ASEAN UNIT ของรัฐสภาไทย

เมื่อต้นปีที่ผ่านมา รัฐบัญญัติสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ ฉบับที่ 10591 กำหนดอาชีพ “เสี่ยงภัย” ให้บุคคลที่ประกอบอาชีพ “เสี่ยง” ดังต่อไปนี้ สามารถมีและพกพาอาวุธปืนสั้นได้เมื่อออกนอกเคหสถาน อาชีพที่ว่า ได้แก่ แพทย์ นักข่าว นักบวช นักบัญชี พยาบาล วิศวกร พนักงานธนาคาร และทนายความ!

นัยว่าเป็นการผ่อนคลายความเข้มงวดของกฎหมายเดิมที่เรียกว่า รัฐบัญญัติ 8294 ที่กำหนดว่า ผู้ที่จะสามารถพกพาอาวุธปืนต้องสามารถพิสูจน์ว่า “กำลังอยู่ภายใต้การข่มขู่คุกคามอันตรายอย่างแท้จริง”

อย่างไรก็ตาม แม้ผ่อนผันแล้วผู้จะพกพาปืนตามกฎหมายใหม่ ก็ต้องผ่านการทดสอบสารเสพติด และประวัติทางจิตเวช ไม่มีประวัติอาชญากรรมว่าเคยทำผิดกฎหมาย ซึ่งมีโทษจำคุกถึง 2 ปี หรือมากกว่านั้นมาก่อน

ข่าวนี้รายงานโดย CNN แว้บนึง แต่ถูกแปลเผยแพร่โดยทีมงานสำนักภาษาต่างประเทศของสภาผู้แทนราษฎรไทย เพื่อนำเข้าสู่ศูนย์ข้อมูลนิติบัญญัติ ประจำปีงบประมาณ 2557

เป็นการดำเนินการของฝ่ายข้าราชการประจำของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร ในระหว่างที่ยังไม่มีสมาชิกสภา ไม่ว่าสภาบนหรือสภาล่าง แต่เนื่องจากประเทศไทยต้องเดินหน้าตามพันธกรณีที่จะเข้าสู่การเป็นส่วนหนึ่งของประชาคมอาเซียนเต็มสมบูรณ์แบบ

ฝ่ายข้าราชการประจำของสภาไทย จึงทำการบ้านล่วงหน้าไปพลางก่อน ด้วยการจัดตั้งคณะกรรมการประชาคมอาเซียนของฝ่ายนิติบัญญัติไทยไว้ และได้ทำการศึกษาโดยสร้างรัฐสภาของชาติสมาชิกอาเซียนอื่นๆ อีก 9 ประเทศ โดยแปลและเรียบเรียงเป็นรูปเล่มไว้เสร็จสมบูรณ์แล้ว 7 ประเทศ คือ รัฐสภามาเลเซีย รัฐสภากัมพูชา รัฐสภาลาว รัฐสภาเวียดนาม รัฐสภาอินโดนีเซีย รัฐสภาสิงคโปร์ รัฐสภาบรูไน ส่วนกรณีรัฐสภาฟิลิปปินส์และพม่านั้น กำลังตรวจทานครั้งสุดท้ายก่อนทำรูปเล่ม

น่าชื่นใจไหมครับ

ผมถามตัวเองว่า...ก็ถ้าไม่ใช่พวกเขาทำให้พวกเราคนไทยได้ใช้ศึกษาต่อ แล้วใครจะทำ...?

ข่าวแปลที่สำนักภาษาต่างประเทศ ของสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎรไทย แปลไว้อย่างน่าสนใจยังมีอีกหลายเรื่อง เช่น ข่าวผู้นำฟิลิปปินส์ช่วยขับเคลื่อนประชาธิปไตยของพม่า ข่าวนโยบายส่งเสริมการให้บริการสุขภาพโดยเอกชนของลาว ข่าวกัมพูชากำหนดยุทธศาสตร์บูรณาการการค้าระยะ 5 ปี ข่าวโอบามาเห็นชอบข้อตกลงอาวุธนิวเคลียร์กับเวียดนาม ข่าวกัมพูชาและอิหร่านขยายความสัมพันธ์ระหว่างกันอย่างกระตือรือร้น ข่าวชาวแขมร์กรอมถูกทอดทิ้ง ซึ่งมีชะตากรรมไม่ต่างจากชาวโรฮิงยาที่ถูกรัฐบาลพม่าและบังกลาเทศปฏิเสธ จนต้องออกลี้หนีตายจากถิ่นที่อยู่นับแสนๆ คน โดยชาวแขมร์กรอมก็ถูกปฏิเสธจากเวียดนาม และในหลายกรณีก็ถูกเลือกปฏิบัติอยู่ในกัมพูชาเอง

ผมไม่ได้บอกนะครับว่า ข่าวเหล่านี้เป็นข่าวที่ไม่มีใครรู้ เพียงแต่ว่าคนไทยเราถูกจำกัดวงให้ได้อ่านได้รับรู้ข่าวที่มองผ่านสายตาของสื่อไทยอย่างเดียวมามากกว่า จนทำให้เราไม่รู้ว่าเพื่อนบ้านอาเซียนเราทำอะไรกับใครอยู่

รู้แต่ว่า...เพื่อนบ้านอาเซียนทำอะไรกับเรา...เพราะเรามักรายงานข่าวสารเท่านี้ ข้อมูลข่าวเหล่านี้ย่อมเป็นประโยชน์ที่จะให้ข้าราชการของรัฐสภาไทย สมาชิกรัฐสภาไทยไม่ว่าจะมาจากการแต่งตั้งหรือเลือกตั้ง ได้มีใช้ค้นคว้าอย่างสะดวก

เพราะถึงยังไงการทำให้ฝ่ายนิติบัญญัติเข้มแข็ง ก็เป็นสิ่งที่ประเทศต้องมีและสำคัญไม่น้อยไปกว่าการช่วยทำให้ฝ่ายบริหารเข้มแข็ง ความสามารถในการถ่วงดุลกันของฝ่ายนิติบัญญัติต่อฝ่ายบริหาร ไม่อาจมีได้ด้วยการให้อำนาจเข้มงวดเพื่อตรวจสอบแก่ฝ่ายนิติบัญญัติเฉยๆ แต่ต้องให้ข้อมูลความรู้และทักษะการวิเคราะห์ด้วย

ฝ่ายบริหารมีการตั้งคณะกรรมการอาเซียนแห่งชาติ มีปลัดกระทรวงทุกกระทรวงและหน่วยงานจำเป็นที่ต้องทำงานด้านประชาคมอาเซียนร่วมประชุมกันเป็นระยะ แต่ยังไม่ได้ทำงานร่วมกับรัฐสภา ซึ่งมีหน้าที่ต้องให้ความเห็นชอบต่อข้อตกลงใดๆ ที่ไทยจะเข้าไปผูกพัน ดังนั้น อาเซียนยูนิตของรัฐสภาไทยมีขึ้นมาแล้วในปีนี้ จึงน่าจะได้ช่วยคนไทยถักทอเชื่อมต่อสากลได้เพิ่มขึ้น ขอชื่นชมชาวสภาแทนคนไทยในยามที่เราไม่มีนักการเมืองในสภาครับ