อย่าแบ่งวรรณะ

กระทรวงศึกษาธิการ เป็นกระทรวงเกรดเอ

ที่ทางการเมืองลดชั้นให้เป็นกระทรวงเกรดบี รัฐบาลหลายชุดที่ผ่านมาให้ความสำคัญน้อย

นโยบายทางการศึกษาของนายวรวัจน์ เอื้ออภิญญกุล รมว.ศึกษาธิการ ได้มีนโยบายออกมา ล้วนแต่เป็นนโยบายที่โดนใจพ่อแม่ผู้ปกครองลูกที่อยู่ในวัยเรียนอย่างแรง ทั้งนโยบายการเปิดทางให้คนรวยจ่ายเงินแป๊ะเจี๊ยะสนับสนุนโรงเรียนชื่อดังเพื่อแลกกับการให้ลูกได้เข้าเรียน ปล่อยค่าเล่าเรียนลอยตัวในโรงเรียนขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียง ให้เก็บได้ไม่กำหนดเพดาน โดยไม่ขอรับเงินอุดหนุนรายหัวจากรัฐ เพื่อให้โรงเรียนมีศักยภาพสูงยืนได้ด้วยตัวเอง

นอกจากนี้ นายวรวัจน์ยังมีนโยบายปลีกย่อยเกี่ยวกับการศึกษา เช่น เรื่องชุดนักเรียน เป็นต้น

นโยบายของ รมว.ศึกษาธิการนั้น น่าจะสร้างปัญหามากกว่าแก้ปัญหาเรื่องความเหลื่อมล้ำทางการศึกษา เป็นแนวคิดที่จะสร้างมาตรฐานใหม่ทางการศึกษา แทนที่นักเรียนจะขยันหมั่นเพียรทางการศึกษา ก็กลายเป็นพ่อแม่จะต้องขวนขวายทำทุกอย่างให้มีเงินมากๆ เพื่อที่จะส่งลูกเข้าเรียนในโรงเรียนดีๆ

ฉะนั้น เด็กที่ไม่สนใจเรียนแต่มีพ่อแม่รวยก็จะมีโอกาสเข้าเรียนได้โดยไม่มีแรงกดดัน ในขณะที่เด็กเรียนดีแต่ยากจนก็จะไม่มีคนสนใจและจะมีโอกาสน้อยลง ต้องใช้ความพยายามมากกว่าเดิมอีกหลายเท่า เพื่อที่จะได้เข้าเรียนในโรงเรียนที่ดีในฐานะช้างเผือก

และแน่นอนว่าโรงเรียนที่ต้องการเงินมาพัฒนาโรงเรียนก็จะกำหนดโควตาให้เด็กที่พ่อแม่รวยเข้าเรียนมากกว่าเด็กที่เรียนดีแต่ยากจน ที่จะต้องสอบเข้าแข่งขันกัน และยิ่งให้ลอยตัวค่าเล่าเรียนได้ ยิ่งเป็นการเปิดทางให้โรงเรียนเก็บค่าธรรมเนียมจากผู้ปกครองได้โดยเสรี

แนวคิดดังกล่าวนี้ เป็นแนวคิดที่อันตราย เพราะเป็นการสร้างความเหลื่อมล้ำทางสังคม แยกวรรณะคนรวยและคนจนอย่างชัดเจน เป็นการสร้างบรรทัดฐานทางสังคมผิดๆ ให้นับถือเงินคือพระเจ้า โดยเฉพาะเยาวชนที่จะต้องเผชิญกับแรงกดดัน จะมีทัศนคติที่ผิด กลายเป็นสร้างค่านิยมบูชาคนรวยมากกว่าคนดีและคนเก่ง

เราเห็นว่าเรื่องเร่งด่วนที่กระทรวงศึกษาธิการต้องเร่งดำเนินการคือ การสะสางแผนการศึกษาให้สอดคล้องไปกับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของชาติ เพราะเป็นหัวใจหลักในการพัฒนาคน และคนนำองค์ความรู้มาพัฒนาชาติ การเข้าถึงการศึกษาอย่างเท่าเทียมในส่วนกลางและในจังหวัดห่างไกลเป็นงานที่จะต้องให้ความสำคัญ และการพัฒนาคุณภาพวิชาชีพครูเป็นงานสำคัญของรัฐมนตรี

วิกฤตการศึกษาไทยในขณะนี้คือคุณภาพนักเรียนแย่ลง จากการทดสอบทางวิชาการของส่วนกลางหลายครั้ง ปรากฏว่าคะแนนเฉลี่ยของนักเรียนได้ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน ทั้งสายวิทยาศาสตร์และสายศิลปศาสตร์ นี่จึงเป็นเรื่องเร่งด่วนที่นายวรวัจน์ควรจะหยิบขึ้นมาพิจารณาวางนโยบายแก้ไขอย่างบูรณาการ มากกว่าจะมาแบ่งชั้นวรรณะประชาชน