มาฆบูชาโลกครั้งที่ ๒ ณ ชมพูทวีป (อินเดีย) ตอน ๑

ปุจฉา : กราบนมัสการหลวงพ่ออารยะวังโสที่เคารพ

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉา : กราบนมัสการหลวงพ่ออารยะวังโสที่เคารพ

ได้มีโอกาสไปร่วมงานมาฆบูชาโลกที่อินเดีย มีหลายเรื่องที่ได้พบเห็นและน่าสนใจอย่างยิ่ง ต่อการนำมาบอกกล่าวให้ชาวไทยได้รับทราบ ทั้งที่นครนาคปุระ รัฐมหาราษฏระ และที่วัดเวฬุวันมหาวิหาร แห่งพระนครราชคฤห์ รัฐพิหารในปัจจุบัน

ในการเฉลิมฉลอง ๒,๖๐๐ ปี การตรัสรู้ของพระผู้มีพระภาคเจ้า ซึ่งทางอินเดีย โดยมหาโพธิสมาคมได้จัดให้มีขึ้นในปีนี้นั้น จึงเป็นเรื่องที่ควรประชาสัมพันธ์ข่าวสารไปให้กว้างขวางในหมู่ชาวโลกผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา ซึ่งคงจะเกี่ยวเนื่องกับการจัดงานมหาบูชามาฆปุรณมีที่ผ่านมา

ดิฉันใคร่ขอให้หลวงพ่อได้ช่วยสรุปเล่าเรื่องราวพร้อมสาระธรรมเพื่อเป็นการเผยแผ่ข่าวสาร และเพื่อเป็นอานิสงส์แก่ชาวไทย และแผ่นดินไทย ผ่านทาง “ธรรมส่องโลก” และใคร่ขออนุญาตไว้ล่วงหน้าในการนำบทความเรื่องดังกล่าวใน นสพ.โพสต์ทูเดย์ จากคอลัมน์ธรรมส่องโลกไปเผยแพร่ต่อไป โดยเฉพาะในส่วนของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งได้มีโอกาสร่วมจัดงานมาฆบูชาโลก ปีพุทธศักราช ๒๕๕๔ ณ ประเทศอินเดีย

ด้วยความเคารพอย่างสูง

ผศ.ดร.นิธินันท์ วิศเวศวร

รองอธิการบดีฝ่ายวิเทศสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

วิสัชนา : ขอเจริญพรสาธุชนผู้สนใจและมีศรัทธาในพระธรรมคำสั่งสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยเฉพาะจากปุจฉาดังกล่าวของ ดร.นิธินันท์ วิศเวศวร รองอธิการบดีฝ่ายวิเทศสัมพันธ์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งได้มีโอกาสเดินทางมาร่วมงานมหาบูชามาฆบูชาโลก ณ ประเทศอินเดีย ในนามของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และมีคำถามหลายประการอันเป็นประโยชน์ต่องานเผยแผ่พระพุทธศาสนาอย่างยิ่ง จึงได้นำมาวิสัชนาใน “ธรรมส่องโลก” ซึ่งอาตมาได้นั่งเขียนต้นฉบับอยู่ที่พระนครสาวัตถี แคว้นโกศลในอดีต ปัจจุบันอยู่ในรัฐอุตตรประเทศ หรือรัฐยูพี (UP) เนื่องจากประจวบเหมาะกับการเดินทางมากราบสักการะรอยบาทมงคลธรรมของพระผู้มีพระภาคเจ้า ที่วัดเชตวันมหาวิหาร อารามของอนาถบิณฑิกเศรษฐี อันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำคัญของพระพุทธศาสนาอีกแห่งหนึ่ง ที่นักแสวงบุญชาวพุทธจะต้องหาโอกาสเดินทางมาเพื่อสักการบูชา ... ซึ่งจริงๆ แล้ว อาตมาเพิ่งเดินทางมาเมื่อเดือน ม.ค. พ.ศ. ๒๕๕๔ ด้วยกิจธุระกับทางมหาโพธิสมาคม (Maha Bodhi Society in India)

ในเรื่องการจัดสร้างศูนย์ปฏิบัติธรรม หรือพระวิหารของชาวพุทธในอินเดีย ซึ่งศรัทธาในอินเดียได้ถวายที่ดินใกล้ๆ กับวัดพระเชตวันฯ แปลงหนึ่งให้กับทางมหาโพธิสมาคม และประสานงานขอมอบให้อาตมาเพื่อจัดสร้างเป็นวัด หรือพระวิหารในพระพุทธศาสนา จึงได้เดินทางมาพิจารณาดูที่ดินแปลงดังกล่าวแล้ว ก็เหมาะสมดี สามารถเดินเท้ามาวัดพระเชตวันฯ ได้ จึงตกลงรับปากกับชาวอินเดีย และมหาโพธิสมาคมว่า “ยินดีรับจัดสร้างเป็นวัด และจะมาจำพรรษาหน้าที่นี่ !!! ” ก็คงจะเตรียมการจัดสร้างกันต่อไปตามแบบแปลนที่ต้องถูกต้องตามพระธรรมวินัย โดยในเบื้องต้น คงจะจัดสร้างกุฏิพระสงฆ์หลังเล็กๆ สัก ๕ หลัง เพื่อพระสงฆ์ ๕ รูปอยู่อาศัยจำพรรษาได้ และให้มีศาลาอเนกประสงค์สัก ๑ หลัง เพื่อใช้ประกอบศาสนกิจในทุกๆ เรื่อง โดยเฉพาะการมุ่งเน้นวางรูปแบบให้เป็นศาลาปฏิบัติธรรมเจริญสมาธิภาวนาเป็นสำคัญ

แต่สำหรับการเดินทางมาถึงวัดพระเชตวันมหาวิหารแห่งพระนครสาวัตถีคราวนี้ อาตมาเดินทางตามแผนจาริกบุญ จาริกธรรม สืบเนื่องจากการจัดงานมาฆบูชาโลก ทั้งที่รัฐมหาราษฏระ และที่วัดเวฬุวันมหาวิหาร ราชคฤห์ แห่งรัฐพิหาร อินเดีย ซึ่งได้เสร็จสิ้นไปอย่างสมบูรณ์ เมื่อ ๑๙ ก.พ. พ.ศ. ๒๕๕๔ ที่ผ่านมา ซึ่งได้วางแผนนำคณะศรัทธาจำนวนหนึ่งเดินทางต่อสู่เขตแดนสังเวชนียสถาน ทั้งสถานที่ประสูติ สถานที่ปรินิพพาน สถานที่ทรงแสดงพระปฐมเทศนา และสถานที่ตรัสรู้พระโพธิญาณ ณ โพธิมณฑลสถานพุทธคยา ซึ่งสถานที่อันหลังนี้ ได้เริ่มต้นไปกราบสักการะก่อนสถานที่อื่นใด เพราะอยู่ใกล้กับนครราชคฤห์ วัดเวฬุวันฯ ในอดีต จึงเป็นเหตุให้อาตมาต้องท่องจาริกสืบต่อจากงานมหาบูชามาฆบูชาโลก ซึ่งในปีนี้ประสบความสำเร็จเป็นอย่างยิ่ง โดยเฉพาะชาวพุทธจำนวนมากมายที่หลั่งไหลมาร่วมงานมหาบูชาดังกล่าวทั้งในสองสถานที่ ได้แก่ ดิกซาภูมี นครนาคปุระ รัฐมหาราษฏระ และวัดเวฬุวันมหาวิหาร (ราชคฤห์) รัฐพิหาร อินเดีย

หากจะเล่าเรื่องอย่างละเอียดในเรื่องงานมหาบูชามาฆบูชาโลกในทั้งสองสถานที่ ก็คงจะยาวเป็นหนังชีวิตภารตะ (หนังแขก) จึงขออนุญาตสรุปเล่าเรื่องพอเข้าใจ เพื่อนำไปสู่คำตอบตามปุจฉามา ดังนี้

ในส่วนที่หนึ่งแห่งงานมหาบูชามาฆบูชาโลก ที่ดิกซาภูมี นครนาคปุระ รัฐมหาราษฏระ อินเดีย ซึ่งมีชาวพุทธในอินเดียอยู่อาศัยมากกว่า ๘ ล้านคนนั้น ถือได้ว่าประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง หากเปรียบเทียบกับงานมาฆบูชาในปีที่ผ่านมา ซึ่งได้จัดเป็นครั้งแรก เพราะคราวนี้กรรมการจัดงานชาวพุทธในอินเดียมีความพร้อมสูง และร่วมมือร่วมใจกันดีมากๆ จะเห็นได้จากการเตรียมสถานที่ประชาสัมพันธ์ข่าวสาร