
‘เออีซี’
มีการพูดถึงกันเป็นระยะๆ ว่าประเทศไทยมีศักยภาพของการเป็นศูนย์กลางเออีซี หรือการเข้าสู่การเป็นประชาคมร่วมทางเศรษฐกิจของภูมิภาคอาเซียนอย่างแท้จริงในปลายปี 2015 นี้ ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่จะตามมาก็คือการไหลเวียนจากสินค้าในอาเซียน เมื่อมีการลดภาษีศุลกากรลงเหลือ 05% นอกเหนือจากการเคลื่อนย้ายของแรงงานที่เป็นอิสระมากขึ้นใน 5 วิชาชีพ
มีการพูดถึงกันเป็นระยะๆ ว่าประเทศไทยมีศักยภาพของการเป็นศูนย์กลางเออีซี หรือการเข้าสู่การเป็นประชาคมร่วมทางเศรษฐกิจของภูมิภาคอาเซียนอย่างแท้จริงในปลายปี 2015 นี้ ซึ่งแน่นอนว่าสิ่งที่จะตามมาก็คือการไหลเวียนจากสินค้าในอาเซียน เมื่อมีการลดภาษีศุลกากรลงเหลือ 05% นอกเหนือจากการเคลื่อนย้ายของแรงงานที่เป็นอิสระมากขึ้นใน 5 วิชาชีพ
ดูเหมือนว่าประเทศที่ตื่นตัวต่อคำว่าเออีซีนั้น เอาเข้าจริงมีเพียงไม่กี่ประเทศหรอกครับ เช่น ประเทศไทย มาเลเซีย และสิงคโปร์ เป็นต้น ส่วนในประเทศอื่นๆ อย่างฟิลิปปินส์ หรือเวียดนาม หรือแม้กระทั่งอินโดนีเซีย ก็ยังไม่มีการตระหนักถึงคำว่าเออีซีมากเท่าไหร่นัก
จากการติดตามข่าวมาระยะหนึ่ง ดูเหมือนว่า มาเลเซีย และสิงคโปร์ น่าจะมีความพร้อมสู่เออีซีมากที่สุด มีการส่งเสริมให้ความรู้แก่ผู้ประกอบการขนาดกลางและขนาดย่อม (เอสเอ็มอี) อยู่เป็นระยะๆ อยู่แล้ว
แต่ในด้านหนึ่งก็ต้องบอกว่า ทั้งสองประเทศดังกล่าวมีการสนับสนุนให้ผู้ประกอบการขยายกิจการออกสู่ต่างประเทศเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ไม่ว่าจะมีเออีซีหรือไม่มีนั้น ผู้ประกอบการทั้งในสิงคโปร์และมาเลเซียก็ได้รับการสนับสนุนให้ออกไปหาตลาดนอกประเทศเป็นทุนเดิมอยู่แล้วครับ
ขณะที่ผู้ประกอบการในบ้านเรา นอกเหนือจากผู้ประกอบการรายใหญ่ หรือทุนหนักๆ ทั้งหลายที่ออกไปลุยต่างประเทศกันมานานแล้ว ผู้ประกอบการรายย่อย และขนาดกลางนั้นต้องบอกว่ายังไม่สามารถหาจุดตัวเองได้เจอนักกับคำว่าเออีซี นั่นอาจจะเป็นเพราะว่าส่วนหนึ่งผู้ประกอบการเอสเอ็มอีในบ้านเราได้รับผลกระทบจากความวุ่นวายทางการเมืองมายาวนานในช่วงที่ผ่านมา
นอกจากนั้น ผู้ประกอบการในบ้านเรายังขาดทักษะการใช้ภาษาอังกฤษในระดับที่เพียงพอต่อการแข่งขันกับเพื่อนบ้านอย่างสิงคโปร์หรือมาเลเซียครับ
ปัญหาเหล่านี้สมควรอย่างยิ่งที่ภาครัฐจำเป็นที่จะต้องให้คำแนะนำและความช่วยเหลืออย่างเร่งด่วน
ในช่วงที่ผ่านมาได้มีการปรากฏตัวของภาคธุรกิจขนาดใหญ่จากเพื่อนบ้านในประเทศบ้างแล้วที่มีการใช้คำว่า “อาเซียน” หรือ “เออีซี” เป็นเสมือนเครื่องหมายการค้าในการทำธุรกิจอย่างธนาคารซีไอเอ็มบีและสายการบินแอร์เอเชีย ที่วางตัวว่าเป็นธุรกิจของชาวอาเซียนและเพื่อชาวอาเซียนอย่างชัดเจน
กลยุทธ์นี้น่าสนใจไม่น้อยครับ เพื่อนบ้านเราเริ่มโปรโมทถึงความเป็น “อาเซียน” และ “เออีซี” ใส่เข้าไปในธุรกิจกันแล้ว ขณะที่ความเคลื่อนไหวในบ้านเรามีแต่การพูดถึงเออีซีอย่างนั้น เออีซีอย่างนี้ แต่ยังไม่เห็นการสร้างให้เออีซีขึ้นมาเป็นตัวเป็นตนจับต้องได้ หรือสร้างมูลค่ากับคำว่าเออีซีเสียเท่าไหร่ครับ







