ขับรถเที่ยวฮอกไกโด (6)

ตื่นเช้ามาฝนยังตกปรอยๆ เลยถือโอกาสแช่น้ำแร่ในห้อง เพราะตั้งใจจะเดินข้ามไปลองกินอาหารเช้าที่ฝั่งโรงแรม Tsuruga Wings ได้ยินว่าอาหารเช้าจะออกแนวทันสมัยกว่า และมองเห็นวิวทะเลสาบอะคังได้เต็มตา กินเสร็จกลับไปเก็บข้าวของลงมาเช็กเอาต์ เจ้าหน้าที่ของโรงแรมมารอต้อนรับเพื่อนำไปชมที่พักอีกแห่งของเครือ Tsuruga และเป็นหนึ่งใน Flagship Hotel ของเครือที่บ่งบอกความเป็นไอนุร่วมสมัยได้อย่างเด่นชัด ห้องพักแต่ละห้องนี่กระตุ้นต่อมอยากมาก ทั้งเรียบหรูดูดีมีระดับและเห็นวิวทะเลสาบแบบพาโนรามาเต็มตา แถมมีบ่อแช่น้ำแร่ส่วนตัวในห้องอีกด้วย ใครที่เป็นแฟนคลับของเครือ Tsuruga ไม่ควรพลาด และสำหรับท่านที่ไม่เคยใช้บริการอยากให้ลองพักดูสักครั้ง เพราะที่พักที่มีกลิ่นอายของชาวไอนุมากที่สุดก็ของเครือนี้แหละครับ ที่สำคัญเขาไม่ขยายออกไปนอกเกาะ อยากลองมีแต่ต้องมาที่ฮอกไกโดเท่านั้น

ช่วงสายของวันนี้เราขับรถไปชมทะเลสาบ Onneto ทะเลสาบเล็กๆ ที่มีความงดงามอันเนื่องมาจากปรากฏการณ์ที่ทะเลสาบเปลี่ยนสีไปได้หลายเฉดตามสภาพของอากาศ จึงมีการเรียกขานกันอีกชื่อหนึ่งว่าทะเลสาบ 5 สี (Goshiki-Numa) แต่น่าเสียดายที่วันนี้ฝนยังพรำเลยไม่มีโอกาสเห็นสีสันเฉดต่างๆ ตามคำร่ำลือ ต่อจากนั้นก็ออกเดินสู่ทางเมือง Tokachi ที่อยู่ห่างออกไปราว 100 กิโลเมตร โดยมีหมุดหมายอยู่ที่ร้านเนื้อย่างที่เป็นร้านลับลำดับถัดมา ร้านนี้ไม่มีทัวร์ลงอีกเช่นกัน แต่เนื่องจากเจ้าของร้านกับเจ้าของบริษัท FMJ คบหากันมานานและมีธุรกิจร่วมกันอยู่ จึงรับเฉพาะกรุ๊ปของ FMJ เป็นพิเศษ ความสุขคนรักการรับประทานเนื้ออย่างผมคือการได้ลิ้มลองเนื้อท้องถิ่น ที่นี่เสิร์ฟเนื้อ Mirai Memuro Ushi เนื้อท้องถิ่นอีกแบรนด์ของแถบ Obihiro และ Tokachi ปกติเราจะคุ้นเคยกับเนื้อโทกาจิ (Tokachi Wagyu) จากสายพันธุ์วัวญี่ปุ่นขนดำ หรือ Kuroge Wagyu แต่วัวที่นิยมเลี้ยงกันในฮอกไกโดส่วนใหญ่เป็นวัวนม Holstein ที่มีปริมาณไขมันในเนื้อที่ต่ำกว่า เนื้อ Mirai Memuro ก็เป็นหนึ่งในหลายแบรนด์ที่มาจากสายพันธุ์นี้ ดังนั้นเราจึงจะไม่เห็นเนื้อที่มีลวดลายของไขมันแทรกในเนื้อที่สีสันตัดกันชัดเจนจากเนื้อของวัวนม การที่เราหาความรู้ก่อนไปรับประทานที่ร้านไหน จึงเป็นเรื่องที่ช่วยให้เราเข้าใจในคุณภาพของวัตถุดิบที่แตกต่างกัน และรวมไปถึงราคาด้วยเช่นกัน แน่นอนว่าคุณภาพและราคาของเนื้อวางุย่อมต้องสูงกว่าเนื้อวัวนม ดังนั้นเวลาท่านไปทานเนื้อตามร้านบุฟเฟ่ต์ต่างๆ จึงมีโอกาสเข้าใจผิดและคิดไปว่าเนื้อที่ร้านนั้นเสิร์ฟ คือ Wagyu หรือเนื้อญี่ปุ่น แต่อันที่จริงแล้วเขาใช้เนื้อวัว Kokusangyu ที่แปลว่าเนื้อในประเทศ ถ้าจะให้แยกกันแบบง่ายๆ เนื้อที่จะเรียกว่า Wagyu ได้นั้นต้องมาจากวัว 4 สายพันธุ์ คือ Kuroge Wagyu, Akage Wagyu, Nihon Tankakushi และ Mukakuwashu เท่านั้น นอกนั้นจะเรียกว่า Kokusangyu ซึ่งความเข้าใจเรื่องนี้หนักหนากว่าการแยกเกรดของเนื้อโกเบกับเนื้อทาจิมะ หรือเนื้อซากะกับเนื้อจากซากะ ที่เป็นวางุเหมือนกันแต่ต่างกันตรงคุณภาพของเนื้อที่เกรดสูงระดับ A4-A5 จะเรียกเนื้อโกเบหรือเนื้อซากะ เกรดที่ต่ำกว่าจะเรียกเนื้อทาจิมะ หรือเนื้อจากซากะ แต่ Kokusangyu ไม่ใช่ Wagyu คุณภาพและราคาจึงผิดกันด้วยประการฉะนี้

ถึงแม้ว่าเนื้อวัว Mirai Memuro จะไม่ใช่วางุ แต่คุณภาพที่ทางร้านคัดมาก็แตกต่างจากร้านเนื้อบุฟเฟ่ต์อย่างเห็นได้ชัด ริ้วมันในชั้นเนื้อใกล้เคียงกับวางุ ผิดกับเนื้อร้านบุฟเฟ่ต์หลายแห่งที่เห็นได้ชัดว่าไขมันกับเนื้อแยกออกจากกันอย่างชัดเจน คุณมินาโกะสั่งชุดเนื้อที่มีห้าอย่างมาให้ผมลอง ในจานประกอบด้วย Rosu, Misuji, Momo, Kurimi และ Karubi ผมเคยเขียนไว้บ่อยครั้งว่า ระยะหลังชักจะเลี่ยนเนื้อเกรด A4-A5 เพราะไขมันเยอะเกิน วันนี้มาเจอเนื้อที่มีมันแทรกไม่เยอะ จึงรับประทานได้มากกว่าปกติ แต่ถึงอย่างไร เนื้อที่มีมันแทรกอย่าง Karubi ก็ยังถูกปากกว่าเนื้อที่ไม่มีไขมันอยู่ดี กินเนื้อย่างให้อร่อยต้องมีผักแนมไปด้วย และผักที่ฮอกไกโดก็ทั้งสดและใหญ่ เนื้อคำผักคำ นุ่มบ้างแน่นบ้าง ได้รสสัมผัสที่แตกต่างกันถึง 5 อย่าง จึงเจริญอาหารเป็นพิเศษ กว่าจะใช้เวลาบรรจุเนื้อสิบกว่าชิ้นกับผักกองโตและข้าวอีกหนึ่งถ้วยลงท้องจนหมด ก็ผ่านไปราว 1 ชั่วโมง ที่ไหนได้นึกว่าหมดคอร์สแล้ว ยังมี Hiyamugi หรือเส้นอุด้งที่ทำจากธัญพืชเสิร์ฟแบบเย็นมาให้ซดอีกถ้วย แล้วถึงจะปิดท้ายด้วยของหวานเป็นไอศกรีมและสตรอเบอร์รี่สดราดด้วยครีมสดและซอส อิ่มอร่อยแบบนี้ค่าเสียหายแค่สี่ห้าพันเยนคุ้มเหลือคณาครับ

กิจกรรมของวันนี้อยู่ในช่วงบ่ายทั้งหมด มีทางเลือกให้ทำหลายสิ่งตามที่ระบุในคู่มือ เช่น ไปชมวิวของฟาร์ม Naitai Kogen ที่กว้างไกลสุดสายตา มีพื้นที่ราวๆ 1,700 เฮกตาร์ หรือเท่ากับสนามกีฬาโตเกียวโดม 358 สนาม (ญี่ปุ่นชอบใช้มาตรวัดแบบนี้เพื่อให้เปรียบเทียบง่าย) ถือเป็นฟาร์มที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น หรือจะไปชิมสารพัดถั่วที่ Okamedo Bean Dome ในเมือง Honbetsu เมืองที่มีการผลิตถั่วได้มากที่สุดในเกาะฮอกไกโด ถ้ามีเด็กก็อาจจะลองพาไปชมฟอสซิลของสัตว์น้ำดึกดำบรรพ์ที่ Ashoro Museum of Paleontology และสำหรับแฟนขนมหวานต้องไม่พลาดการแวะไปเยี่ยมร้านขนม Ryugetsu และ Rokkatei ร้านขนมท้องถิ่นชื่อดังที่คนไทยนิยมซื้อแต่อาจไม่รู้ว่ามีต้นทางอยู่ที่เมืองนี้ แต่ไม่ว่าจะไปแวะเที่ยวที่ไหนก็ตาม สุดท้ายต้องมาเจอกันที่ฟาร์มเกษตร Bito ในเวลาที่กำหนด เพราะบ่ายนี้เรามีกิจกรรมสำคัญที่ต้องทำร่วมกันคือ เที่ยวชมฟาร์มเกษตรกับเจ้าของฟาร์ม

เมือง Tokachi ได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองหลวงแห่งเกษตรกรรมและเป็นศูนย์กลางผลผลิตทางการเกษตรของญี่ปุ่น มีพื้นที่เพาะปลูกมากที่สุดในเกาะฮอกไกโด เฉลี่ยครอบครัวละ 41.7 เฮกตาร์ หรือราว 260 ไร่ เนื่องมาจากเขตนี้มีพื้นที่ราบอันกว้างใหญ่ที่สุดในเกาะนั่นเอง เราขับรถมาถึงฟาร์มเป็นคันแรก เจ้าหน้าที่ของ FMJ และผู้ประสานงานมารอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ผมมีโอกาสได้ทักทายกับคุณ Bito เจ้าของฟาร์ม จึงทราบว่าปกติจะไม่เปิดให้ใครเข้ามาชมได้ง่ายๆ โดยเฉพาะหากเป็นต่างชาติแล้วยิ่งแทบไม่มีโอกาส แต่ทาง FMJ คือข้อยกเว้น เพราะมีสายสัมพันธ์กันมายาวนาน สามารถขอเข้ามาชมได้เป็นกรณีพิเศษ โอ้โห!เจ๋งสุดๆ เลย อยากรีบไปดูฟาร์มแล้ว แต่ต้องรอสมาชิกมาให้ครบก่อน