น้ำยมล้นจมนาข้าวพิจิตรหมื่นไร่

น้ำยมเอ่อทะลักท่วมนาข้าวพิจิตรแล้วหมื่นไร่ ด้านชาวนาวิงวอนช่วยด่วนเหลืออีก 20 วันได้เก็บเกี่ยวผลผลิตแล้ว

นายธีรพงศ์  เพ็ชรพงษ์ นายก อบต.รังนก อ.สามง่าม จ.พิจิตร กล่าวว่า ปริมาณมวลน้ำป่าไหลหลากมาจากเขต จ.กำแพงเพชร และจากอ.บางระกำ จ.พิษณุโลก สมทบน้ำในแม่น้ำยมเอ่อล้นตลิ่งไหลเข้ามาท่วมนาข้าวในเขต ต.รังนกแล้วกว่า 1 หมื่นไร่ ทำให้ชาวนาระดมเครื่องสูบน้ำที่ใช้ในการเกษตรเกือบ 70 เครื่องมาเร่งสูบน้ำแต่เกิดปัญหาขาดเงินอุดหนุนน้ำมันเชื้อเพลิงซึ่งอาจต้องใช้เงินอีก 1 ล้านบาท  เพื่อแลกกับผลผลิตที่ได้นับร้อยล้านบาท นอกจากนี้ปัญหาอีกอย่างหนึ่งคือประตูระบายน้ำก็มีขนาดเล็กระบายน้ำได้ช้าจึงต้องใช้วิธีนำรถแบ็กโฮมาขุดเปิดทางน้ำเพื่อเร่งระบายน้ำลงสู่แม่น้ำยม โดยชาวนาพิจิตรประกาศว่าจะต้องสู้อีกแค่ 20 วันให้ชนะธรรมชาติข้าวก็จะได้เก็บเกี่ยวเพื่อจะได้เงินไปปลดหนี้ ธกส. แต่ถ้าขาดการเหลียวแลชาวนาพิจิตรคงหมดตัวแน่
 
ด้านนายสุทัศน์  บุญผ่อง อายุ 48 ปี ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านหมู่ 7 บ้านเนินยุ้ง ต.รังนก อ.สามง่าม จ.พิจิตร ซึ่งมีอาชีพทำนา 43 ไร่ กล่าวว่า ชาวนาและกลุ่มเกษตรกรได้มีการติดตามข่าวสารระดับน้ำอยู่ตลอดเวลา เพราะมีประสบการณ์เช่นนี้มานับครั้งไม่ถ้วนอีกทั้งก็ใช้ภูมิปัญญาชาวบ้านแก้ไขปัญหาในชุมชนเรื่อยมาจึงคาดการณ์ว่าถ้าน้ำท่วม จ.สุโขทัย ไหลเข้า อ.บางระกำ และมีปริมาณมากเช่นนี้อีกไม่เกิน 7 วันคงต้องเกิดน้ำท่วมนาข้าวครั้งใหญ่ทั้งต.สามง่าม ต.หนองโสน ต.วังจิก ต.โพธิ์ประทับช้าง อย่างแน่นอน ดังนั้นวิธีแก้ไขคือต้องผันน้ำจากแม่น้ำยมผ่านคลองในหลวงที่หมู่ 8 ต.กำแพงดิน อ.สามง่าม ลงสู่แม่น้ำน่าน อีกทั้งเขื่อนชัยนาทต้องช่วยระบายน้ำให้มากกว่านี้มิเช่นนั้นชาวนาลุ่มน้ำยมต้องได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน เพราะฝนยังตกอยู่ทุกวัน
 
ขณะที่นางทองคำ มีแสง อายุ 64 ปี อยู่บ้านเลขที่ 65 หมู่ 11 บ้านปากคลอง ต.รังนก อ.สามง่าม จ.พิจิตร กล่าวว่า ปีนี้น้ำมาเร็วมากทำให้ชาวบ้านลุ่มน้ำยมของ จ.พิจิตร ขณะนี้น้ำได้เข้าท่วมใต้ถุนบ้านสูงถึงแค่หัวเข่า แต่ก็เตรียมพร้อมรับมืออยู่แล้ว ซึ่งที่บ้านมีเรือไม้ 3 ลำ จึงได้ทำการเร่งบูรณะซ่อมแซมเรือ โดยใช้ภูมิปัญญาชาวบ้านนำยางมะตอย ,ชันยาเรือและน้ำมันสนมาผสมกันใช้ยาแนวอุดรอยรั่วของเรือ ซึ่งคาดว่าคงจะได้ใช้ภายใน 4-5 วันนี้ ส่วนสิ่งของต่างๆก็เก็บไว้ในที่สูงพร้อมรับมือกับน้ำท่วมแล้ว แต่สิ่งที่น่าเป็นห่วงคือคุณยายทองคำมีโรคประจำตัวอาจต้องทนลำบากในการไปพบแพทย์เพื่อขอรับยา แต่ด้วยวิถีชีวิตชาวริมน้ำจึงพร้อมรับมือกับน้ำท่วมดังกล่าว