นายกฯอย่าลอยตัว

มาตรการเยียวยาผู้ประกอบการที่ได้รับผลกระทบจากนโยบายขึ้นค่าจ้างขั้นต่ำวันละ 300 บาท ที่ดีเดย์ใช้ทั่วประเทศไปแล้วเมื่อวันที่ 1 ม.ค.นี้ ผ่านการเห็นชอบจากคณะรัฐมนตรีมาแล้ว 15 มาตรการ แต่เอกชนร้องยี้กับมาตรการช่วยเหลือที่ออกมา เนื่องจากไม่ได้ช่วยอะไรเป็นมาตรการที่แก้ไขปัญหาไม่ตรงจุด

ขณะนี้มีผลกระทบที่เป็นรูปธรรมให้รัฐบาลเห็นแล้ว จากการที่ธุรกิจปิดตัวเพราะทนพิษค่าแรงไม่ไหว ตัวเลขเป็นทางการที่กระทรวงแรงงานเก็บมา มี 4 ราย เลิกจ้างแรงงาน 275 คน และจ่อจะเลิกกิจการอีก 7 ราย มีแรงงานเข้าข่ายจะถูกเลิกจ้างอีกเป็นพันราย

นี่เป็นตัวเลขจริงที่รัฐบาลจะอ้างไม่ได้ว่าผู้ประกอบการฉวยโอกาสอาศัยเรื่องค่าแรงอ้างปิดกิจการและเลิกจ้างแรงงานโดยไม่ยอมจ่ายเงินชดเชย เพราะกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เก็บตัวเลขที่แท้จริงมาจากนายจ้างและลูกจ้าง

หากยังปล่อยให้สถานการณ์เป็นอยู่เช่นนี้ ปัญหาอาจจะบานปลาย จำนวนคนว่างงานทวีเพิ่มขึ้น ส่วนแรงงานจบใหม่ที่จะเข้าสู่ตลาดแรงงานไม่ต้องพูดถึง เพราะคงจะหางานทำยากยิ่งขึ้น

สิ่งที่เอกชนต้องการขณะนี้ คือ การชี้แจงสถานการณ์และข้อเท็จจริงว่าเป็นอย่างไร ซึ่งขณะนี้ทางสภาอุตสาห กรรมแห่งประเทศไทย (ส.อ.ท.) ตั้งเรื่องจะไปพบนายกรัฐมนตรีแล้ว เพราะถือเป็นผู้บริหารสูงสุดและมีอำนาจในการตัดสินใจ

ปัญหาก็คือในขณะนี้ นายกฯ เองรู้ข้อมูลที่แท้จริงหรือไม่ หรือฟังแต่รายงานของรัฐมนตรีที่มอบหมายให้ดูแลเรื่องนี้ อาจจะเสนอแต่ข้อมูลด้านบวกเพื่อให้ผลงานของรัฐบาลดูดี โดยที่นายกฯ เองไม่รู้สึกถึงความทุกข์ยากของผู้ประกอบการ

เรื่องการแก้ไขปัญหาผลกระทบจากนโยบายค่าจ้างของรัฐบาลนั้น ขณะนี้ น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกฯ ควรจะต้องลงมารับฟังเอกชน และเข้ามานั่งหัวโต๊ะแก้ไขปัญหาเองได้แล้ว

การลอยตัวเหนือปัญหาโดยคิดว่าได้มอบหมายให้รองนายกฯ ไปดูแลแล้ว นายกฯ ไม่ต้องไปดูแลอะไรอีก ใช้ไม่ได้กับเรื่องนี้ ควรจะต้องแยกแยะว่าเรื่องไหนนายกฯ ควรจะเข้ามาดูแลเอง หรือเรื่องไหนที่จะต้องให้ความสำคัญ ข้อเรียกร้องไหนให้ได้หรือไม่ได้ นายกฯ สามารถตัดสินใจได้โดยหารือกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง

หากรัฐบาลยังลากให้ปัญหาเยียวยาเอสเอ็มอีเนิ่นนานไป เศรษฐกิจที่คิดว่าจะขยายตัวดีเพราะกำลังการซื้อสูงอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิด หากคนตกงานมากขึ้นจะนำเงินที่ไหนมาใช้จ่าย กระตุ้นให้เศรษฐกิจขยายตัว

เอกชนเองก็จะต้องเปิดใจกว้างที่จะรับความจริงในเรื่องการปรับค่าแรงด้วย ไม่ใช่ผลักภาระทั้งหมดไปให้รัฐบาลรับผิดชอบ ควรจะหารือกันอย่างสร้างสรรค์เพื่อหาทางแก้ไข ขณะนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาชี้ว่าใครถูกหรือผิด แต่เป็นเวลาที่จะต้องระดมสมองหาวิธีเยียวยาให้เดินหน้าต่อไปได้