เสียงหนุนปชป.แนวต้านนิรโทษกรรม

โดย...ไพบูลย์ กระจ่างวุฒิชัย

การเมืองกลับสู่สถานการณ์ปกติหลังอยู่ในช่วงสถานการณ์พิเศษจากการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร (กทม.) มานานกว่า 48 วัน ซึ่ง ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ บริพัตร จากพรรคประชาธิปัตย์ สามารถรักษาเก้าอี้เอาไว้อีกหนึ่งสมัยด้วยคะแนนเสียงท้วมท้น 1,256,349 คะแนน ส่วนคู่แข่งสำคัญอย่าง พล.ต.อ.พงศพัศ พงษ์เจริญ จากพรรคเพื่อไทย แม้ถึงจะแตะหลักล้านในระดับ 1,077,899 คะแนน แต่ก็ยังไม่พอมีชัยเหนือพรรคประชาธิปัตย์

ทิศทางการเมืองหลังจากนี้ ม.ร.ว.สุขุมพันธุ์ ก็จะมีภารกิจหลักใน 2 ด้าน คือ ด้านการบริหารงาน กทม.ให้เป็นไปตามนโยบายที่ได้หาเสียงไว้ และด้านการรักษาฐานเสียง กทม.ให้มีความเข้มแข็งมากขึ้น เพื่อรองรับศึกเลือกตั้งใหญ่ในอีก 2 ปีข้างหน้า

ทั้งนี้ ถือว่าภารกิจอย่างหลังเป็นงานหินพอสมควร เพราะหากในระหว่างการดำรงตำแหน่งยังมีผลงานไม่เข้าตา รับรองได้ว่าคน กทม.จะใช้การเลือกตั้งใหญ่ปี 2558 สั่งสอนพรรคประชาธิปัตย์แน่นอน

ขณะที่ พล.ต.อ.พงศพัศ หนีไม่พ้นการกลับเข้าไปรับราชการในสำนักงานตำรวจแห่งชาติตามสัญญาใจ เพื่อรอเข้าไลน์สูงสุดในตำแหน่ง ผบ.ตร.

สำหรับพรรคเพื่อไทยแล้วผลคะแนนที่ออกมาเป็นสัญญาณเตือนมายังพรรคว่า สนาม กทม.ไม่ได้เป็นงานง่ายของพรรค ทั้งที่พรรคมีสถานะเป็นรัฐบาลเพียบพร้อมไปด้วยเครื่องมือสร้างความนิยมมหาศาล ไม่ว่าจะเป็นนโยบายประชานิยม งบประมาณ กลไกราชการ แต่สุดท้ายก็ไม่ชนะฝ่ายค้านที่ไม่มีเครื่องมืออะไรเลยนอกจาก “กระแส”

กระแสที่ว่านั้น หมายถึง การนำความขัดแย้งทางการเมืองในภาพใหญ่ที่เชื่อมโยงกับสีเสื้อมาเป็นหนึ่งในนโยบายหาเสียงของพรรคประชาธิปัตย์ในช่วงโค้งสุดท้าย

โดยเฉพาะการผลิตซ้ำวาทกรรม “ไร้รอยต่อไร้การตรวจสอบ” “ต้านยึดอำนาจประเทศไทย” หรือแม้แต่การขยายผลจากกระบวนการจุดประเด็นเรื่อง จตุพร พรหมพันธุ์ แกนนำเสื้อแดงที่จะเข้ามาทำหน้าที่รองผู้ว่าฯ กทม.หากบิ๊กจูดี้ชนะเลือกตั้ง

เป็นผลให้คน กทม.เล็งเห็นว่า เมืองหลวงประเทศไทยจำเป็นต้องมีรอยต่อเอาไว้ เพื่อให้พรรคประชาธิปัตย์มีที่ยืนสำหรับถ่วงดุลอำนาจรัฐบาลควบคู่ไปกับกลไกรัฐสภา เนื่องจากถ้าปล่อยให้ผู้ว่าฯ กทม.มาจากพรรคเดียวกับรัฐบาล ย่อมไม่เป็นผลดีต่อสังคมที่ต้องการให้การเมืองเกิดการแชร์อำนาจกันไม่ให้พรรคหนึ่งพรรคใดรวบอำนาจได้เบ็ดเสร็จ

ปัจจัยแห่งความพ่ายแพ้ทั้งหมดนี้ พรรคเพื่อไทยก็ยอมรับสภาพโดยดุษณี แต่ล้านคะแนนอันเป็นสถิติในการเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม.ที่พรรคประชาธิปัตย์ได้ นอกจากจะทำให้ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เสียหน้าแล้วยังจะกระทบต่อการขับเคลื่อนการเมืองของพรรคในวาระอื่นๆ ด้วย

“การนิรโทษกรรม-แก้ไขรัฐธรรมนูญ” จะได้รับผลกระทบก่อนใครเพื่อน

ทั้งสองวาระของพรรคเพื่อไทยได้มีการวางปฏิทินเอาไว้คร่าวๆ คือ การนิรโทษกรรม ถ้าทุกฝ่ายเห็นชอบจะสามารถเสนอกฎหมายได้ภายในสมัยประชุมสภารอบนี้ก่อนปิดสมัยประชุมวันที่ 18 เม.ย. ส่วนการแก้ไขรัฐธรรมนูญ คาดว่าจะมีความคืบหน้าหลังจากรัฐบาลเสนอกฎหมายงบประมาณเข้าสภาในช่วงสมัยประชุมวิสามัญปลายเดือน พ.ค.

ที่สำคัญ หากพรรคเพื่อไทยได้รับฉันทานุมัติจากคน กทม.ผ่านการเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม.จะเป็นเชื้อเพลิงสำคัญให้กับรัฐบาลสามารถเดินหน้าผลักดันวาระดังกล่าวให้มีความเป็นรูปธรรมมากยิ่งขึ้น แต่เมื่อพรรคเพื่อไทยแพ้เสียงคน กทม. ย่อมทำให้ทั้งการนิรโทษกรรมและการแก้ไขรัฐธรรมนูญต้องถูกยื้อออกไปโดยปริยาย

ถ้าจะอธิบายว่าทำไมแค่เสียงของคนเมืองหลวงเพียงหลักล้านจะมีผลต่อเกมการเมืองในระดับชาติได้ ก็ต้องบอกว่ามาจากรากฐานของคน กทม.เองที่มีอิทธิพลต่อการเมืองของประเทศ ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีสองนคราประชาธิปไตยของ เอนก เหล่าธรรมทัศน์ ที่ว่าด้วย “คนชนบทตั้งรัฐบาล แต่คนกรุงล้มรัฐบาล”

1 ล้านเสียงของฝ่ายค้านที่ออกมาจึงกลายเป็นสัญญาณให้รัฐบาลเห็นว่าไม่สามารถใช้เสียงข้างในสภาทำอะไรตามอำเภอใจได้ หากการกระทำนั้นมีความคลุมเครือว่าเป็นการดำเนินการเพื่อประโยชน์ของตัวเองมากกว่าส่วนรวม

แม้รัฐบาลอาจจะมีข้ออ้างได้ว่าตัวเองมีล้านเสียง แต่การจะขยับเรื่องดังกล่าวในขณะที่ปัญหาอื่นของประเทศที่กำลังรุมเร้าอยู่โดยเฉพาะปัญหาเศรษฐกิจ เช่น การก่อหนี้ในระยะยาว ภาวะค่าครองชีพที่สูงขึ้น ย่อมส่งผลให้ 1 ล้านเสียงที่ไม่เลือก พล.ต.อ.พงศพัศ จะเป็นผู้จุดชนวนขยายแนวต้านรัฐบาลให้เพิ่มมากขึ้นในอนาคต

อย่างที่ในอดีตเคยมีบทเรียนให้เห็นแล้วว่า ความมั่นคงของรัฐบาลถูกแขวนไว้บนความพึงพอใจของคน กทม. เว้นเสียแต่พรรคเพื่อไทยอยากจะทดลองทฤษฎีนี้เพื่อเอาใจนายอีกครั้ง