดี ซื่อวาจา กรรมการผู้จัดการ บริษัท ลุมพินี พร็อพเพอร์ตี้ เซอร์วิส แอนด์ แคร์ หรือแอลพีซี บริษัทในเครือ แอล.พี.เอ็น.ดีเวลลอปเมนท์ เล่าว่า บริษัทดำเนินธุรกิจเพื่อสังคมในรูปแบบโซเชียลเอนเตอร์ไพรส์ โดยได้ก่อตั้งเมื่อปี 2553 ด้วยทุนจดทะเบียน 1 ล้านบาท จากเดิมที่เป็นแค่เพียงฝ่ายๆ หนึ่งของบริษัท ลุมพินี พรอพเพอร์ตี้ มาเนจเมนท์ ที่ดูแลด้านบริหารจัดการโครงการโดยก่อตั้งมานานกว่า 10 ปี

ทั้งนี้ หน้าที่หลักของแอลพีซี คือ เรื่องงานทำความสะอาด เจ้าหน้าที่ต้อนรับ และคนขับรถ ไปจนถึงการสร้างทักษะให้พนักงานบริการในคอนโดมิเนียมของ แอล.พี.เอ็น.ที่มีอยู่กว่า 1,500 คน โดยงานทำความสะอาดถือเป็นงานหลัก 80% ทั้งงานทำความสะอาดในพื้นที่ส่วนกลาง และงานทำความสะอาดภายในห้องชุด ตามที่ลูกค้าต้องการใช้บริการหรือที่เรียกกันว่า “แจ๋วคอนโด”

สิ่งที่บริษัททำ คือ การดูแลสตรีด้อยโอกาสให้เข้ามาเป็นพนักงาน โดยไม่มีเงื่อนไขในการรับคน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องวุฒิการศึกษา หากเขาเหล่านั้นต้องการมีงานทำก็จะฝึกอบรมให้ สอนให้ตั้งแต่อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ โดยให้ไปเข้าศึกษาในระบบการศึกษานอกโรงเรียนจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ม.3) เพื่อให้เขาเหล่านั้นสามารถอ่านออกเขียนได้ หลังจากนั้นจึงอบรมให้ความรู้เป็นระยะเวลา 2-3 เดือน ก่อนรับเข้ามาทำงานจริง

“ในช่วงที่มีเรียนสอนก็ออกค่าเรียนให้ทุกอย่าง เนื่องจากกลุ่มสตรีเหล่านี้เขามักมีปัญหาเรื่องครอบครัวที่อาจจะถูกสามีทิ้งหรือหย่าร้าง แต่เขาก็มีหน้าที่จะต้องดูแลพ่อแม่หรือบุพการีอีก ถ้าจะเอาเขาเหล่านั้นมาทำงานในวันหยุด เขาก็มีภาระเช่นกัน ซึ่งบริษัทก็ต้องช่วยเหลือทุกอย่างเพื่อให้เขามีศักยภาพในการดูแลครอบครัวได้ดีขึ้น”

สุรัสวดี ย้ำว่า การดำเนินธุรกิจเพื่อสังคม คือ การทำอย่างไรให้เขาเหล่านี้ทำงานอย่างมีความสุข ทั้งทางด้านรายได้ โอกาส และศักดิ์ศรี จากเดิมที่เป็นคนด้อยโอกาสทางการศึกษา ที่สำคัญเรื่องของศักดิ์ศรีเชื่อว่าเมื่อคนมีความรู้จะมีความมั่นใจขึ้น และการฝึกอบรมร่วมกันเป็นทีมเดียวกันก็จะทำให้เกิดความสุข และพัฒนาคุณภาพชีวิตเขาเหล่านั้นให้ดีขึ้น

สำหรับสิ่งที่บริษัทได้ให้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของรายได้ อาชีพเสริมที่เขาได้ ทุนการศึกษาบุตร หรือทุนการศึกษาของตนเอง หาสินค้าราคาต้นทุนมาช่วยแบ่งเบาภาระในครอบครัวเขาเหล่านั้น ขณะเดียวกันก็ต้องสอนให้เขาเป็นผู้ให้กับคืนสังคมด้วย จึงต้องมีการส่งเสริมในเรื่องกิจกรรมจิตอาสาซึ่งดำเนินการด้วยกลุ่มพนักงานกันเอง อย่างเช่น งานที่เขาทำได้คืองานทำความสะอาด จะมีการแบ่งเวลาสัก 15-20 นาที หรือครึ่งชั่วโมง ไปทำงานจิตอาสากับชุมชนรอบๆ โครงการของ แอล.พี.เอ็น.ที่ตั้งอยู่ในบริเวณนั้น

“ได้คุยกับเด็กที่ต้องการออกไปทำงานเพื่อชุมชนว่า ทำไมถึงต้องการมาทำงานจิตอาสา เขาบอกว่าบางทีรอบๆ ข้างชุมชนนั้นมันหาข้อสรุปไม่ได้ว่าใครจะต้องเป็นผู้ทำความสะอาด อย่างบริเวณวัด พอสะอาดก็น่าเดินและก็ได้บุญด้วย ถือเป็นการสร้างสัมพันธ์กับวัดด้วย เพราะการประชุมนิติบุคคล บางทีก็ต้องมีการยืมอุปกรณ์จากวัด แต่ก็ไม่ได้บังคับว่าจะต้องทำ”

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าการดำเนินธุรกิจในรูปแบบโซเชียลเอนเตอร์ไพรส์นั้นยังไม่มีหน่วยงานภาครัฐรับรอง แต่เมื่อบริษัทดำเนินการมาแล้วต้องมีเป้าหมายทางสังคม อย่างแอลพีซีมีเป้าหมายที่ต้องการดูแลคนด้อยโอกาสทางสังคม ในมุมของบริษัทต้องการดูแลสตรีผู้ด้อยโอกาสให้มีงานทำ เพื่อลดอัตราการว่างงานของคนในชุมชน เป็นแหล่งงานที่คนเกษียณอายุสามารถทำได้ถ้าหากเขาเหล่านั้นยังทำงานไหว

นอกจากนี้ ยังมีสอนอาชีพเสริมเขา ตอนนี้ก็คือเรียนนวด ซึ่งสามารถนำไปใช้กับกิจกรรมส่งเสริมการขายคอนโดเพื่อช่วยบรรยากาศการขายให้ดี หรือมีการจัดตลาดนัดชุมชนเพื่อเสริมให้เขามีรายได้ หรือไปนวดให้กับผู้สูงอายุที่อยู่ที่สวางคนิเวศ มีเรียนทำอาหาร การทำอาหารว่าง ก็ทำให้เขามีรายได้เสริม ส่วนคนพิการก็รับ แต่ก็เลือกให้ทำงานที่เหมาะสมกับเขา

ขณะเดียวกันก็พยายามคิดนวัตกรรมที่ใหม่ๆ ที่เข้ามาใช้ผ่านเพื่อประหยัดต้นทุนในการทำงานในองค์กร เช่น นวัตกรรมทางด้านทำความสะอาด ที่สามารถทำงานได้สะดวกรวดเร็วขึ้น เพราะถือเป็นหน่วยงานที่ขายบริการที่ต้องควบคุมต้นทุน จึงต้องพยายามควบคุมต้นทุนเพื่อให้การทำงานมีประสิทธิภาพที่ดีที่สุด

ปัจจุบันบริษัทได้เข้าไปดูแลชุมชนของโครงการแอล.พี.เอ็น.ไม่ต่ำกว่า 130 นิติบุคคลแล้ว ถือว่าเติบโตไปตามโครงการที่อยู่อาศัยของบริษัท แอล.พี.เอ็น.ดีเวลลอปเมนท์ ยิ่งขยายตัวมาก โอกาสที่จะช่วยสตรีผู้ด้อยโอกาสก็ยิ่งมีมากขึ้นไปด้วย