ถอยก่อนดีกว่า

ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทั้งในสภาผู้แทนราษฎรและนอกสภา จากการชุมนุมต่อต้านร่าง พ.ร.บ.ปรองดองเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สะท้อนภาพชัดเจนว่าสังคมไทยยังมีความขัดแย้งทางความคิด ไม่พร้อมที่จะปรองดอง ความรุนแรงพร้อมที่จะเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา

ทางออกในการแก้ไขปัญหายังมีอีกหลายทาง และทางหนึ่งที่พรรคการเมืองฝ่ายรัฐบาลน่าจะหยิบขึ้นมาพิจารณาคือ การตราพระราชกฤษฎีกาปิดสมัยประชุมสภาผู้แทนราษฎร หลังจากที่ควรจะต้องปิดสภามาตั้งหลายเดือนแต่รัฐบาลอ้างว่ามีกฎหมายเร่งด่วนที่จะต้องพิจารณา เลยขอเลื่อนการปิดประชุมสภา ไปก่อน

ที่ว่าแนวทางนี้เป็นแนวทางที่ดีก็เพราะ หากจะมีการหยิบยกร่าง พ.ร.บ.ปรองดองขึ้นมาพิจารณาอีก ก็ควรจะมีการนำเอาร่าง พ.ร.บ.ที่มีผู้เสนอทั้ง 4 ฉบับ ออกมาเปิดเผยต่อสาธารณชนมาหารือกันถึงข้อดีข้อเสียของร่างแต่ละฉบับ

นอกจากนี้ ยังสามารถจัดเวทีสาธารณะให้ประชาชนที่สนใจเข้าร่วมรับฟังเนื้อหาสาระว่า ประชาชนจะได้อะไรจากกฎหมายฉบับนี้ ไม่ใช่ปล่อยให้คลางแคลงใจว่า จะเป็นกฎหมายเพื่อเอื้อประโยชน์ให้กับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี และคืนเงิน 4.6 หมื่นล้านบาทที่ศาลตัดสินให้ยึดทรัพย์อดีตนายกฯ จริงหรือไม่

นอกจากนี้ ทั้งฝ่ายค้านและกลุ่มพันธมิตรฯ รวมทั้งกลุ่มเสื้อหลากสีต่างกล่าวหาว่า ร่างกฎหมายนี้จะทำลายอำนาจนิติบัญญัติ เพราะคดีที่ศาลตัดสินไปแล้วก็ให้เป็นโมฆะ ซึ่งผิดหลักการ หากยอมให้ผ่านไปจากนี้ทุกคนก็จะพากันแสวงหาอำนาจ เพื่อที่จะออกกฎหมายมาล้างตัวเองให้พ้นผิด

อย่างไรก็ดี การกล่าวหากันไปมาเกิดจากการที่ยังไม่มีใครได้เห็นร่างกฎหมายทั้ง 4 ฉบับ ที่เสนอเข้าสภา ไปแบบเต็มๆ เลย ฉะนั้นเพื่อยุติความขัดแย้งและเพื่อแสดงความจริงใจของรัฐบาล หากต้องการสร้างความปรองดองในชาติจริงๆ ก็ควรจะเปิดเผยร่างกฎหมายที่มีคนเสนอทั้งหมดมาให้ประชาชนได้เห็น ถกเถียงหาข้อสรุปที่ดีที่สุดที่ประชาชนได้ประโยชน์จริงตามที่รัฐบาลประกาศไว้

นี่คือการถอยคนละก้าว เป็นการหาทางออกที่ดีที่สุด โดยไม่ทำให้เกิดความรุนแรงไม่มีการเผชิญหน้า และไม่ได้เสียหายใดๆ กับรัฐบาลเลย หากมีการเสนอกฎหมายนี้โดยไม่มีเจตนาแฝงเร้น

ขณะนี้เศรษฐกิจไทยบอบช้ำมาก เป็นปัญหาสะสมมานานหลายปี งบประมาณขาดดุล และสัดส่วนหนี้สาธารณะของประเทศเริ่มจะอยู่ในอัตราที่น่าเป็นห่วง อีกทั้งปัจจัยภายนอกประเทศ วิกฤตหนี้สหภาพยุโรป สหรัฐ และเศรษฐกิจจีนก็ยังทำท่าจะฟองสบู่แตก การประคองให้เศรษฐกิจเดินหน้าไปอย่างตลอดรอดฝั่งเป็นเรื่องสำคัญ

รัฐบาลเริ่มทำงานได้ราบรื่น การเมืองมีเสถียรภาพในสายตานักลงทุน แต่รัฐบาลกลับทำตัวเองให้เกิดปัญหาขึ้นโดยไม่ใช่เวลาที่ดี ขณะนี้รัฐบาลควรจะประคองแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจเรื่องปากท้องของประชาชน ก่อนที่จะคิดถึงเรื่องอื่นน่าจะดีกว่า