โคโยตีไต้หวันเต้นหน้าศพท้าเศร้า

ไม่รู้ว่าจะทำตัวหรือปั้นหน้าอย่างไรดีจริงๆ

หากได้มีโอกาสไปร่วมงานศพที่ไต้หวัน เพราะขณะที่อารมณ์เศร้าโศกเสียใจกับเจ้าภาพที่เพิ่งสูญเสียญาติอันเป็นที่รักกำลังขึ้น เสียงเพลงบวกกับลีลาแดนซ์กระจายของสาวๆ นุ่งน้อยห่มน้อย ที่กำลังเต้นฉีกแข้งฉีกขา รูดเสาน่าเสียวไส้ ไปตามจังหวะเพลงมันส์ๆก็พานให้ชักอยากออกสเต็ปแดนซ์ในบัดดล

การเต้นรูดเสาของสาวๆ โคโยตีสุดเอ็กซ์เหล่านี้ ไม่ใช่การลบหลู่ผู้ตาย แต่เป็นหนึ่งในกิจกรรมสำคัญที่ต้องมีในงานศพในไต้หวันยุคนี้ ที่จะส่งวิญญาณของผู้เป็นที่รักให้ตายตาหลับ

กิจกรรมเต้นเสียวท้าความเศร้าของชาวไต้หวันนี้ดังไปไกลจน มาร์ค แอล มาสโควิส นักมานุษยวิทยา ต้องขอถ่ายทำออกมาเป็นภาพยนตร์สารคดีมีความยาว 40 นาที ชื่อ Dancing For The Dead : Funeral Strippers In Taiwan

มาสโควิส กล่าวว่า เป้าหมายของการถ่ายทำหนังสารคดีชุดนี้ ก็เพื่อเปิดโลกทัศน์ของชาวอเมริกันที่ส่วนใหญ่มักมีมุมมองแคบๆ และชอบปิดกั้นว่าวัฒนธรรมที่แท้จริงควรเป็นอย่างไร อะไรคือสิ่งที่เหมาะสมในงานศพ และคนเราควรทำตัวอย่างไรเมื่อรู้สึกเสียใจ

ทั้งนี้ มาสโควิสได้ตระเวนถ่ายทำเก็บภาพการเต้นเสียวไส้ตามงานศพทั่วไต้หวัน รวมถึงสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ของรัฐ นักวิชาการ ชาวบ้าน และเหล่าโคโยตีสาวน้อยใหญ่ใจกล้าทั้งหลายด้วยตัวเอง เพื่อไขความกระจ่าง ซึ่งมาสโควิสก็ได้คำอธิบายที่แตกต่างกันออกไป

มีตั้งแต่ทฤษฎีสุดแสนธรรมดา เช่น เพราะผู้ตายชอบดูโคโยตีเมื่อตอนมีชีวิตอยู่ หรือการที่จำนวนคนที่มางานศพเยอะเท่าไหร่ นั่นหมายถึงเราแสดงความเคารพต่อผู้ตายมากเท่านั้น และเหล่าโคโยตีนุ่งน้อยห่มน้อยนี้แหละที่สามารถดึงคนให้มาเข้าร่วมงานศพได้เยอะดี

ไปจนถึงทฤษฎีแปลกสุดขั้วที่ว่า คนที่เพิ่งตายใหม่ๆ มักจะถูกผีรุ่นพี่แกล้ง เราเลยต้องส่งน้องๆ โคโยตีไปดึงความสนใจของผีรุ่นพี่เหล่านั้นไม่ให้ไปแกล้งญาติของเราที่เพิ่งตายไป

มาสโควิส เปิดเผยอีกว่า ระดับความเอ็กซ์ของโชว์มีถึง 3 ระดับ ไล่ตั้งแต่การแต่งตัวแค่วับๆ แวมๆ และเต้นเบาๆ ไปจนถึงการเปลือยเต็มขั้นและเต้นแรงจนคนตายอยากฟื้น

อย่างไรก็ตาม ยังมีชาวไต้หวันจำนวนไม่น้อยที่ไม่ยอมรับกิจกรรมอื้อฉาวนี้ ในขณะที่คนบางกลุ่มในไต้หวันมักเชื่อว่า งานรื่นเริงที่ดีต้องมีความร้อนแรงและเสียงดัง ดังนั้นจึงไม่แปลกที่เราจะเห็นกิจกรรมแบบนี้ในไต้หวัน n