วิวาทตบตี-ผีผ้าห่ม-อมของบริจาค สารพันปัญหาศูนย์พักพิง
เมื่อคนร้อยพ่อพันแม่ต้องระเหเร่ร่อนออกจากบ้านอันอบอุ่นมาอยู่รวมกันในศูนย์พักพิงผู้ประสบอุทกภัย นานวันไปปัญหาการอยู่ร่วมกันของคนหมู่มากก็มีให้เห็นมากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อคนร้อยพ่อพันแม่ต้องระเหเร่ร่อนออกจากบ้านอันอบอุ่นมาอยู่รวมกันในศูนย์พักพิงผู้ประสบอุทกภัย นานวันไปปัญหาการอยู่ร่วมกันของคนหมู่มากก็มีให้เห็นมากขึ้นเรื่อยๆ
เจ้าหน้าที่อาสาสมัครดูแลผู้ประสบอุทกภัยประจำศูนย์พักพิงราชมังคลากีฬาสถานรายหนึ่ง เปิดเผยว่า ปัญหาที่พบมากที่สุด คือ การกระทบกระทั่งกันระหว่างผู้ประสบภัยด้วยกันเองทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่
“ศูนย์พักพิงในสนามกีฬาหัวหมากมี 2 ตึก คือ ส่วนพักในสนามราชมังคลาฯ และอาคารศูนย์วิทยาศาสตร์การกีฬา ซึ่งในส่วนของศูนย์วิทย์ฯ มีคนนับพันคน บ่อยครั้งที่วัยรุ่นจะเขม่นจนต่อยกัน ตีกันข้ามตึกก็มี ซึ่งถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ทางศูนย์พักพิงจะให้ออกไปเลย” อาสาสมัคร กล่าว
ในส่วนการกระทบกระทั่งระหว่างผู้ใหญ่ ส่วนมากจะเกิดจากเด็กเล็กที่ติดตามมากับผู้ปกครองส่งเสียงดังภายในที่พัก หรือเด็กทะเลาะกัน เมื่อมีการตักเตือนว่ากล่าวกันก็ทำให้อีกฝ่ายไม่พอใจ
นอกจากนี้แล้ว เรื่องไม่เหมาะสมอื่นๆ ก็มีให้เห็น เช่น การเล่น “ผีผ้าห่ม” โดยอาสาสมัครผู้นี้ เล่าว่า มีเด็กหนุ่มสาวคู่หนึ่งพักอยู่ในสนามราชมังคลาฯ ตกกลางคืนก็คลุมผ้าห่มพลอดรักกัน ทำให้เกิดความกระอักกระอ่วนแก่ผู้พักพิงคนอื่นๆ
“สืบได้ว่าทั้งสองเพิ่งมาพบรักกันตอนอยู่ในศูนย์พักพิงธรรมศาสตร์ พอย้ายมาอยู่ที่นี่ ฝ่ายหญิงก็มากับแม่ แม่นอนตึกศูนย์วิทย์ แต่ลูกหนีมานอนกับฝ่ายชาย เราก็เตือนว่ามันไม่เหมาะสม เป็นตัวอย่างที่ไม่ดีแก่เด็ก เด็กเขาถามพ่อแม่ว่าพี่ๆ ทำอะไรกัน พอตักเตือนเสร็จก็แยกฝ่ายหญิงกับไปอยู่กับแม่เสีย” อาสาสมัคร กล่าว
นอกจากนี้ ยังมีคนแอบเนียนมาลงทะเบียนเป็นผู้ประสบภัย พอรับของบริจาคก็ขอรับไปมาก พวกเสื้อผ้าเก่าๆ ก็เอาไปตุนไว้ ตกดึกก็เรียกแท็กซี่มาขนของไปขายต่อ พอจับได้ก็ให้ออกจากศูนย์พักพิงทันที
นพ.โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์ ที่ปรึกษาศูนย์ประสานจัดการความรู้เพื่อรับมือภัยพิบัติ (ศจภ.) กล่าวว่า ปัญหาลักษณะนี้ไม่ต่างจากศูนย์พักพิงผู้ประสบภัยอื่นๆ ทั่วประเทศ
“เรื่องแบบนี้หลีกเลี่ยงยาก ฉะนั้นการวางระบบบริหารจัดการจึงสำคัญที่สุด” นพ.โกมาตร กล่าว
นพ.โกมาตร แนะนำว่า หัวใจสำคัญของการจัดระบบศูนย์พักพิง ต้องมีระเบียบขั้นตอนที่ชัดเจน มีระบบลดการกระทบกระทั่ง ตัวอย่างเช่น การแจกของบริจาค จะต้องมีการเก็บสต๊อกก่อน ไม่ใช่รับแล้วแจกเลย เพราะผู้พักพิงมีทั้งส่วนที่ออกไปทำงานข้างนอกและคนที่อยู่ประจำศูนย์พักพิง เวลามีคนมาบริจาคแล้วแจกเลย จะมีแต่คนที่อยู่ประจำศูนย์พักพิงที่ได้รับ และสร้างความไม่พอใจแก่คนที่ไม่ได้ของ
“ระเบียบต่างๆ ต้องมีความชัดเจน ผมเชื่อว่าผู้ประสบภัยไม่รู้หรอกว่าที่ศูนย์พักพิงมีกฎการอยู่ร่วมกันอย่างไรบ้าง เรื่องแบบนี้ต้องประชุมชี้แจงกัน ต้องมีกฎห้ามเล่นพนัน ดื่มเหล้า เล่นดนตรีเสียงดัง รวมทั้งมีการวางคนเป็นหูเป็นตาดูแลกันเองจะช่วยลดการกระทบกระทั่งกันได้มาก” นพ.โกมาตร กล่าว
