สไมล์ สเตชั่นสถานีนี้มีรอยยิ้ม

โดย...อนุสรา ทองอุไร / ภาพ ประกฤษณ์ จันทะวงษ์

สังคมที่น่าอยู่คือสังคมที่มีการให้มากกว่าการรับ แม้ในโลกปัจจุบันการให้อาจจะน้อยลงไปบ้าง แต่ก็ยังมีกลุ่มบุคคลหนึ่งที่มองเห็นและให้ความสำคัญในเรื่องของการให้นี้ ด้วยการมารวมตัวกันทำสิ่งเล็กๆ แต่ผลลัพธ์ที่ได้นั้นยิ่งใหญ่ ด้วยการอำนวยความสะดวก ประสานงาน เยียวยา ซึ่งเป็นการรวมตัวของพนักงานจากบริษัท การบินไทย อันมีหัวเรี่ยวหัวแรงใหญ่เริ่มแรกจากกลุ่มลูกเรือทั้งสจ๊วตและแอร์โฮสเตส เริ่มแรกเกือบ 20 คน และขยายกลุ่มต่อยอดสลับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาเกือบ 100 คน ทั้งพนักงานแผนกอื่นๆ ที่ประจำออฟฟิศ

ทุกวันเสาร์อาทิตย์ พนักงานการบินไทยกลุ่มนี้จะมาช่วยทำงานจิตอาสาร่วมกับสถานีตำรวจย่อยบางซื่อ ที่มีสถานีอยู่ด้านหน้าตลาดนัดสวนจตุจักร เพื่อให้บริการช่วยเหลือนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติทั้งยุโรปและเอเชีย ที่ประสบปัญหาในการสื่อสารด้านต่างๆ ตั้งแต่ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ อย่างหลงทาง สอบถามสถานที่ ของหาย ถูกฉก ชิง ล้วง กรีดกระเป๋า จนถึงไม่สบาย ในการให้การปฐมพยาบาลเบื้องต้น ใช้ชื่อกลุ่มว่า สไมล์ สเตชั่นสถานียิ้ม

 

กิตติ เลขพันธ์ หนึ่งในทีมจิตอาสายุคเริ่มแรกเมื่อ 5 ปีก่อน ปัจจุบันเป็นพนักงานต้อนรับในไฟลต์ยุโรป เล่าว่า ตัวเขาเองเคยไปเห็นรูปแบบการทำงานแบบนี้ในต่างประเทศ เห็นแล้วชื่นชม คิดว่าที่บ้านเราควรจะมีบ้าง ประกอบกับตัวเองเป็นคนชอบทำกิจกรรมในแนวจิตอาสาอยู่แล้ว บางครั้งวันหยุดว่างๆ ไม่ได้ไปไหน ก็คิดว่าควรจะใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ ประกอบกับเคยเห็นข่าวนักท่องเที่ยวเวลามีปัญหาถูกกรีดกระเป๋า ล้วงกระเป๋า มาแจ้งความแล้วไม่มีใครจะสื่อสารกับเขาได้อย่างเข้าถึงจริงๆ

“จะติดต่อสถานทูตหรือโรงแรมก็ไม่ได้ เราก็มาอำนวยความสะดวกตรงนี้ ที่พบคือเขามาเดินวันเสาร์อาทิตย์ พาสปอร์ตหาย กระเป๋าหายไปทั้งใบ เงินสด บัตรเครดิต ตั๋วเครื่องบิน คีย์การ์ดของโรงแรม เขาติดต่อใครไม่ได้ ไม่มีแม้กระทั่งค่ารถเพื่อจะกลับโรงแรม เราก็จะมีกองทุกเล็กๆ ที่มีคนช่วยบริจาคมา ออกค่าแท็กซี่ให้เขากลับโรงแรม ประสานงาน อำนวยความสะดวก ปลอบใจ ให้กำลังใจ เยียวยาให้เขารู้สึกดีขึ้น ช่วยสร้างความรู้สึกของเขาให้ดีขึ้นมาได้บ้างไม่มาก ก็ยังดีกว่าไม่มีใครดูแลเขาเลย” เขากล่าวด้วยความตั้งใจดี

วีรพล มงคลฤกษ์ หนึ่งในลูกเรือการบินไทย ที่มาช่วยที่สถานีสร้างยิ้ม เล่าว่า ช่วงแรกๆ ที่มาช่วยงานตรงนี้ มีนักท่องเที่ยวเข้ามาขอความช่วยเหลือเพราะถูกกรีดกระเป๋าวันละกว่า 1015 ราย แต่ช่วง 12 ปีมานี้ สถิติลดลงเหลือวันละไม่ถึง 10 ราย

“ซึ่งก็นับว่าดีขึ้น บางคนก็เข้ามาก่อนเพื่อขอข้อมูลต่างๆ เราก็มีการเตือนให้เขาระวัง โดยในช่วงบ่ายๆ ที่มีคนเข้ามาเดินเยอะ เราก็จะขี่จักรยานลาดตระเวนเข้าไปในตลาด พร้อมโบรชัวร์ให้ความรู้ด้านต่างๆ ที่จำเป็น เพื่อเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์กับเขา” เขากล่าวด้วยความภูมิใจ

 

เสาวรถย์ อมฤตานนท์ แอร์โฮสเตสชั้นเฟิสต์คลาสของการบินไทย เล่าว่า ถ้าว่างก็จะมาตลอด ช่วงไหนเพื่อนๆ น้องๆ ไม่ว่างมา เธอจะพยายามลงตารางการทำงานให้มีวันหยุดตรงกับเสาร์อาทิตย์ เพื่อจะได้มาช่วยตรงนี้ได้ ทำมาแล้วก็สนุก เป็นเรื่องน่าชื่นใจ นักท่องเที่ยวหลายคนกลับไปถึงบ้านเขาแล้วกลับมาเที่ยวอีก ก็แวะมาเยี่ยม มาขอบคุณเรา หรือเป็นกระบอกเสียงไปบอกเพื่อนๆ เขาว่า ถ้ามีปัญหาอะไรให้แวะมาขอความช่วยเหลือที่นี่ได้

“เราเองก็พยายามต่อยอดกับสถานทูต กงสุลต่างๆ ที่จะช่วยประสานงานกันได้บ้างแม้จะเป็นวันหยุด บางคนเกษียณจากงานแล้วก็มาช่วย บางคนเก่งภาษาญี่ปุ่น บางคนเก่งภาษาอาหรับมาไม่ได้ เราโทรไปเขาก็ช่วยเป็นล่ามให้ในบางกรณีที่นักท่องเที่ยวพูดภาษาอังกฤษไม่ได้”

วุฒิชัย อรรถพรรณ อาจารย์พิเศษสอนภาษาอังกฤษที่มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น หนึ่งในทีมจิตอาสา เล่าว่า ไม่ได้ช่วยเฉพาะนักท่องเที่ยวต่างชาติเท่านั้น บางทีแม่ค้าที่เจอนักท่องเที่ยวที่ตุกติกอ้างว่าทอนเงินผิด ซื้อของไปแล้วจะเอามาคืน เราก็จะไปเป็นล่ามให้

“ไม่เท่านั้น ใครเจ็บป่วย เลือดตกยางออกอะไร เราก็มีห้องปฐมพยาบาลเบื้องต้นดูแลให้ บางทีเด็กๆ แถวนี้วิ่งเล่นถลอกปอกเปิกมาเราก็ดูแลให้ ส่วนนักท่องเที่ยวมีปัญหาอะไร เราก็มีอินเทอร์เน็ตไว้ให้ใช้ฟรี มีน้ำดื่ม ชา กาแฟ ไว้คอยดูแล เราพยายามจะทำให้ดีที่สุดตามกำลังแรงกายของเรา” เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม

ไม่ว่าจะรู้สึกแย่อย่างไร หากใครเข้ามาที่สถานีแห่งนี้แล้ว รับรองว่าจะต้องออกไปพร้อมกับความรู้สึกที่ดีขึ้น พร้อมๆ กับรอยยิ้มที่คุณจะได้รับกลับไปอย่างแน่นอน