โครงการ 12 จังหวัดเมืองต้องห้าม...พลาด

ผมค่อนข้างจะชื่นชมในแนวคิดโครงการนี้ ที่ทางหน่วยงานภาครัฐที่ดูแลรับผิดชอบภาคการท่องเที่ยวในความพยายามที่จะสร้างสรรค์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ในบ้านเราโดยเฉพาะการผสมผสานวิถีชีวิตไทยในแต่ ละภูมิภาคที่มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกัน ทั้งในด้านภูมิประเทศ วัฒนธรรม ความเป็นอยู่

ให้นักท่องเที่ยวทั้งในประเทศและจากนานาชาติ ได้มาสัมผัส มาลองใช้ชีวิตในแบบค้างแรม มาชิมอาหารไทย มาจับจ่ายใช้สอยในชุมชน รวมถึงการสร้างความผูกพันกับวิถีไทยกับคนไทย เพื่อกลับไปพร้อมกับความประทับใจและการบอกเล่าขานในแบบแบ่งปันประสบการณ์ ทั้งในออนไลน์และปากต่อปาก ซึ่งจะมีส่วนช่วยผลักดันให้จำนวนนักท่องเที่ยวเข้ามาบ้านเราให้มากยิ่งขึ้นอย่างยั่งยืนตลอดไป

หากจะมีข้อกังวลอยู่บ้าง ก็น่าจะเป็นในเรื่องของสาธารณูปโภคขั้นพื้นฐาน ความ สะดวกสบายในการสื่อสารและคมนาคม ทัศนคติของพี่น้องในชุมชนที่มีต่อนักท่องเที่ยว ทั้งไทยและต่างชาติ ความพร้อมของภาคธุรกิจบริการที่ครอบคลุมไปถึงผู้ประกอบ การท่องเที่ยว ห้องพักโรงแรม สายการบิน รถขนส่งสาธารณะ และความสามารถในการผลิตสินค้าคุณภาพทั้งประเภทอุปโภคและบริโภค

รวมไปถึงที่สำคัญมากที่สุดคือ การใช้งบประมาณทั้งในด้านการโฆษณาประชาสัมพันธ์และการติดตามผลเพื่อประเมินผลงานและความสำเร็จของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องของภาครัฐ

แม้ว่าในสภาพความเป็นจริง ณ ปัจจุบันของธุรกิจการท่องเที่ยวไทยในฤดูกาลท่องเที่ยว High Season 2557 ที่กำลังอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก โดยเฉพาะผู้ประกอบการโรงแรมและผู้ประกอบการตัวแทนท่องเที่ยวประเภทอินบาวนด์ ที่ต่างผิดหวังกับจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มีกำลังซื้อสูงถดถอยลง แม้กระทั่งในพื้นที่ท่องเที่ยวหลักของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นภูเก็ต สมุย พัทยา หัวหิน ชะอำ หรือแม้แต่ในเขตกรุงเทพฯ เองก็ตามทีครับ

ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ราคาขายแพ็กเกจทัวร์ หรือราคาห้องพักโรงแรมที่เคยขายได้ราคาดีในเทศกาลนี้ กลับถูกต่อรองในระดับที่ว่าต้องฝืนใจรับ ว่ากันว่าแม้โรงแรมในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม ในพื้นที่หาดเฉวง เกาะสมุย หาดป่าตอง ภูเก็ต ยังต้องประสบปัญหานี้อยู่ในปัจจุบัน

รวมทั้งหากจะมองไปในอนาคตในช่วง Low Season ของ ปี 2558 ด้วยแล้ว ยิ่งเป็นที่น่าเป็นห่วงมากอีกด้วยครับ เพราะแม้ในช่วงฤดู High Season 2557 ยังขายไม่ได้ในราคาที่ควรจะเป็น แล้วใน Low Season ของปี 2558 ราคาสินค้าทางการท่องเที่ยวจะมีสภาพเป็นอย่างไร นอกจากมหกรรม ลด แลก แจก แถม เพื่อความอยู่รอดของผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยวในแขนงต่างๆ แล้ว ผมยังมองไม่เห็นทางรอดอื่นเลยครับ

หน่วยงานภาครัฐที่ดูแลรับผิดชอบเรื่องการท่องเที่ยว น่าจะลองสอบถามหารือกับผู้ประกอบการธุรกิจภาคเอกชนไม่ว่าจะเป็นโรงแรม ผู้ประกอบการท่องเที่ยว สายการบิน และหน่วยงานอื่นๆ เพื่อรับฟังปัญหาในการดำเนินธุรกิจ การแข่งขันของประเทศคู่แข่ง อุปสรรคต่างๆ ในการดำเนินงาน รวมถึงตัวเลขสถิตินักท่องเที่ยวและทิศทางการประมาณการของภาคธุรกิจเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะเป็นข้อเท็จจริงที่สามารถนำไปสู่การวางยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวของประเทศ ทั้งในปัจจุบันและอนาคตได้เป็นอย่างดีครับ

ในทัศนะของผม การรักษาดูแลสถานที่และผู้ประกอบการในแหล่งท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอยู่แล้วให้ประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง จะช่วยส่งผลให้มีการพัฒนาคุณภาพของภาคบริการจากภาคเอกชนมากขึ้น โดยเฉพาะจากนักลงทุนใหม่ๆ ที่มีความเชื่อมั่นในศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวนั้นๆ อาทิ การจัดสร้างโรงแรมรีสอร์ทระดับหรูมากขึ้น การเพิ่มเที่ยวบินทำให้มีนักท่องเที่ยวมากขึ้น การดำเนินการชี้ชวนให้นักท่องเที่ยวที่มีกำลังซื้อสูงเข้ามาท่องเที่ยวพักผ่อนในพื้นที่มากขึ้น เป็นต้น

ในขณะเดียวกันการเพิ่มแหล่งท่องเที่ยวใหม่ ดังเช่นโครงการ 12 จังหวัดเมืองต้องห้าม...พลาด ต้องถือว่าเป็นนวัตกรรมสินค้าทางการท่องเที่ยวที่ดีครับ หากจะให้ดียิ่งขึ้นในปีแรกนั้น ควรจะใช้งบประมาณในการทำตลาดในประเทศเป็นปฐมก่อน ยังไม่ควรทุ่มสรรพกำลังพร้อมกันในตลาดต่างประเทศมากนักครับ เพราะดังสภาพที่เห็นและเป็นอยู่ในปัจจุบัน จังหวัดส่วนใหญ่เหล่านี้ ยังไม่มีความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยวต่างชาติในเชิงปริมาณมากนักครับ

ผมไม่อยากให้การดำเนินการสร้างสรรค์แหล่งท่องเที่ยวใหม่ๆ ของประเทศ เป็นโครงการประสบความสำเร็จระยะสั้นๆ แบบที่เคยมีมาในอดีตไม่ว่าจะเป็น Unseen Thailand, 7 Wonderful Thailand หรือโครงการอื่นๆ ที่ผ่านมาครับ ผมอยากเห็นโครงการดีๆ อย่างนี้ อยู่เคียงข้างอุตสาหกรรมท่องเที่ยวของประเทศไทยอย่างยั่งยืนตลอดไปครับ