พูดอย่างทำอย่างอย่าง

การปฏิรูปและการพัฒนาการศึกษาของชาติ เป็นหนึ่งในนโยบายสำคัญที่รัฐบาลทุกชุด ต่างบรรจุเป็นนโยบายสำคัญที่แถลงต่อสภาเมื่อเข้าบริหารประเทศ

ที่ต้องให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ให้มาก เพราะการศึกษาเป็นพื้นฐานของการพัฒนาคน ซึ่งแต่ละคนก็มีโอกาสที่ไม่เท่ากันตามแต่ละพื้นที่ ดังนั้นเพื่อสร้างความเท่าเทียมและสร้างโอกาสให้กับเด็กที่มีรายได้น้อย ให้มีโอกาสได้เรียนโดยไม่ต้องกังวลกับค่าเทอมและค่าหน่วยกิต กองทุนเงินกู้ยืมเพื่อการศึกษา (กยศ.) จึงเกิดขึ้น และเมื่อจบการศึกษาและมีงานทำก็ค่อยทยอยชำระหนี้คืน ซึ่งดอกเบี้ยที่กองทุนคิดก็ต่ำมาก

รัฐบาลของ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ก็ให้ความสำคัญกับการศึกษา โดยมีนโยบายการแจกแท็บเล็ตให้กับเด็กนักเรียนชั้นประถม ให้คุ้นเคยกับเทคโนโลยี แต่ขณะเดียวกันในทางปฏิบัติต่อเด็กที่เรียนอาชีวะและอุดมศึกษา รัฐบาลตัดลดงบประมาณของกองทุน กยศ. ในปีงบประมาณ 2557 จำนวน 6,700 ล้านบาท ซึ่งได้รับการท้วงติงมาตั้งแต่ก่อนงบประมาณจะเข้าสภา ซึ่งงบประมาณที่หายไปถูกดึงไปใช้ในโครงการประชานิยม

ปัจจุบันมีนักศึกษาทั้งรายเก่าและรายใหม่ขอกู้ยืมเงินจาก กยศ. ประมาณ 1 ล้านราย บางปีอาจน้อยกว่า บางปีก็มากกว่า แล้วแต่ความต้องการยืมเงินเรียน และในปีการศึกษา 2557 นี้ เงินของกองทุนมีไม่พอให้เด็กยืมเรียน โดยคาดว่าจะมีนักเรียนนักศึกษาที่มีฐานะยากจนไม่มีเงินเรียนถึง 6,400 คน

ปัญหาของเงินกองทุนไม่พอให้เด็กยืมเรียน เกิดจากการที่เด็กยืมเงินเรียน เรียนจบแล้วไม่นำเงินกลับมาคืนให้มีเงินหมุนเวียนให้รุ่นน้องเรียน และเกิดปัญหาจากระบบการจัดสรรคนที่ กยศ.มอบหน้าที่ให้มหาวิทยาลัยเลือกเด็กที่มีฐานะยากจนได้รับเงินยืมเรียนก่อน

แต่ในความเป็นจริงจะมีมหาวิทยาลัยสักกี่แห่งที่ลงไปดูฐานะความเป็นอยู่ของนักเรียนนักศึกษาจริงๆ ว่ามาจากครอบครัวยากจน บางมหาวิทยาลัยถึงขั้นทำรายชื่อนักศึกษาปลอมขึ้นมากู้เงิน และรายชื่อเหล่านี้ก็ได้กลายเป็นหนี้เสียของกองทุน

ปัญหาความรั่วไหลของกองทุนเป็นมานานแล้วก็ยังไม่ได้รับการแก้ไข แต่การตัดลดงบประมาณเพื่อการศึกษาไปใช้ในโครงการประชานิยมอื่นๆ นั้น ได้ส่งผลแล้วว่าทำให้เด็กขาดเงินยืมเรียน สร้างปัญหาความเหลื่อมล้ำให้มีอยู่ต่อไป แถมยังมีมากขึ้นด้วย ตรงข้ามกับสิ่งที่รัฐบาลแถลงทุกอย่าง

จากการจัดอันดับการศึกษาของกลุ่มประชาคมอาเซียน (เออีซี) ผลก็ออกมาชัดเจนว่าไทยรั้งท้าย มีระบบการศึกษาที่ด้อยที่สุดในอาเซียน สิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้ น่าจะเป็นบทเรียนสำหรับปีหน้า ไม่ให้มีการนำเงินที่ใช้เพื่อพัฒนาการศึกษา พัฒนาคน ไปใช้ในโครงการประชานิยมที่เพิ่มคะแนนเสียงให้การเมือง แต่ทำลายชาติในระยะยาว