ค่ายอาสาสอนภาษา เพื่อ เด็กชนบท

โดย...มีนา

ภาษาอังกฤษถือเป็นสิ่งสำคัญที่ทุกคนต้องเตรียมความพร้อมให้กับตนเองเมื่อประเทศไทยกำลังก้าวสู่การเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในปีนี้แล้ว กลุ่มนักศึกษาครูสาขาภาควิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล คณะศิลปศาสตร์ และนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ รวมทั้งอาสาสมัครกลุ่มเล็กๆ ที่เป็นประชาชนทั่วไปที่รักการสอน จึงร่วมมือกันจัดทำ “โครงการค่ายภาษาอังกฤษสอนด้วยใจให้น้องเก่ง” ที่ปีนี้ดำเนินมาสู่ครั้งที่ 7 แล้ว โดยจับมือกันลงพื้นที่โรงเรียนบ้านตะโกล่าง อ.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี ไปสอนเด็กๆ ชั้นประถมจำนวนทั้งสิ้น 120 คน ให้คุ้นชินกับภาษาอังกฤษมากขึ้น

หนึ่งในอาสาสมัคร นวรัตน์ รักสวน วัย 20 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 และได้ออกค่ายภาษาอังกฤษครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2แล้ว โดยครั้งแรกเหตุจูงใจที่เธออยากทำงานจิตอาสาคือ มีรุ่นพี่ของเธอเป็นประธานรุ่นครั้งที่ 6 ไปสอนภาษาอังกฤษให้เด็กๆ ที่ จ.แพร่ ทำให้เธอรู้สึกติดใจ เพราะเป็นโครงการที่ได้แบ่งปันความรู้ให้กับผู้อื่นตามเจตนารมณ์ของเธอที่อยากเป็นคุณครู เธออยากใช้ความรู้และความสามารถของตนเองให้เต็มที่ เมื่อไปพบปะกับน้องๆ ที่ขาดโอกาสเรียนรู้ภาษาอังกฤษเหมือนเด็กๆ ในกรุงเทพฯ

“โครงการนี้ผู้ริเริ่มคือ ผศ.อรุณี เกียรติกังวาฬไกล หัวหน้าที่ปรึกษาโครงการฯ หนูได้ฟังจุดประสงค์ของการทำโครงการนี้ ก็คิดว่าเป็นโครงการที่ดีที่ทำให้เราได้บำเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น รู้จักเสียสละเพื่อส่วนรวมทำให้เราเป็นคนมีระเบียบวินัยเมื่อได้ไปเจอน้องๆ ก็รู้สึกประทับใจบรรยากาศของการไปครั้งแรก แม้จะมีอุปสรรคนั่งรถไปตั้ง 9 ชั่วโมง พวกเราก็แพลนการสอนไปว่าเป็นการละลายพฤติกรรมน้องๆ ก่อน มีฐานภาษาอังกฤษให้น้องๆ ได้เล่นทำให้น้องๆ ระดับประถม5 ถึงมัธยม 3 โรงเรียนบ้านบ่อแก้ว จ.แพร่ รู้สึกสนุกกันมาก  ซึ่งน้องๆ เป็นเด็กที่ต้องเดินทางมาจากบนเขาเพื่อมาเรียนหนังสือ และนี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เข้าค่าย พวกเขารู้สึกดีใจกันมาก เขารู้สึกตื่นเต้น เราไปกัน 3 วัน 2 คืน มีน้องๆมาเรียนราว 50 คน เด็กๆ ก็ตั้งใจเรียนกันมาก มีคุณครูเป็นชาวต่างชาติไปด้วย 2 คน คุณครูจะสอนการออกเสียงที่ถูกต้อง เป็นการเรียนการสอนที่สนุกๆ เรารู้สึกประทับใจทั้งพี่ๆและน้องๆ พอวันต้องจากกันเราถึงกับเสียน้ำตา แค่ 3 วันเราก็รู้สึกผูกพัน พอวันที่ 4 ต้องจัดงานเลี้ยงขอบคุณคณะครูอาจารย์และพวกอาสาสมัคร จากทีแรกคิดว่าเด็กๆ ขึ้นเขากลับบ้านไปแล้ว แต่ปรากฏพวกเขายังมาร่วมในงานเลี้ยงมาร้องเพลงให้พวกเราฟัง เป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ ค่ะ พอมีเข้าค่ายครั้งที่ 7 ในปีนี้หนูจึงไม่ลังเลที่จะเข้าร่วมค่ะ”

การเข้าค่ายสอนภาษาอังกฤษให้กับน้องๆ ครั้งที่ 7 นี้ สร้างความประทับใจไม่ต่างจากครั้งที่แล้ว แม้เด็กๆ จากราชบุรีที่เรามองว่าใกล้กรุงเทพฯ มากกว่าแพร่ แต่เป็นเด็กๆกะเหรี่ยงที่พูดภาษาไทยได้น้อยมากๆ และไปสอนเด็กเล็กกว่าที่เคยคือเป็นเด็กชั้นประถม 3-4 ราว 120 คน พี่ๆ เหล่าอาสาสมัครราว 60 คน ก็ต้องปรับกระบวนท่าการเรียนการสอนเป็นการสอนด้วยรูปภาพและต้องพูดอธิบายให้มากกว่าเดิม ก็เป็นอีกสิ่งท้าทายที่ทำให้เหล่าอาสาสมัครรู้จักการแก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้าได้ดี

ผศ.อรุณี เกียรติกังวาฬไกล หัวหน้าที่ปรึกษาโครงการ และอาจารย์ประจำ สาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสากล คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ที่เป็นแม่งานใหญ่ กล่าวว่า ในปี พ.ศ. 2559 ครั้งที่ 8 ตั้งใจไปเยี่ยมเด็กๆ ที่ จ.ตราด โดยคุณครูตั้งใจจะเปิดโครงการให้แพร่หลายมากขึ้น ด้วยการประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนทั่วไปมาร่วมโครงการมากขึ้น แต่ขอให้เป็นผู้ที่มีประสบการณ์ด้านการสอนภาษาอังกฤษมาแล้ว เพื่อสร้างครูต้นแบบ และเป็นการเรียนการสอนแบบบูรณาการมากขึ้น คือ คุณครูเก่งด้านไหนให้ไปสอนด้านนั้น เช่น งานฝีมือเย็บปักถักร้อย หรือพี่ๆ ที่เก่งด้านวิศวกรรมงานก่อสร้างโรงเรียนก็ให้ไปลงไม้ลงมือช่วยกันซ่อมสร้างโรงเรียนร่วมกัน

หากใครสนใจอยากเข้าร่วมโครงการให้โทรไปปรึกษาพูดคุยกันได้ที่ 08-1634-4156 ปีหนึ่งจะจัดสักครั้งหนึ่ง เพราะมีข้อจำกัดหลายอย่าง แต่เราสามารถมาร่วมทีมทำงานเพื่อประโยชน์แก่ส่วนรวมมากขึ้นได้

“เราอยากแบ่งปันความรู้ สร้างแนวคิด ปลุกจิตอาสา สร้างเครือข่ายให้พี่ๆ น้องๆ ได้รู้จักกัน เท่าที่ผ่านมาได้ผลดีมากเพราะเด็กอาสาสมัครที่ไปเขาได้พัฒนาทั้งอีคิว ไอคิวจากเด็กที่ขี้อาย พอได้ไปเป็นคุณครูสอนน้องๆ ทำให้เป็นเด็กที่กล้า มีความเชื่อมั่นในตัวเอง ขวนขวายเพิ่มพูนความรู้ใส่ตนอยู่เสมอ รู้จักการแบ่งปัน ส่วนเด็กๆ ตามต่างจังหวัดเท่าที่เราติดตามผลก็พบว่าเด็กๆ สนใจที่จะเรียนรู้ภาษาอังกฤษมากขึ้นค่ะ”