สถานการณ์ : ประชาชนตีไม่แตก

สถานการณ์บ้านเมืองของเราขณะนี้ผู้คนที่ไม่รู้ในวิชาการเมืองก็จะสงสัยว่า “อะไร?” กำลังเกิดขึ้นกับประเทศไทย เราขัดแย้งกันมา 89 ปี พยายามปรองดองก็ปรองดองกันไม่สำเร็จ ผู้คนเกลียดนักการเมืองยังกะไส้เดือนกิ้งกือ รัฐกลายเป็นรัฐล้มเหลว (Fail State) เศรษฐกิจก็ย่ำแย่ เกิดสังคมอนาธิปไตยกันไปทั่วบ้านทั่วเมือง สั่งขายยาบ้ากันได้จากในคุก โจรลากตู้เอทีเอ็มเล่นเหมือนของเด็กเล่นขายของ และรัฐกลายเป็น “รัฐล้มเหลว”

ขอเรียนว่า บ้านเมืองของเราตกอยู่ในสถานการณ์ปฏิวัติกระแสสูงแล้วอย่างสิ้นเชิง เป็นภาพสะท้อนของ “ระยะเปลี่ยนผ่าน” (Transitional Period) เพื่อไปสู่ประชาธิปไตย เพราะประชาชนทนอยู่กับระบอบเผด็จการชนชั้นสูงและชนชั้นกลาง (นายทุน) ที่มีอายุยาวนานกว่า 80 ปี อีกต่อไปไม่ได้นั่นเอง

สถานการณ์ปฏิวัติกระแสสูงมีดัชนีชี้วัดคือ

1.ประชาชนไม่ยอมรับการปกครอง

2.ผู้ปกครองหมดความสามารถในการปกครอง

3.มวลชนล้าหลังตื่นตัวในทางการเมือง

4.พรรคปฏิวัติมีความเข้มแข็ง

สถานการณ์ปฏิวัติเป็นสถานการณ์ที่อันตรายที่สุด และไม่ว่าบ้านเมืองใด เมื่อเข้าสู่สถานการณ์ปฏิวัติแล้ว ความขัดแย้งของคนในชาติจะพุ่งสูงถึงขั้นเกิดสงครามกลางเมือง เกิดการสูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนอย่างมากมาย

ผมไม่ทราบว่า เสธ.อ้าย จะกระทำการใดๆ เพื่อการเปลี่ยนแปลงบ้านเมืองให้เสร็จภายในวันที่ 27 พ.ย.ที่จะถึง แต่เท่าที่ประเมินดูแล้วแบตเตอรี่ทางการเมืองของ เสธ.อ้าย นอกจากจะยังไม่พอที่จะทำการใดๆ แล้ว ผมก็ยังมองไม่เห็นว่านักเทคนิเชียน (ทหารแทบจะทุกคนเป็นนักยุทธวิธีเป็นยุทธศาสตร์ไม่ได้) อย่าง เสธ.อ้าย จะมีความรู้ในวิชาการเมืองพอที่จะนำพาบ้านเมืองออกจากปลายอุโมงค์มืดนี้ได้ เพราะไม่รู้วิชาการสร้างประชาธิปไตย การที่ เสธ.อ้าย จะทำการปิดประเทศหรือจะแช่แข็งประเทศไทยเพื่อรักษาระบอบเผด็จการให้ยาวนานต่อไปอีก เสธ.และพรรคพวกที่อยู่เบื้องหลังจะตกอยู่ในวงล้อมของประชาชน เลือดก็จะนองแผ่นดินโดยไม่จำเป็น

ส่วนคุณยิ่งลักษณ์ก็ขอเตือนด้วยความปรารถนาดีว่าอย่าได้ใช้ “กลไกรัฐ” ซึ่งเป็นของกลางไปทำการปราบปรามประชาชน เพราะโลกยุคใหม่นั้นอำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน ไม่ใช่ของชนชั้นสูงหรือชนชั้นกลาง (นายทุน) อีกต่อไป ดังนั้นประชาชนมีสิทธิที่จะเปลี่ยนแปลงรัฐบาล การเอา “กลไกรัฐ” มารับใช้แนวทางทางการเมืองของคุณยิ่งลักษณ์ก็จะทำให้คุณยิ่งลักษณ์ตกอยู่ในอันตรายอย่างร้ายแรงไม่ต่างอะไรกับ เสธ.อ้าย

การเคลื่อนไหวของทั้งเหลืองและแดงโดยธาตุแท้ (Essence) แล้ว คือการเคลื่อนไหวประชาธิปไตยของประชาชน กลุ่มการเมืองใดที่ต่อสู้กับรัฐบาลย่อมได้รับการสนับสนุนจากประชาชนทั้งสิ้น Marc Vallin นักปราชญ์ตะวันตกเคยกล่าวไว้ว่า “ประชาชนในภาวะปฏิวัติ” นั้น “ตีไม่แตก”การฝึกซ้อมการควบคุมฝูงชนตามยุทธวิธี “กรกฎ 52” หรือการใช้กฎหมายใดๆ เพื่อรับมือการชุมนุมเป็นการทำผิดหน้าที่ และจะทำให้กลายเป็นจุดจบของฝ่ายปราบปรามจนหาแผ่นดินอยู่ไม่ได้

พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ เคยปาฐกถาเอาไว้เมื่อ 27 เม.ย. 2549 ที่สโมสรกองทัพบกไว้น่าสนใจดังนี้ครับ

“พื้นฐานปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นในสังคมไทยปัจจุบันที่แท้จริงก็คือ ความขัดแย้งระหว่าง “ประชาชน” กับ “ระบอบเผด็จการ” หรือที่เรียกว่า “การเคลื่อนไหวประชาธิปไตยของประชาชน” เพื่อปฏิเสธนักการเมือง ต่อต้านการเลือกตั้ง ซึ่งมีทั้งความเข้มแข็งและรุนแรงเพราะเป็นการต่อสู้ของประชาชน ถ้าเกิดอุปสรรคขัดขวางก็จะกลายเป็น “มิคสัญญีกลียุค” แต่ถ้าทุกฝ่ายเกิดความเข้าใจต่อสถานการณ์ปฏิวัติกระแสสูงนี้ และร่วมมือกันสร้าง “รัฐบาลเฉพาะกาล” เพื่อเปลี่ยนระบอบเผด็จการให้เป็นระบอบประชาธิปไตยที่ถูกต้องเสีย นอกจากจะสามารถผ่านวิกฤตอันเลวร้ายนี้ไปได้แล้ว ยังจะบ้านเมืองหลุดพ้นไปจากวงจรอุบาทว์แห่งความชั่วร้าย (ปฏิจจสมุปบาททางการเมือง : ผู้เขียน) เข้าสู่วิถีแห่งความเจริญก้าวหน้าอันไพบูลย์ยิ่งตลอดไป”

การปฏิวัติ ไม่ว่าจะเป็นการปฏิวัติที่รุนแรงหรือสันติ ประชาชนย่อมมีความเข้มแข็งเสมอ การปฏิวัติที่อ่อนแอนั้นไม่มี มีแต่ความอ่อนหัดเท่านั้น

ในทางพุทธศาสนาพูดถึงอริยสัจ 4 หรือ Noble Truth ที่จะนำไปสู่ความหลุดพ้น (Emancipation) จากกองทุกข์ อันได้แก่ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ และมรรค คำว่ามรรคนั้นแปลว่าแนวทาง มรรคในพุทธศาสนานั้นมีองค์ประกอบ 8 ประการ โดยเริ่มต้นจาก “สัมมาทิฐิ” หรือ “ความเห็นถูก” เมื่อมรรคองค์แรกเกิดแล้วองค์ต่อๆ ไปก็จะถูกตามมา

ในทางวิชาการเมืองถือเอาคำว่า “แนวทาง” เป็น “สัจธรรม” ที่จะนำไปสู่ชัยชนะหรือ “ความหลุดพ้นทางการเมือง” ด้วยเช่นกัน วิชานี้มีอยู่ทั้งในลัทธิประชาธิปไตยและในลัทธิมาร์กซ์เลนิน แต่มรรคในทางการเมืองมีองค์ 5 อันประกอบไปด้วย ทฤษฎี หลักนโยบาย นโยบาย ยุทธศาสตร์ และยุทธวิธี ซึ่งยืนยันได้ว่าความรู้ในเรื่องแนวทาง (Methodology) ซึ่งจะนำชาติบ้านเมืองออกจากวงจรอุบาทว์ได้

นักเคลื่อนไหวทั้งเหลืองและแดงนอกจากเคลื่อนไหวเพื่อตนแล้ว ยังถือเอาเจตนารมณ์เป็นที่ตั้ง ไม่ใช่ยึดถือแนวทางเป็นที่ตั้ง

ดังนั้น จงขจัด “เหตุแห่งทุกข์” อย่าไป “ขจัดทุกข์” แบบกินยาระงับปวด มิเช่นนั้นกรุงเทพฯ และส่วนอื่นๆ ของประเทศจะกลายเป็นทะเลเลือดเหมือน 3 จังหวัดภาคใต้!