ความรุนแรงทางการเมืองครั้งที่ 5

เดือน พ.ค. เป็นเดือนที่มีประวัติศาสตร์ของความรุนแรงทางการเมืองอย่างน้อย 2 เหตุการณ์ คือ พฤษภาทมิฬ 2535 และเผาบ้านเผาเมือง 2553 คนเสื้อแดงเพิ่งจัดงานรำลึกครบรอบ 3 ปีของสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า การสลายการชุมนุม แต่คนทั่วไปเรียกว่า การเผาบ้านเผาเมือง งานครบรอบปีแบบนี้ไม่ควรจะให้ผ่านไปเฉยๆ แต่เราต้องเรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้นและทั้งภาคประชาชนและภาครัฐต้องใช้เป็นบทเรียนหาทางป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นอีก

ย้อนกลับไปในรอบ 40 ปี มีเหตุรุนแรงทางการเมืองครั้งสำคัญ ที่มีคนบาดเจ็บล้มตายจำนวนมากรวม 4 ครั้ง คือ

(1) วันมหาวิปโยค 14 ต.ค. 2516 ที่ประชาชนนำโดยนักศึกษาออกมาชุมนุมเรียกร้องประชาธิปไตยและขับไล่รัฐบาลเผด็จการทหารถนอม–ประภาส เพียงสองวันของการเคลื่อนไหวหลักระหว่าง 1415 ต.ค. นักศึกษาและประชาชนถูกเจ้าหน้าที่ปราบปรามตาย 77 คน

(2) การล้อมปราบนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เมื่อ 6 ต.ค. 2519 หลังจากที่กระแสซ้ายขึ้นสูงในหมู่นักศึกษา และนักศึกษาที่ฮึกเหิมจากชัยชนะใน 14 ต.ค. 2516 ใช้สิทธิเสรีภาพเกินขอบเขตจนคนเริ่มอิดหนาระอาใจ อีกทั้งกระแสขวาโต้กลับอย่างรุนแรง จนนำไปสู่การล้อมปราบอย่างรุนแรงโหดร้ายในวันดังกล่าว ทำให้มีคนตายถึง 46 คนในวันเดียว

(3) พฤษภาทมิฬ 1720 พ.ค. 2535 ที่ประชาชนนำโดย พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ออกมาชุมนุมขับไล่รัฐบาล พล.อ.สุจินดา คราประยูร ที่เรียกว่า “ม็อบมือถือ” และถูกรัฐบาลส่งทหารเข้าสลายการชุมนุมจนทำให้มีคนตาย 40 คน

(4) ม็อบเผาบ้านเผาเมือง 19 พ.ค. 2553 ที่เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 12 มี.ค. 2553 โดยมีการปิดกั้นในกลาง กทม. และตั้งค่ายคู่ประตูหอรบต่อเนื่องเป็นเดือน รัฐบาลได้ส่งทหารเข้ายึดพื้นที่คืน ทำให้คนตาย 91 ศพ (ในจำนวนนี้เป็นเพียงทหาร 8 คน ไม่ใช่ 26 คน)

เหตุความรุนแรงใน 3 ครั้งแรกนั้น ประชาชนที่ออกมาชุมนุมใช้เสรีภาพในการชุมนุมอย่างสงบ สันติ ปราศจากอาวุธ ไม่ใช้ความรุนแรง แม้แต่เหตุการณ์ 6 ตุลาคมที่นักศึกษารวมกันอยู่ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์นั้นก็ไม่มีอาวุธตามที่รัฐบาลกล่าวหา ความตายเกิดขึ้นจากการที่รัฐบาลส่งกำลังทหารเข้าปราบปรามหรือสลายการชุมนุม ซึ่งแตกต่างจากเหตุการณ์ความรุนแรงในปี 2553 ที่เป็นการชุมนุมที่ใช้ความรุนแรง มีกองกำลังแฝงตัวปะปนอยู่ในกลุ่มประชาชนและใช้อาวุธสงครามทำร้ายเจ้าหน้าที่รัฐ ในขณะที่เจ้าหน้าที่ทหารไม่ใช่เข้าไปปราบปรามหรือสลายการชุมนุมเหมือนเหตุการณ์ 3 ครั้งที่ผ่านมา แต่ไปขอคืนพื้นที่ที่ถูกกลุ่มผู้ชุมนุมยึดไปคืนมาให้คน กทม.

ปี 2556 จะมีความรุนแรงทางการเมืองเกิดขึ้นอีกหรือไม่อย่างไร ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องต้องรู้จักยับยั้งชั่งใจ และต้องคิดถึงผลประโยชน์ของประเทศชาติ ความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง ภาพลักษณ์ของประเทศเป็นสำคัญ ประชาชนต้องไม่ตกเป็นเหยื่อของนักการเมือง หรือถูกนักการเมืองหลอกลวงต้มตุ๋นด้วยวาทกรรม “ประชาธิปไตย” บ้าง “ความยุติธรรม” บ้าง ที่นักการเมืองตีความเพื่อประโยชน์ของตนเป็นสำคัญ

เป็นที่น่าสังเกตว่า เหตุรุนแรงทางการเมืองทั้ง 4 ครั้ง เกิดในเดือน ต.ค. 2 ครั้ง และเดือน พ.ค. 2 ครั้ง สำหรับปี 2556 เวลานี้ก็เข้าปลายเดือน พ.ค.แล้ว เดือนหน้าก็เป็นเดือน มิ.ย. ที่เคยมีเหตุการณ์สำคัญทางการเมืองในอดีต คือ 24 มิ.ย. 2475 ภายใต้สถานการณ์เผชิญหน้าและความตึงเครียดทางการเมืองในปัจจุบัน ใครจะให้หลักประกันได้ว่าสถานการณ์จะไม่พัฒนาไปสู่ความรุนแรงอีกครั้งหนึ่ง ที่บางคนบอกว่า หากเกิดขึ้นจริง ครั้งนี้ความเสียหายจะเท่ากับ 4 ครั้งที่ผ่านมารวมกัน

ปาฐกถาพิเศษของนายกรัฐมนตรีที่มองโกเลียซึ่งพูดแทนใครบางคน อีกทั้งคำพูดที่นายใหญ่สไกป์มาทั้งในการประชุมพรรคและการประชุมเสื้อแดงที่ราชประสงค์เป็นการเปิดหน้าชนกันตรงๆ ซ้ำยังพูดให้คนเสื้อแดงเตรียมทำ “งานใหญ่” ที่รออยู่ข้างหน้า ซึ่งงานนี้คงจะใหญ่จริงๆ ถึงต้องเอาใจคนเสื้อแดงแบบผิดปกติ

อะไรคืองานใหญ่ที่ว่า การแก้ไขรัฐธรรมนูญ กฎหมายกู้เงิน 2 ล้านล้านบาท ล้วนแต่เป็นงานใหญ่ แต่ต้องใช้เวลาแม้จะพยายามเร่งก็ตาม เวลานี้ดูเหมือนว่าการผลักดันร่าง พ.ร.บ.นิรโทษกรรมเข้าสภาจะกลายเป็นความสำคัญเร่งด่วนแซงขึ้นมาแล้ว เมื่อนายกรัฐมนตรีบอกว่าถึงเวลาเหมาะสมแล้ว แต่คงต้องรอเปิดประชุมสภาสมัยหน้า อย่างไรก็ดี มีข่าววงในบอกว่า พรรคแกนนำรัฐบาลได้ร่าง “พ.ร.ก.ปรองดองแห่งชาติ” สำรองไว้แล้ว เพียงแค่นายกรัฐมนตรีเซ็นชื่อ แล้วถวายเพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย แม้จะถูกมองว่าเป็นการกดดันองค์พระประมุขที่กำลังประชวรอยู่ก็ตาม ส่วนเหตุผลและความจำเป็นนั้นสรรหามาอ้างได้ นี่เป็นทางลัดเร็วที่สุดที่คนทางไกลจะได้กลับบ้านแบบเท่ๆ

บางคนวิจารณ์ว่า รัฐบาลคงไม่กล้าเอาอะไรมาเสี่ยงและขัดกับผลประโยชน์ที่จะได้รับใต้โต๊ะจากโครงการน้ำ 3.5 แสนล้านบาท และต้องการให้ พ.ร.บ.เงินกู้ 2.2 ล้านบาทผ่านไปก่อน เพราะนั่นคือผลประโยชน์ก้อนโต ส่วนเรื่องการนิรโทษกรรมนั้นหากได้ก็ดี ไม่ได้ก็ถอย แต่ประชาชนอย่าวางใจ เพราะยุทธวิธีของรัฐบาลชุดนี้มีการสับขาหลอกให้คนมึน แล้วของจริงจะออกมา

ในขณะที่คนเสื้อแดงถูกสั่งให้เตรียมตัวรับ “งานใหญ่” คนไทยที่รักชาติรักแผ่นดินก็มีงานใหญ่รออยู่เช่นกัน คราวนี้ชนชั้นกลางใน กทม. โดยเฉพาะพลังชนชั้นกลางคงได้มีโอกาสจับมือกับคนจากต่างจังหวัดที่บางส่วนมารออยู่ที่ กทม.แล้ว ความรุนแรงทางการเมืองครั้งที่ 5 จะไม่ใช่เป็นการปะทะกันระหว่างประชาชนกับทหารเช่น 4 ครั้งที่ผ่านมา แต่อาจเป็นการปะทะกันระหว่างคนไทยกับคนไทยด้วยกันเอง แล้วใครจะเป็นกรรมการ คนที่จะป้องกันไม่ให้ความเลวร้ายนี้เกิดขึ้นกับบ้านเมืองได้ คือ นายกรัฐมนตรียิ่งลักษณ์นั่นเอง ขึ้นอยู่กับว่าท่านจะเชื่อพี่หรือเชื่อตัวเอง

เวลานี้ ฝ่ายรักชาติรักแผ่นดินกำลังเร่งปลุก “ไทยเฉย ไทยทน ไทยหลับ” ให้ตื่นรู้ว่าสิทธิเสรีภาพของตนกำลังถูกคุกคาม ปิดกั้น ข่มขู่ หลักการตรวจสอบและถ่วงดุล องค์การอิสระเพื่อการตรวจสอบถูกข่มขู่คุกคาม ฝ่ายนิติบัญญัติและบริหารจับมือกันข่มขู่อำนาจตุลาการ ประชาชนถูกปิดกั้นในการมีส่วนร่วม หัวใจ 3 ดวงของระบอบประชาธิปไตยกำลังถูกคุกคาม ระบอบ “เสรีประชาธิปไตย” กำลังจะกลายเป็น “เผด็จการประชาธิปไตย” หรือ “ทรราชเสียงข้างมาก” ไปแล้ว เพราะฉะนั้น คนไทยที่รักประชาธิปไตยที่แท้จริงและเป็นสากลต้องไม่เฉย ไม่ทน ไม่หลับอีกต่อไป