เอเชีย-แปซิฟิก 2015 จุดโฟกัสของสหรัฐ (ตอนจบ)

ประเด็นที่เกี่ยวกับเงื่อนไขและสภาพความจำเป็นภายในของสหรัฐเอง ได้แก่ 1) จีนกำลังมาแรงทำให้ความเป็นเจ้ามหาอำนาจหนึ่งเดียวในโลกทั้งด้านการเมืองและเศรษฐกิจของสหรัฐเริ่มเปลี่ยนแปลงไป

2) สภาพเศรษฐกิจภายในสหรัฐย่ำแย่มาตั้งแต่เกิดวิกฤตทางการเงินในปี 2008 ถึงแม้ปัจจุบันสภาพเศรษฐกิจจะกระเตื้องขึ้นมาบ้าง แต่ก็ยังอยู่ในช่วงลูกผีลูกคน ซึ่งทำให้สหรัฐต้องหาทางเพิ่มตลาดการค้าและการลงทุนเพื่อเป็นทางออกปัญหาด้านเศรษฐกิจของสหรัฐเอง

3) การลงทุนด้านการทหารในภูมิภาคเอเชียใต้และตะวันออกกลางไม่คุ้มค่าเท่าที่คิด โดยปัญหาด้านความมั่นคงในภูมิภาคดังกล่าวยังไม่สามารถยุติได้ ซ้ำยังบานปลายจนยากจะจบสิ้น

4) การเมืองภายในสหรัฐเอง ประชาชนกดดันผู้นำประเทศให้หันมาเอาใจใส่ต่อชีวิตความเป็นอยู่ของชาวสหรัฐให้มากขึ้นกว่าการทุ่มเททรัพยากรลงไปในต่างแดน

ประเด็นบริบทของโลกหลักๆ ได้แก่

1) บริบทด้านเศรษฐกิจโลกโดยเฉพาะด้านการลงทุนไม่ได้อยู่แค่ยุโรปหรือสหรัฐ แต่กลับมาอยู่ที่เอเชีย

2) บริบทด้านการเมืองระหว่างประเทศก็กลับมาอยู่ที่เอเชีย เห็นได้จากปัญหาความขัดแย้งระหว่างประเทศในรอบ 2-3 ปีที่ผ่านมามักเกิดขึ้นในทวีปเอเชีย เช่น ปัญหาการแสดงอำนาจและการไม่สนใจข้อเรียกร้องให้ควบคุมการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ของเกาหลีเหนือ และปัญหาการขยายอิทธิพลของจีนเข้าไปในทะเลจีนตะวันออกและทะเลจีนใต้ ซึ่งทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างจีนกับญี่ปุ่น เกาหลีใต้ และอีกหลายประเทศในอาเซียน เป็นต้น โดยสหรัฐจะปล่อยปัญหาเหล่านี้ไปไม่ได้ มิฉะนั้นแล้วจะเสียผลประโยชน์ในหลายด้าน

3) การเจริญเติบโตอย่างก้าวกระโดดทั้งด้านการเมืองและเศรษฐกิจของจีน ที่อาจก้าวขึ้นมามีบทบาทในเอเชียแทนที่สหรัฐ

จากเหตุผลทั้งหมดที่กล่าวมาจะเห็นว่า เอเชียแปซิฟิกเป็นภูมิภาคที่มีความสำคัญต่อสหรัฐ และหลายท่านอาจจะถามต่อว่า แล้วสหรัฐจะใช้เครื่องมืออะไรในการให้ความสำคัญต่อเอเชียแปซิฟิกมากขึ้น
คำตอบคือ 1) การกระชับความเป็นพันธมิตรกับประเทศทั้งหลายในภูมิภาค

2) การสร้างหุ้นส่วนยุทธศาสตร์ทั้งด้านการเมืองและเศรษฐกิจ เช่น หุ้นส่วนยุทธศาสตร์เอเชียแปซิฟิก (ทีพีพี)

3) การเข้าไปมีส่วนร่วมและให้การสนับสนุนองค์กรระดับพหุภาคีมากยิ่งขึ้น

4) การเดินหน้าสนับสนุนความเป็นประชาธิปไตยให้มากขึ้นในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก