ทางเลือก

ช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมามีรายงานข่าวเกี่ยวกับสาธารณรัฐปาเลา หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของฟิลิปปินส์ไปราว 500 กิโลเมตร ซึ่งเพิ่งจะได้รับเอกราชในปี 1994 และนับเป็นหนึ่งในชาติที่ใหม่ที่สุดและมีประชากรน้อยที่สุดในโลก

เนื้อข่าวเล่าว่าประเทศแห่งนี้กำลังเผชิญหน้ากับความท้าทายชิ้นใหญ่ เนื่องจากนักท่องเที่ยวชาวจีนแห่เข้ามาเที่ยวมหาศาล โดยตัวเลขเพิ่มขึ้นจากเดือน ม.ค.ที่ 16% มาอยู่ที่เกือบ 62% ในเดือน ก.พ.ที่่ผ่านมา และเพิ่มขึ้นเกือบ 500% เมื่อเทียบกับนักท่องเที่ยวทั้งหมดตลอดปี 2014

แน่นอนค่ะว่า มองในมุมหนึ่งจำนวนนักท่องเที่ยวดังกล่าวย่อมเป็นเรื่องดีต่อเศรษฐกิจของประเทศ อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าชาวปาเลาส่วนใหญ่จะไม่ค่อยปลื้มสักเท่าไรนัก นัยว่านักท่องเที่ยวจีนที่ทะลักเข้ามานี้สร้างความเสียหายต่อสิ่งแวดล้อม โดยเฉพาะแนวปะการังที่สวยงามของประเทศ เพราะนักท่องเที่ยวจีนทิ้งขยะลงทะเล และว่ายน้ำโดยไม่เคารพกฎทำให้ปะการังได้รับความเสียหาย รวมถึงรบกวนความสงบของวิถีชีวิตคนท้องถิ่น

สถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้อดนึกถึงรายงานข่าวหรือเสียงเล่าลือบนโลกสังคมออนไลน์เกี่ยวกับนักท่องเที่ยวจีนในประเทศต่างๆ ทั่วโลกเมื่อไม่นานมานี้ เช่น ในญี่ปุ่นที่บ่นถึงความไร้ระเบียบไม่เคารพกฎของนักท่องเที่ยวจีน หรือแม้แต่ในไทยเองก็มีเรื่องเล่าเรื่องบ่นเกี่ยวกับนักท่องเที่ยวจีนให้สนุกปากเช่นกัน

แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว หากคิดอย่างเป็นธรรม พฤติกรรมที่ไม่น่าพิสมัยของนักท่องเที่ยวในต่างแดนนั้นมีอยู่เกือบทุกชาติ ไม่เฉพาะชาติจีนเท่านั้น เห็นได้จากรายงานนักท่องเที่ยวฝรั่งเศสแก้ผ้าถ่ายรูปกับนครวัดในเขมร

และเมื่อคิดอย่างจริงจังต่อไป ก็ต้องยอมรับค่ะว่าปริมาณรายได้จากการท่องเที่ยวนั้นมีส่วนช่วยขับเคลื่อนเศรษฐกิจของหลายๆ ประเทศอย่างมาก ดังนั้นอาจพูดได้ว่าต่อให้ไม่ชอบใจ นานาประเทศย่อมต้องเปิดบ้านต้อนรับนักท่องเที่ยวอยู่ดี

คำถามก็คือจะจัดการรับมือกับนักท่องเที่ยวต่างชาติอย่างไร

สำหรับปาเลา ประธานาธิบดี ทอมมี เรเมนเกเซา แห่งปาเลา ประกาศลดเที่ยวบินจากจีนให้เหลือครึ่งหนึ่ง โดยมีผลเดือน เม.ย.นี้ ก่อนย้ำว่าการควบคุมดังกล่าวไม่เกี่ยวข้องกับเชื้อชาติ แต่เกี่ยวข้องกับดีมานด์ที่ล้นเกินจากตลาดจีนเป็นหลัก

นอกจากนี้ ผู้นำปาเลายังให้เหตุผลว่าการตัดสินใจครั้งนี้เป็นการเลือกเพื่อให้ตนสามารถควบคุมการเติบโตได้ ไม่ใช่ให้การเติบโตมาควบคุม และในฐานะผู้นำจำเป็นต้องมองอนาคตของประเทศให้ไกลมากกว่าวันพรุ่งนี้

ค่ะ ปาเลาเลือกแล้วค่ะว่าต้องคิดถึงระยะยาว รับผิดชอบถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน แล้วประเทศที่พึ่งพารายได้จากการท่องเที่ยวเป็นหลักอย่างเราจะเลือกอะไรดี?