ชีวิตนี้ขอมีคนเลี้ยง

โดย...ประกฤษณ์ จันทะวงษ์

“เจ๋อ” สุนัขจรจัดตัวหนึ่งอาศัยใต้อพาร์ตเมนต์ในซอยอินทามระ 29 เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร รูปร่างหน้าตาน่ารัก ผู้คนที่อาศัยในอพาร์ตเมนต์ต่างสงสาร ให้อาหารมัน ให้ความรัก เล่นกับมัน จนมันแทบจะเป็นสุนัขที่โชคดีตัวหนึ่ง ทุกคนชื่นชมรักมัน

แต่โชคชะตาเหมือนเล่นตลก เมื่อเจ๋อป่วยเป็นโรคมะเร็ง แผลมะเร็งร้ายที่ชายโครงข้างขวาเน่าเหวอะหวะลุกลามลึกจนมองเห็นกระดูกซี่โครง นานวันเข้าแผลเริ่มส่งกลิ่นเหม็น มันเดินไปที่ไหนผู้คนก็จะเขวี้ยงก้อนหินไล่ ไม่มีใครเล่นกับเจ๋ออีกต่อไป ไร้กระทั่งที่ซุกหัวนอน ผู้คนรังเกียจ และไม่มีใครให้อาหาร จนมันหิวโซ ต้องคุ้ยเขี่ยหาอาหารในถังขยะ

เช้าวันหนึ่ง มันร้องด้วยความเจ็บปวดที่สุดในชีวิต เสียง “เอ๋ง” ดังลั่นสั่นสะท้านขึ้นไปถึงชั้น 11 รปภ.รับคำสั่งของผู้จัดการอพาร์ตเมนต์ ใช้ไม้หน้าสามฟาดที่หัวของมันจนเลือดทะลักตา จบหนึ่งชีวิตที่บังอาจสร้างกลิ่นรบกวนมนุษย์

ปัจจุบันมีสุนัขจรจัดทั่วกรุงเทพมหานครและปริมณฑลกว่า 3 แสนตัว บางตัวก็โชคร้ายแบบเจ้าเจ๋อ... แต่ก็มีหลายตัวโชคดีได้มาอยู่ที่นี่ “บ้านรักษ์หมา” มหาวิทยาลัยมหิดล ในโครงการ “หาบ้านใหม่ให้สุนัขกับเพดดิกรี” โดยการนำสุนัขจรจัด ขี้เรื้อนขี้โรค มาเลี้ยงและรักษา ทำการฝึกอย่างดี จนเป็นสุนัขที่ดี สวยงามให้ผู้ใจบุญนำไปเลี้ยงอีกครั้ง

เริ่มจากการนำสุนัขจรจัดที่ร่อนเร่ไร้เจ้าของ ภายในมหาวิทยาลัยรวมถึงชุมชนละแวกใกล้เคียง มาอยู่รวมกันภายในบ้านรักษ์หมา บางตัวที่ป่วยก็รักษาเป็นอย่างดี บางตัวเป็นขี้เรื้อนมา ขนไม่มีสักเส้น ก็ทำการรักษาจนขนดกเงางามเหมือนสุนัขบ้านเลย บางตัวมาครั้งแรกผอมโซจนเห็นซี่โครง ก็ขุนจนอ้วนท้วนสมบูรณ์น่ารัก

นอกจากนั้น ยังมีการฝึกทักษะพื้นฐาน เช่น หมอบ คอย ชิด นั่ง วิ่งไปเก็บของ ฝึกให้เป็นสุนัขที่เชื่อง บางตัวอาจจะมีประสบการณ์ที่เลวร้ายจนกลายเป็นสุนัขดุ ก็ทำการฝึกจนเปลี่ยนกลายเป็นสุนัขที่เชื่องเล่นกับคนได้

ปัจจุบัน “โครงการหาบ้านใหม่ให้สุนัขกับเพดดิกรี” มี 3 แห่ง คือ ที่คณะเทคนิคการสัตวแพทย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บ้านรักษ์หมา มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา และศูนย์รักษ์สุนัขหัวหิน เทศบาลเมืองหัวหิน โดยการสนับสนุนของเพดดิกรี แต่คนทั่วไปยังไม่ค่อยรู้จัก ทำให้มีคนมาเลือกสุนัขไปเลี้ยงมีน้อย การช่วยเหลือสุนัขจึงจำกัดวงอยู่ ประกอบกับงบประมาณที่มีจำกัด จึงต้องหารายได้เสริมด้วยการขาย “ตุ๊กตาน้องแสนดี” เพื่อนำมาเป็นค่าอาหารและยา

เมื่อตอนที่ผมไปที่บ้านรักษ์หมาแห่งนี้ มีสามีภรรยาคู่หนึ่งมาเลือกสุนัขพอดี สุนัขหลายตัวส่งเสียงร้อง เรียกความสนใจ พวกมันเหมือนมีความหวัง พยายามกระโดดเกาะกรง จ้องมองสามีภรรยาคู่นี้ สายตาเว้าวอนอย่างน่าสงสาร แต่พวกมันก็ต้องผิดหวัง พวกเขายังไม่ตัดสินใจเลือกในวันนี้

อย่างไรก็ตาม พวกมันยังคงหวังรอการมีเจ้าของ ได้รับความรักความอบอุ่นจากมนุษย์ผู้เป็นเจ้าของ อย่างที่มันยังไม่เคยได้รับมาก่อนในชีวิต พวกมันยังคงรอ...