ล้างให้สะเด็ดน้ำ

คำสั่งคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) ที่ 6/2558 เรื่องโยกย้ายผู้บริหารระดับสูงในกระทรวงศึกษาธิการ และคำสั่ง คสช.ที่ 7/2558 เรื่อง ปลดคณะกรรมการคุรุสภา คณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครู และบุคลากรทางการศึกษา และคณะกรรมการบริหารองค์การค้าของสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมสวัสดิการและสวัสดิภาพครูและบุคลากรทางการศึกษา (สกสค.) โดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 44 ของรัฐธรรมนูญฉบับชั่วคราว ซึ่งมีผลตั้งแต่วันที่ 17 เม.ย.ที่ผ่านมา จะต้องเป็นจุดเริ่มต้นสร้างความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในกระทรวงแห่งนี้

ที่ผ่านมากระทรวงศึกษาธิการได้รับการคาดหวังสูงที่จะเห็นขบวนการปรับโครงสร้างเพื่อนำไปสู่การปฏิรูปในทุกๆ มิติ อาทิ การปฏิรูปครู ยกระดับคุณภาพการศึกษา สร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ ฯลฯ

แต่รัฐบาลที่แล้วๆ มากลับใช้รัฐมนตรีศึกษาสิ้นเปลืองมากที่สุด จะด้วยเพราะได้เสนาบดีไม่มีประสิทธิภาพ จะด้วยเพราะมีปัญหาเรื้อรังเกินจะเยียวยา หรือเพราะรัฐบาลที่ผ่านๆ มาไม่จริงใจกับการยกระดับคุณภาพด้านการศึกษา

น้ำหนักจะเทไปยังสาเหตุใดก็ตาม แต่ทุกรัฐบาลได้ดับฝันการปฏิรูปการศึกษาอย่างมิอาจปฏิเสธ แต่ละนโยบายกลับมุ่งหาคะแนนนิยมกับบุคลากรด้านการศึกษา เช่น การปลดหนี้ การปรับขึ้นเงินเดือน รวมถึงหาเสียงกับผู้ปกครอง แต่ยุทธศาสตร์ชาติที่จะหวังใช้ความรู้นำในการพัฒนาประเทศกลับไม่ขยับให้พอจับต้องได้

หากคำสั่ง คสช.ทั้งสองฉบับ หวังจะล้างการทุจริต รวมทั้งปฏิรูปการศึกษาให้เห็นหน้าเห็นหลัง จะต้องกำหนดเป้าหมายให้ชัด ไม่ใช่แค่การโยกย้ายสลับสับเปลี่ยนตัวบุคคลจากตำแหน่งหนึ่งไปอีกตำแหน่งหนึ่งซึ่งเป็นคนหน้าเดิมๆ

หากหวังจะสังคายนาการบริหารงานและเห็นการกำหนดยุทธศาสตร์การศึกษาของชาติใหม่จะต้องล้างบางให้สะเด็ดน้ำ แล้วเฟ้นหาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถหน้าใหม่ๆ มาทำหน้าที่ขับเคลื่อนนโยบาย หากหวังจะสังคายนาการทุจริตที่เรื้อรังต้องตั้งคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญมาสอบสวนเอาผิดทางวินัยและลงโทษทางอาญาให้เห็นผล

เราไม่ได้คาดหวังให้การใช้อำนาจตามมาตรา 44 เป็นไปในลักษณะมุทะลุดุดันเพื่อความสะใจหรือพิสูจน์บารมีของผู้ใช้ แต่การดำเนินการภายใต้กรอบของกฎหมายนี้ต้องเด็ดเดี่ยว บรรลุเป้าหมายในระยะเวลาอันใกล้ รวมทั้งต้องเปิดเผยตรงไปตรงมา เพราะอุปสรรคขัดขวางการพัฒนาประเทศมิได้เกิดจากข้าราชการในกระทรวงเดียว ยังมีความหย่อนยานและการฉ้อฉลอยู่ในอีกหลายกระทรวง

เพื่อให้ส่วนรวมได้ประโยชน์จากการประกาศใช้คำสั่งดังกล่าวอย่างแท้จริง หลังจากนี้จะต้องมีการแจกแจงรายละเอียดเพื่อสร้างความโปร่งใส เป็นธรรม และสร้างความร่วมมือจากข้าราชการที่ดี หาไม่แล้วการใช้อภิมหากฎหมายที่มากด้วยอำนาจแต่ไม่ทรงประสิทธิภาพก็อาจจะกลายเป็นความเสื่อม

ท้ายที่สุดงบประมาณด้านการศึกษาที่ทุ่มลงไปปีละร่วม 5 แสนล้านบาทจะสูญเปล่า โดยที่เม็ดเงินจำนวนมหาศาลไม่สามารถเขยื้อนประเทศไปข้างหน้าได้