หมดความเชื่อมั่นเงินหยวน

เมื่อวานนี้ มีรายงานข่าวจากสมาคมการสื่อสารด้านการเงินระหว่างธนาคารโลกว่า ปริมาณการใช้เงินหยวนของจีนนั้นมีปริมาณลดต่ำลงอย่างมากในเดือน ก.พ. โดยลดลงไปอยู่อันดับที่ 8 ของสกุลเงินที่มีการจ่ายมากที่สุดในโลก

ข่าวดังกล่าวเป็นสัญญาณที่ชัดเจนถึงความนิยมในการจ่ายด้วยสกุลเงินหยวนของจีนที่ปรับตัวลดลง ซึ่งคาดว่าข่าวนี้ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับรัฐบาลจีนแน่

ในฐานะที่จีนพยายามส่งเสริมให้ทั่วโลกใช้เงินสกุลหยวนมากขึ้น ถึงกับมีข้อตกลงกับหลายประเทศที่จะใช้เงินหยวนเป็นสกุลเงินในการทำการค้าขายกัน อันเป็นกลยุทธ์ที่จะทำให้ค่าเงินหยวนเป็นสกุลเงินสากล ประกอบกับที่จีนพยายามปฏิรูปให้ค่าเงินหยวนมีความเสรีในการแลกเปลี่ยนมากขึ้น

แต่กระนั้น ก็ต้องยอมรับครับ ดังที่เรียนท่านผู้อ่านไว้หลายครั้งว่า ค่าเงินหยวนยังไม่เป็นเงินที่มีความเป็นเสรีอย่างเต็มที่ เพราะทางการจีนยังเป็นผู้กำหนดกลไกแลกเปลี่ยนอยู่ไม่ใช่ระบบตลาด

ความเชื่อมั่นต่อค่าเงินหยวนนั้นลดลงฮวบฮาบทันที หลังจากที่ธนาคารกลางจีนงัดมาตรการบางอย่างออกมาเมื่อเดือนที่แล้ว เพื่อกดให้ค่าเงินหยวนอ่อนค่าลงอย่างฉับพลัน อันเป็นวิธีที่จีนสั่งสอนนักเก็งกำไรค่าเงินที่โหมกระหน่ำเงินหยวนจนแข็งค่ามาต่อเนื่องหลายปี

แต่การกระทำดังกล่าวของจีนนั้น ก็ยิ่งเป็นการฉุดความเชื่อมั่นต่อเงินหยวนครับ ทำให้ความนิยมนั้นลดลงในทันที เพราะการแทรกแซงค่าเงินของจีนในครั้งนั้น ถือเป็นสัญญาณอันตรายที่ว่า จีนสามารถเข้าแทรกแซงค่าเงินได้ทันทีเมื่อไหร่ก็ได้เมื่อจีนไม่พอใจนักลงทุนครับ

ปัญหาท้าทายสำหรับจีนต่อการส่งเสริมให้เงินหยวนเป็นสกุลเงินสากลนั้น คือ จะทำอย่างไรให้นักลงทุนกลับมาเชื่อมั่นกับเงินหยวนอีกครั้ง

โดยสิ่งที่จีนจะทำได้ก็คือ จีนจะต้องแสดงให้เห็นว่าจะต้องไม่มีการแทรกแซงดังที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงเดือนที่ผ่านมาซ้ำอีก

แต่นั่นล่ะครับ ถือว่าเป็นเรื่องยาก เพราะจีนขณะนี้ถือว่ากำลังอยู่ในภาวะ “กลืนไม่เข้าคายไม่ออก” ที่ด้านหนึ่งก็อยากจะเดินหน้าปฏิรูปเศรษฐกิจเปลี่ยนมาพึ่งพาการบริโภคภายในประเทศมากขึ้น ซึ่งจะต้องลดการพึ่งพาการส่งออกลง

แต่ในขณะเดียวกัน หากปล่อยให้การส่งออกลด การผลิตลดมากจนเกินไป ก็อาจจะทำให้เศรษฐกิจจีนดิ่งตัวลงแรงเกินไป ซึ่งถือว่าอันตรายมาก ดังนั้น ค่าเงินหยวนจึงจำเป็นที่จะต้องอยู่ในสภาวะที่ไม่แข็งมากจนเกินไป เพื่อรักษาศักยภาพของการส่งออกอยู่

เป็นทางเลือกที่จีนยังทำตัวไม่ถูกครับ