อุปสรรคที่แท้จริง

วันที่ 14 เม.ย.ถือเป็นอีกหนึ่งวันสำคัญที่ทั่วโลกที่ต้องจับตามอง เพราะเป็นวันที่จะมีการจัดเจรจาร่วมระหว่างอิหร่านและ 6 ชาติตะวันตก ได้แก่สหรัฐ อังกฤษ เยอรมนี ฝรั่งเศส รัสเซียและจีน เพื่อหาทางยุติข้อพิพาทโครงการนิวเคลียร์ของเตหะราน

บทบรรณาธิการของเว็บไซต์เดอะ นิวยอร์ก ไทมส์ มองว่า การเจรจาครั้งนี้จะประสบความสำเร็จได้ โดยที่ทั้งสองฝ่าย คือ ทั้งชาติมหาอำนาจและอิหร่านต้องได้ผลประโยชน์จากการเจรจาครั้งนี้เท่าเทียมกัน

ผู้เขียนมองว่า สหรัฐควรระมัดระวังการเสนอประเด็นเรียกร้องให้ อิหร่านปิดโรงงานพัฒนานิวเคลียร์ใต้ดิน โดยผู้เขียนเชื่อว่าตราบใดที่อิหร่านยินยอมให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบของทบวงการพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศ (ไอเออีเอ)เข้าไปตรวจสอบโรงงานอย่างเข้มงวด เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ว่าโครงการพัฒนานิวเคลียร์เป็นเชิงสันติภาพอย่างแท้จริงก็น่าจะเพียงพอแล้ว เพราะการเรียกร้องใดๆ เพิ่มเติมอาจเป็นการกดดันที่ล้ำเส้น เกินกว่าที่รัฐบาลอิหร่านจะยอมรับได้

นอกจากนี้ หากรัฐบาลกรุงเตหะรานยินยอมอนุญาตให้นานาชาติเข้าตรวจ สอบโครงการพัฒนานิวเคลียร์อย่างเปิดเผยและจริงใจ อิหร่านก็ควรที่จะได้รับรางวัลตอบแทน เช่น การผ่อนปรนมาตรการคว่ำบาตร เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนมองว่า อีกหนึ่งอุปสรรคสำคัญที่สหรัฐต้องพยายามบรรลุการเจรจาด้วย อาจไม่ใช่การเจรจากับอิหร่านแต่เพียงฝ่ายเดียว เพราะสหรัฐอาจต้องพยายามอย่างหนักเพื่อเจรจาให้นักการเมืองฝ่ายรีพับลิกัน ยอมรับข้อตกลงที่จะผ่อนคลายมาตรการคว่ำบาตรอิหร่าน ภายหลังอิหร่านยอมทำตามข้อตกลงแล้ว

ผู้เขียนมองว่า ภารกิจเจรจาเพื่อหาข้อตกลงกับฝ่ายรีพับลิกัน ซึ่งมักมี ความเห็นขัดแย้งกับรัฐบาลอยู่โดยตลอด อาจเป็นสิ่งที่เป็นอุปสรรคที่แท้จริงดังที่เห็นได้จากที่รัฐบาลมักประสบความล้มเหลวในการโน้มน้าวฝ่ายรีพับลิกันให้เห็นพ้องต้องกันอยู่บ่อยครั้ง