ปีกแห่งชีวิต

เข้าหน้าหนาวทีไร ผมจำต้องแบกเลนส์หนักๆ ไปถ่ายภาพนกอพยพแถวสมุทรสาคร สมุทรสงคราม และเพชรบุรีทันที  

โดย...จำลอง บุญสอง

 

เข้าหน้าหนาวทีไร ผมจำต้องแบกเลนส์หนักๆ ไปถ่ายภาพนกอพยพแถวสมุทรสาคร สมุทรสงคราม และเพชรบุรีทันที ที่ไปย่านนี้ก็เพราะเป็นย่านที่มี “นกอพยพ” มากันมาก เพชรบุรีน่าจะเป็นจังหวัดที่นกมาอาศัยหากินหาอยู่และแพร่พันธุ์มากเป็นพิเศษ เพราะนอกจากเป็นเส้นทางเดินของนกทะเลแล้ว ก็ยังมี “นกบก” ที่นิยมกินหนอนมาอยู่ที่ “ป่าแก่งกระจาน” นับร้อยชนิดพันธุ์อีกด้วย

ทริปนี้ไม่ได้พาไปที่แก่งกระจานหรอกครับ แต่ไปดูนกเหยี่ยว นกอินทรีบินว่อนที่หนองปลาไหล หนองปลาไหลเป็นชื่อหมู่บ้านครับ ขึ้นอยู่กับอำเภอของเพชรบุรี บริเวณนี้มีนกอินทรี เหยี่ยวและแร้งหิมาลัยมาลงนานนับสิบๆ ปีมาแล้ว แต่คนเพิ่งจะรู้ ทุ่งนาหนองปลาไหลเป็นที่รู้จักของผู้คนเอาเมื่อ 34 ปีที่ผ่านมา เพราะมีนักดูนก นักถ่ายภาพนก (ไม่แน่ใจว่ามีคนชื่อนกมาดูด้วยหรือไม่) แห่กันมาดู

ไม่กี่วันที่ผ่านมา จังหวัดก็จัดงานดูนกกันที่นี่ แต่ผมติดไปช่วย สำนักงาน ททท.อุดรฯ เขาโปรโมต “บัวแดง” ที่หนองหาญ อุดรธานี เลยไม่ได้ไปร่วมงานกับเขา ทั้งๆ ที่อยากไปดูแร้งหิมาลัยและอินทรีที่หนองปลาไหลใจจะขาด คิดว่าหลังจากกลับจากอุดรแล้วค่อยมาก็ได้

มีโอกาสเมื่อต้นอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมก็เลยชวนน้องช่างภาพไปดูตั้งแต่เช้า แต่ด้วยความไม่ชำนาญพื้นที่และเข้าใจธรรมชาติของนก ผมก็เลยไม่รู้จังหวะในการเข้าทำ (ถ่ายรูป) เลยอาศัยรูปของอาจารย์นิคม ช่างภาพเมืองเพชรเขาเอามาให้ท่านผู้อ่านดู

เหตุที่นกตระกูลนี้มีมากในบริเวณนั้นก็เพราะมันมีอาหารอย่างพวก “หนูนา” เยอะครับ หนูนาบ้านเราก็ใช่มีที่นี่ที่เดียว ที่อื่นก็มีมากมาย อย่างเช่นที่สุพรรณบุรี อ่างทอง ราชบุรี อุทัยธานี ฯลฯ ผู้เชี่ยวชาญบอกว่าที่นี่เกี่ยวข้าวแล้วก็ไม่ได้ทำนาต่อ คงทิ้งนาให้ร้างเอาไว้แบบดั้งเดิม ประกอบกับเป็นเส้นทางบินของนกหนีหนาวไปออสเตรเลีย (ด้วยการเกาะเส้นบินระหว่างทะเลกับบก) และเป็นที่ราบที่มันสามารถลงมาหาอาหารได้ง่าย (ต่างกับที่อื่นที่มีแต่สวนยางและเขาสูง) มันจึงลงมาให้เห็นเยอะ

ดังนั้น ผมจึงไม่แปลกใจว่าทำไมนกอินทรี นกเหยี่ยวอพยพเหล่านี้จึงไม่ไปกิน “หนูนา” พี่ “หนูท็อป” เอ๊ย! หนูนาที่สุพรรณซึ่งมีอยู่มากมาย ที่นกมันไม่ไปลงก็เพราะนาสุพรรณไม่เคยว่างน้ำเลย หลังจากที่ราคาข้าวแพงขึ้น และมีคนอย่างคุณบรรหารที่สามารถบันดาลให้น้ำจากเจ้าพระยาไหลเข้าสุพรรณได้ทั้งปี ข้อพิสูจน์ก็คือ ในการบินบอลลูนไปกับเพื่อนฝูงครั้งหนึ่ง เราหาพื้นที่ขึ้นได้ที่หน้ามังกรยักษ์ แต่เราลงไม่ได้เลยตลอดระยะเวลา 2 ชั่วโมง ทั้งๆ ที่เป็นหน้าแล้ง ท้ายสุดก็ต้องไปลงที่คันคลองชลประทาน ซึ่งแคบนิดเดียวด้วยความทุลักทุเล

 

หนูนาที่นี่แม้จะถูกดักเอาไปขายแพงๆ ให้นักนิยมกินหนูด้วยราคากิโลกรัมละ 150170 บาททุกวันแล้วก็ตาม แต่หนูก็ยังมีให้นกโฉบกินอีกมาก ที่มากก็เพราะแม่หนูออกลูกแต่ละครั้งก็ไม่ต่ำกว่าสิบตัว ปีหนึ่งๆ “โรงงานผลิตลูก” ของแม่หนูทำงานได้หลายครั้ง หนูจะไม่ท่วมทุ่งได้อย่างไร ยิ่งเมืองไทยทำนากันปีละหลายๆ ครั้ง มันจึงหมายความว่าอาหารหนูมีเพิ่มขึ้นตามจำนวนครั้งของการทำนาของเรานั่นเอง กินก็แล้ว เบื่อยาก็แล้ว หนูไม่หมดไปสักที ศัตรูตามธรรมชาติอย่างงู (ออกลูกน้อยกว่าหนู) ถูกล่าส่งต่างประเทศมากเท่าใด หนูก็มากขึ้นกว่าหลายเท่า เพราะงูกินหนูได้หลายตัวนั่นเอง

ผมเพิ่งไปดูเขาคนอุทัยธานีเขาล่าหนูนาตัวเบ้งๆ มาขาย หนูตัวหนึ่งก็เกือบ 1 กิโลกรัมแล้วครับ ราคาขายที่ข้างทางสุพรรณก็ 170 บาทต่อกิโล แพงกว่าราคาหมูเนื้อแดงเสียอีก ขนาดกินไปมากอย่างนี้ ทั้งเหยี่ยว ทั้งอินทรี ยังมา แสดงว่าประเทศเรามีอาหารให้มันกินมาก ผมแปลกใจอยู่อย่างเดียวว่า ประเทศเรามีอาหารมากมายเหลือเฟืออย่างนี้ ราคาข้าวในตลาดโลกก็แพงมาก เพราะทั่วโลกเจอน้ำท่วม เจอวิกฤตทางด้านอาหารมากมาย แต่ทำไมคนไทยส่วนใหญ่จึงจนนักจนหนา หลังจากร่ำเรียนวิชาการเมืองมา ท้ายสุดผมจึงรู้ได้ว่า เพราะการเมืองการปกครองของเรานั่นเองที่ทำให้การเฉลี่ยรายได้แห่งชาติเกิดขึ้นอย่าง “เป็นธรรม” นก งู หนู แมว ฯลฯ ซึ่งอาศัยแผ่นดินนี้หากิน จึงรับผลกรรมของการปกครองไทยไปด้วยปริยาย

ผมเอารูปภาพนกที่หนองปลาไหลมาให้ท่านผู้อ่านได้ชื่นชม ขณะเดียวกัน “ทุ่งน้ำ” แถวบางตะบูน แถวเขาตะเคราก็มีนกน้ำมาบินมากินอาหารให้เราดู เผื่อว่าอาทิตย์นี้ท่านว่างไปเที่ยว ลองขับไปตามเส้นทางสมุทรสงครามหาดเจ้าสำราญ ซึ่งเป็นถนนสร้างไว้อย่างดีดู ถ้าขยันซอกแซกก็เข้าเขาตะเคราหนองปลาไหล ท่านก็จะเจอนกน้ำนกบกมากมายหลายชนิด ขยันเข้าไปอีกหน่อยก็ขึ้นแก่งกระจาน นอนดูทะเลหมอกและผีเสื้อคืนหนึ่ง แล้วล่องดูนกตอนขาลงก็ได้ มันกำลังมาเลยครับ!