มูลนิธิเพื่อนหญิงเผยเหยื่อถูกคุกคามทางเพศในที่ทำงานพุ่ง

มูลนิธิเพื่อนหญิงเปิดสถิติ การคุกคามทางเพศในรอบปี พบเหยื่อแห่ขอคำปรึกษา 775 ราย พบโดนทั้งข่มขื่น รุมโทรม ห่วงเจอคุกคามในที่ทำงานถึง22% เสนอรัฐตั้งหน่วยงานรับเรื่องร้องทุกข์โดยเฉพาะ มีบทลงโทษชัดเจน 

มูลนิธิเพื่อนหญิง และสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)  ได้ร่วมจัดงานเสวนา “การคุกคามทางเพศ อาชญากรรมร้ายรายวันของสังคม” โดย น.ส.พัชรี จุลหิรัญ นักสังคมสงเคราะห์ มูลนิธิเพื่อนหญิง  กล่าวว่า จากการเก็บสถิติความรุนแรงทางเพศ ที่ผู้ถูกกระทำมาขอคำปรึกษาจากมูลนิธิเพื่อนหญิง ในปี 2552 มีจำนวนทั้งสิ้น 775 ราย  ในจำนวนนี้พบว่าถูกล่วงละเมิดทางเพศมากถึง 83 ราย คิดเป็น 11 %

“แนวโน้มของความรุนแรงทางเพศ ที่ผู้เสียหายมาขอรับคำปรึกษามีเพิ่มมากขึ้นเมื่อเทียบกับปี 2551 ที่มี 741 ราย ในจำนวนนี้มีการล่วงละเมิดทางเพศ 73 ราย คิดเป็น 10%  ขณะที่ปี 2552 มี 775 ราย ในจำนวนนี้มีการล่วงละเมิดทางเพศ 83 ราย คิดเป็น 11% อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทางมูลนิธิฯ เป็นห่วงคือการล่วงละเมิดทางเพศในที่ทำงาน เพราะมีเพิ่มมากถึง 18 ราย คิดเป็น 22%  จากปี 2551 ที่มีเพียง 8 ราย” น.ส.พัชรี กล่าวว่า 

ทั้งนี้ความรุนแรงทางเพศที่พบประกอบด้วย 1.กรณีถูกข่มขืนกระทำชำเรา 45 ราย หรือ 54 % 2.พรากผู้เยาว์และข่มขืนกระทำชำเราในเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี จำนวน 8 ราย หรือ 10 %  3.พรากผู้เยาว์โดยการยินยอมมีเพศสัมพันธ์ 9 ราย หรือ 11%  4.กรณีถูกรุมโทรม 7 ราย หรือ 9 % โดยมีผู้กระทำรุมโทรมมากสุดถึง 9 ราย  5.อนาจาร 7 ราย หรือ 9%

6.เป็นการคุกคามทางเพศ 3 ราย หรือ 4%  และ7.พยายามข่มขืน ค้ามนุษย์ แอบถ่าย โชว์อนาจาร 4 ราย หรือ 4 % ที่น่าตกใจคือ มีผู้กระทำ 33 ราย หรือ 40% เป็นคนที่ใกล้ชิดกับผู้เสียหาย เช่น เป็นเพื่อน หรือเพื่อนบ้าน รวมทั้งพบว่า ผู้เสียหายที่อายุน้อยสุดคือ 3 ขวบ ส่วนผู้กระทำมีอายุมากสุดคือ 78 ปี และการล่วงละเมิดทางเพศดังกล่าว ส่วนใหญ่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นปัจจัยกระตุ้นมากถึง 24 %

ด้าน รศ.บุญเสริม หุตะแพทย์ ผอ.ศูนย์สหวิทยาการชุมชม ศึกษามหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช กล่าวว่า จากการวิเคราะห์สาเหตุที่ทำให้เกิดความรุนแรง ถือว่าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ มีความเกี่ยวข้อง เพราะนอกจากจะเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดการกระทำความรุนแรงกับเพศตรงข้ามแล้ว ผู้กระทำบางรายยังมีการใช้สารเสพติดร่วมด้วย

สาเหตุหลายอย่างที่ทำให้ผู้เสียหายไม่กล้าร้องเรียนเพื่อขอความเป็นธรรม เช่น ไม่กล้าเล่าปัญหาของตัวเองให้ใครรับรู้  เพราะรู้สึกอับอาย หวาดกลัว  จึงทำให้ต้องถูกละเมิดทางเพศหลายครั้ง ดังนั้น เพื่อเป็นการป้องกันอันตรายที่จะเกิดขึ้น จึงข้อเสนอมาตรการ 5 ข้อคือ 1.ควรมีหน่วยงานกลางที่ทำหน้าที่รับเรื่องร้องทุกข์ เพื่อลดความลำบาก การเกรงกลัวอำนาจของผู้กระทำ

2.สถานที่ทำงานต่างๆ ต้องประเมินความเสี่ยงจากการถูกคุกคามทางเพศ รวมถึงมีคณะกรรมการรับเรื่องร้องทุกข์ โดยสามารถส่งต่อข้อมูลไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง 3.ควรมีการจัดระบบให้ข้อมูลเพื่อนำมาวิเคราะห์ความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นกับตนเอง โดยสามารถแจ้งความไม่ปลอดภัยของตนเองได้ 4.กำหนดแนวทางการป้องกัน มีบทลงโทษที่ชัดเจน และ5. บันทึกข้อมูลการให้ความช่วยเหลือ เพื่อการติดตามและประเมินผล อย่างเป็นระบบ เพื่อให้เกิดการทำงานเป็นเครือข่าย ระหว่างหน่วยงาน ที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐและเอกชน