โรงบ่มอารมณ์สุข ถักใยให้น้องหายหนาว

โดย...โยธิน อยู่จงดี

ทุกวันอาทิตย์สุดท้ายของเดือน ที่ลานกิจกรรมจตุจักรเซ็นเตอร์สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน (MRT) ปรากฏภาพหนุ่มสาวต่างวัยมารวมตัวถักไหมพรมเป็นหมวกและผ้าพันคอ พูดคุยกันอย่างสนุกสนานเป็นกันเอง หากเดินผ่านและมองพวกเขาเพียงผิวเผิน เป็นใครก็คงคิดว่ากำลังจัดคอร์สสอนถักนิตติ้ง โครเชต์ แต่ความจริงก็คือพวกเขาไม่ได้มาเรียนถักนิตติ้ง แต่พวกเขากำลังทำสิ่งที่สร้างอบอุ่นใจอย่างหนึ่งเท่าที่มนุษย์จิตอาสาคิดสร้างสรรค์ขึ้นมา ด้วยการถักหมวกและผ้าพันคอเพื่อนำไปให้น้องในพื้นที่ที่ได้รับข่าวว่าประสบภัยหนาว ชื่อกลุ่มของพวกเขาคือ เครือข่ายอาสาอิสระ “โรงบ่มอารมณ์สุข” ซึ่งเปิดรับอาสาสมัครไม่จำกัดเพศและวัยมานักถักนิตติ้งช่วยเหลือสังคมด้วยกัน

จิระพงค์ รอดภาษา ตัวแทนกลุ่ม โรงบ่มอารมณ์สุข เล่าถึงที่มาที่ไปของการรวมกลุ่มครั้งเมื่อประมาณปี 2553 ว่าเริ่มต้นจากความคิดที่จะไปช่วยเหลือคนที่กำลังประสบภัยหนาว จึงรวมเฉพาะกลุ่มเพื่อนๆ ที่รู้จักกันมานั่งถักนิตติ้ง เป็นหมวกและผ้าพันคอให้น้องๆ ที่ประสบภัยหนาวที่ จ.เชียงใหม่ เมื่อ 4 ปีก่อน ตอนนั้นทำกันเป็นกลุ่มเล็กๆ ใช้เงินทุนของตัวเองในการดำเนินงาน ปีต่อมาคนที่รู้ว่าเรากำลังทำโครงการนี้ก็อาสาอยากมาช่วยบ้าง จึงเปิดเป็น “โครงการ 365 วัน ถักอุ่น ให้คลายหนาว” แล้วนัดรวมกลุ่มกันถักนิตติ้งซึ่งจัดต่อเนื่องเป็นปีที่ 4 แล้ว

“เราจะมีการนัดรวมกลุ่มกันโดยประกาศกันทางแฟนเพจของกลุ่ม facebook.com/HappySeedsGroup โดยคนที่ลงชื่อเข้ามาจะเป็นใครก็ได้ที่อยากจะอาสาเข้ามาถักนิตติ้ง หรือถักไม่เป็นมาก่อนเราจะสอนให้ฟรี แต่อย่าคาดหวังว่าจะถึงขึ้นงานฝีมือเหมือนในโรงเรียนฝึกสอน เพราะเราถักเฉพาะหมวกกับผ้าพันคอให้กับเด็กๆ

คนที่มาก็เพียงแค่เอาอุปกรณ์การถักหลักๆ อย่างไม้นิตติ้ง และอุปกรณ์อื่นๆ ตามความถนัดมา ส่วนเส้นไหมพรมทางกลุ่มจะเป็นคนสนับสนุนทั้งหมดทำเสร็จแล้วเราก็จะเก็บไว้รอนำไปให้น้องผู้ประสบภัยหนาว อย่างครั้งล่าสุดที่ จ.แม่ฮ่องสอนกับเชียงใหม่ ก็ได้มากกว่า 3,000 ชุดไปแจกน้องๆ ส่วนปีนี้เราจะทำถึงปลายปีแล้วนำไปให้กับผู้ประสบภัยหนาวในพื้นที่ประกาศผู้ประสบภัยหนาวช่วงปลายปี รวมถึงพระภิกษุสงฆ์และผู้ป่วยโรคมะเร็ง” จิระพงค์ เล่าถึงการจัดกิจกรรมของกลุ่มอย่างคร่าวๆ ซึ่งดูแล้วน่าสนใจอย่างมาก เพราะเป็นการนำเอางานอดิเรกอย่างงานถักนิตติ้งมาทำให้เกิดประโยชน์ต่อสังคมในจุดที่เราไม่เคยคาดคิดมาก่อน

โดยเฉพาะการถักนิตติ้งเพื่อผู้ป่วยโรคมะเร็งหลังได้รับการบำบัด จิระพงค์ เสริมว่าสำหรับผู้ป่วยโรคมะเร็งนี้จะเป็นเคสพิเศษที่เราทำขึ้นตามความต้องการของผู้ป่วย เพราะจะใช้เส้นใยธรรมชาติ 100 เปอร์เซ็นต์ในการถักให้พวกเขา โดยเฉพาะซึ่งเส้นใยธรรมชาตินี้ผู้ป่วยสามารถใส่ได้ตลอดเวลาไม่ว่าอากาศร้อนหรือหนาวโดยไม่อับชื้นหรือเกิดอาการแพ้

ส่วนเรื่องทุนในการดำเนินงานนั้นพวกเขาดำเนินงานด้วยเงินทุนของตัวเองทั้งหมดด้วยการเก็บเงินปีละ 200 บาทเป็นค่าไหมถัก ส่วนค่าสถานที่นั้นได้รับความอนุเคราะห์ให้ยืมสถานที่จากเอ็มอาร์ทีให้พวกเขาได้รวมกลุ่มทำกิจกรรม

จิระพงค์ อธิบายว่า ที่ไม่มีสปอนเซอร์เพราะอยากทำด้วยตัวเองและใจที่อยากเป็นอาสา เป้าหมายของกลุ่มอย่างหนึ่งก็คือเผยแพร่การถักนิตติ้ง ให้เป็นที่กับกลุ่มอาสาเผื่อหวังว่าวันหนึ่งพวกเขาอาจจะแยกตัวไปตั้งกลุ่มของตัวเองเพื่อช่วยเหลือผู้อื่นต่อไป เพราะลำพังกลุ่มเล็กๆ เพียงกลุ่มเดียวคงช่วยเหลือน้องๆ ผู้ประสบภัยหนาวหรือผู้ป่วยโรคมะเร็งไม่ได้ทั้งหมด

แต่ถ้าพวกเขาแยกออกไปสร้างกลุ่มอาสาใหม่ๆ ก็จะมีอาสาสมัครเพิ่มขึ้น ย้อนกลับไปในปีแรกที่มีเพียงอาสาสมัครแค่ 2 คนหลังจากเสร็จกิจกรรมครั้งต่อไปเขาก็ชวนเพื่อนมาเพิ่มได้ 2 คน รวมเป็น 4 คนและครั้งต่อไปก็มีมาเพิ่มเป็น 8 คนและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนปัจจุบันมีอาสาสมัครที่มาร่วมประจำอย่างน้อยๆ 30 กว่าคน ไม่นับคนเกษียณอายุที่รับไปถักที่บ้านยามว่าง แล้วนำมารวมกับเราทุกๆ เดือน

“สิ่งที่เราทำทั้งหมดนี้ว่าเกิดจากความคิดที่เราอยากจะทำสิ่งดีๆให้กับสังคมโดยไม่ได้หวังผลตอบแทน เพราะแค่เรารู้สึกว่าแค่ได้ให้ แล้วได้เห็นคนรับมีรอยยิ้มเราก็มีความสุขแล้ว” จิรพงค์ทิ้งท้ายพร้อมชวนทุกคนมาร่วมเข้ากลุ่มอาสาสมัครกับเขาที่แฟนเพจเฟซบุ๊ก ซึ่งไม่ได้มีเพียงกิจกรรม “365 วัน ถักอุ่นให้คลายหนาว” เท่านั้น ยังมีกิจกรรมอื่นๆ ที่น่าสนใจอย่าง “หาบ้านให้ปูเสฉวน โลกสวยด้วยน้ำใจ” และ “หอบรักไปห่มป่า ถักฝายให้สายธารา” ซึ่งล้วนแต่เป็นกิจกรรมที่รออาสาสมัครเข้ามาช่วยกันสร้างสรรค์โลกให้น่าอยู่ยิ่งขึ้นทั้งสิ้น