แค้นฝังลึกศึกต่างสถาบันจุดจบนักเรียน-นักเลง

พฤติกรรมความเหลวแหลกของนักเรียนนักเลงวันนี้ ไม่เพียงแต่สะท้อนให้เห็นปัญหาจากการศึกษาของไทยทั้งระบบ แต่ยังสะท้อนปัญหาไปถึงการอบรมสั่งสอนลูกหลานในครอบครัว

โดย...ธนก บังผล

เพราะเยาวชนคืออนาคตของชาติ ทุกครั้งที่ปรากฏข่าวเด็กนักเรียนก่อเหตุวิวาทฆ่าฟัน ไม่ว่าจะสถาบันเดียวกันหรือต่างสถาบัน ล้วนแล้วแต่สร้างความอนาถใจเป็นอย่างยิ่ง ความคึกคะนองที่ต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดหรือสูญเสียของผู้อื่น ไม่ว่าจะมองมุมไหนก็ไม่คุ้มกับผลที่จะตามมา

ภาพประกอบข่าว

กรณียกพวกตีกันจนชาวบ้านต่างพากันเอือมระอาสุดๆ ต้องความขัดแย้งระหว่าง สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน กับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย ขยันก่อเหตุกันไม่ว่างเว้น

ไม่ว่าจะห้ามปรามกันด้วยวิธีไหน หรือแม้แต่มีแถลงการณ์ยุติการทำเลาะวิวาท ก็ไม่ทำให้ 2 สถาบันเลิกเขม่นกันได้ จนต้องมีคนบาดเจ็บล้มตายกันไปไม่น้อย ทั้งๆ ที่บางครั้งนักเรียนผู้ก่อเหตุก็ไม่ได้โกรธแค้นกันมาแต่ชาติปางไหน

ภาครัฐเองที่มีกระทรวงศึกษาธิการเข้าไปกำกับดูแลก็ทำได้แค่ปราม มาตรการเดียวที่ทำได้คือให้มีการจัดทำรายชื่อนักศึกษากลุ่มเสี่ยงแล้วส่งรายชื่อนักศึกษากลุ่มเสี่ยงให้กองบัญชาการตำรวจนครบาล (บช.น.) และตำรวจ สน.ปทุมวัน และ สน.อื่นๆ

ความซวยจากการยุแหย่ของคนไม่กี่คนทำให้สถาบันถูกขึ้นบัญชีดำคาดโทษให้ปิดการเรียนการสอนชั่วคราว ให้ปิดรับนักศึกษาเพิ่มเติม และโทษสูงสุดคือปิดสถาบัน ซึ่งเป็นที่ลือกันว่ายังคงมีบุคลากรหลงยุคอารมณ์ค้างบางคนที่คอยเสี้ยมใช้ความเป็นศิษย์เก่าหลอกให้เด็กไปตายอยู่เรื่อยๆ

และจากการสร้างภาพความรุนแรงแบบผิดๆ ไม่เลิกเช่นนี้ ทำให้นักเรียนสถาบันอื่นเห็นเป็นความโก้เก๋ ยึดเอาเป็นแบบอย่างจนมีการก่อเหตุทะเลาะวิวาทกันไปทั่ว

วิทยาลัยเทคนิคดอนเมือง กับ วิทยาลัยเทคนิคปทุมธานี นี่ก็ลอกพฤติกรรมเถื่อนๆ มาใช้ มีการขี่รถจักรยานยนต์ควงมีดไล่ฟัน เอาอาวุธปืนมายิงกัน

พอเหตุชักบ่อยขึ้น ผู้บริหารวิทยาลัยเทคนิคได้ประสานไปยังผู้บริหารสถาบันการศึกษาทั้งรัฐและเอกชนละแวกใกล้เคียงเพื่อร่วมกันแก้ไขปัญหา ได้ข้อสรุปว่าสาเหตุน่าจะมาจากการแย่งชิงพื้นที่แสดงความเป็นเจ้าถิ่น และการกีดกันไม่ให้ขึ้นรถ เบื้องต้นมีข้อเสนอแนะว่าจำเป็นต้องนำนักเรียนแต่ละสถาบันไปเข้าค่ายเพื่อให้มีกิจกรรมร่วมกัน

โดยขีดเส้นไว้ว่าถ้าไม่ยอมเลิกตีกันก็จะมีการใช้มาตรการลงโทษตั้งแต่ทำทัณฑ์บน ตัดคะแนน เรียกผู้ปกครอง และให้ย้ายที่เรียน เรื่องจะให้ยกเลิกเครื่องแบบสถาบันนั้นไม่สามารถลดปัญหาได้ เพราะเด็กต่างก็จำหน้ากันได้ ถึงจะไม่มีเครื่องแบบก็ก่อเหตุได้เหมือนเดิม

นักเรียนช่างยกพวกทำร้ายกันบนรถโดยสารประจำทางก็ไม่เว้น สร้างความเดือดร้อนให้กับคนใช้รถใช้ถนนอยู่บ่อยครั้ง เช่น กรณีที่นักเรียน โรงเรียนช่างกลขนส่งทหารบก ถูกนักเรียน โรงเรียนก่อสร้างดุสิต ชักมีดฟันเข้าที่ศีรษะอาการสาหัส บางคนถูกฟันที่นิ้ว แขน และลำตัว

เหตุนี้เกิดบนรถเมล์สาย 66 บริเวณแยกพงษ์เพชร ฟากฝั่งผู้ถูกรุมฟันให้การว่า กลุ่มคู่กรณีขึ้นรถมาหาเรื่อง เนื่องจากขัดหูขัดตากับเสื้อช็อปสีแดงของโรงเรียนที่สวมใส่อยู่

“สีแดงอย่างพวกมึงแน่นักเหรอ ทำไมต้องเอาสีไปพ่นกำแพงโรงเรียนกู” ว่าแล้วก็ชักมีดฟันฉับเข้าให้ จนผู้โดยสารคนอื่นๆ กระเจิง ด้วยเพราะรักความสะอาดบนกำแพงโรงเรียนเท่านั้นเอง เคราะห์ดีที่คนถูกลูกหลงได้รับบาดเจ็บกันไปเล็กน้อย

ไม่เว้นแม้แต่ โรงเรียนเทคโนโลยีบางกะปิ และ โรงเรียนเทคโนโลยีช่างอุตสาหกรรมกรุงเทพ ก็เปิดฉากเขม่นหาเรื่องเดือดร้อนเช่นกัน

ล่าสุด ตำรวจกองบังคับการปราบปราม ควบคุมเด็กอายุ 17 ปี ซึ่งเป็นนักศึกษา ปวช.ปี 2 โรงเรียนเทคโนโลยีช่างอุตสาหกรรมกรุงเทพ ผู้ต้องหาตามหมายจับศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง ในคดีร่วมกับพวกยิงใส่รถนักเรียน โรงเรียนเทคโนโลยีบางกะปิ ทำให้มีผู้เสียชีวิตเป็นเด็กนักเรียน 1 คน บาดเจ็บอีก 2 คน เหตุเกิดตั้งแต่วันที่ 8 มิ.ย.โน่น แต่เพิ่งมาจับได้

โจ๋คนนี้ถูกจับในระหว่างหลบหนี หลังจากเพื่อนที่ร่วมก่อเหตุ 3 คนยอมมอบตัว แล้วให้การซัดทอดว่าเด็กคนนี้เป็นผู้ใช้ปืนยิงผู้ตาย พอสิ้นลายก็ปฏิเสธหน้าเศร้าว่าไม่รู้ ไม่เห็น ไม่เกี่ยว

แต่เด็กก็คือเด็กที่ไม่ได้คิดอ่านอะไรลึกซึ้งทำให้ทิ้งหลักฐานต่างๆ ให้เจ้าหน้าที่สืบสวนใช้นำมาประกอบสำนวนมากมาย โดยเฉพาะรูปถ่ายขณะที่กำลังถือปืนอยู่ในกลุ่มเพื่อนๆ

เด็กกลุ่มนี้ถูกบุกรวบคาห้องเช่า 7 คน อายุระหว่าง 16-18 ปีเท่านั้น เด็กคนหนึ่งไปสุมหัวอยู่ที่ห้องนี้เนื่องจากน้อยใจหลังจากถูกแม่ด่า ตอนตำรวจเข้าไปมีบางคนกำลังเสพกัญชา และบางคนก็ไม่รู้ว่าเพื่อนผู้ก่อเหตุได้ฆ่าคนตาย

พฤติกรรมความเหลวแหลกของนักเรียนนักเลงวันนี้ ไม่เพียงแต่สะท้อนให้เห็นปัญหาจากการศึกษาของไทยทั้งระบบ แต่ยังสะท้อนปัญหาไปถึงการอบรมสั่งสอนลูกหลานในครอบครัว สภาพแวดล้อมในรั้วโรงเรียนและชุมชนใกล้เคียง ที่พอมาผสมปนเปกันแล้วเละไม่เป็นท่า

เมื่อเป็นเช่นนี้ เด็กในวันนี้จะเป็นผู้ใหญ่อย่างไรในวันหน้า แล้วอนาคตของชาติจะเป็นไปในทิศทางใด!!!