กาย-ใจในการควบคุม

สมองของมนุษย์มี 2 ซีก (ซ้ายขวา) ก็จริง แต่ในนั้นกลับเต็มไปด้วยเซลล์ประสาทจำนวนมหาศาล และระบบการทำงานมันก็ค่อนข้างซับซ้อนจนยากเกินกว่าจะเข้าใจอย่างถี่ถ้วน

โดย....วิชช์ญะ ยุติ

 

สมองของมนุษย์มี 2 ซีก (ซ้ายขวา) ก็จริง แต่ในนั้นกลับเต็มไปด้วยเซลล์ประสาทจำนวนมหาศาล และระบบการทำงานมันก็ค่อนข้างซับซ้อนจนยากเกินกว่าจะเข้าใจอย่างถี่ถ้วน

Limbic System คือผู้ควบคุมอารมณ์ความรู้สึก แรงจูงใจ ทั้งยังดูแลระบบการหายใจ ความหิว และความต้องการทางเพศ ตลอดจนวงจรการหลับตื่น

“คณากร คชาชีวะ” เกิดปิ๊งไอเดียหลังอ่านเจอหนังสือจิตวิทยา จนนำมันมาเป็นโจทย์หลักเพื่อต่อยอดเป็นผลงานศิลปะ โดยตั้งคำถามยั่วล้อกับพฤติกรรมมนุษย์ที่แสดงออกผ่านกิจกรรมประจำวัน

สีสันสดใสจากปลายพู่กัน แฝงไว้ซึ่งนัยอันซ่อนเร้น ปรากฏเป็นเรื่องราวของผู้คนที่รายรอบด้วยสิ่งเร้ามากมาย ครอบครัวคนยุคใหม่ต้องการความก้าวหน้า ถูกชี้นำโดยเพศตรงข้าม ชีวิตคู่ที่มีความขัดแย้ง หรือสอดคล้องกับธรรมชาติ

เนื้อหาสาระที่ศิลปินต้องการถ่ายทอดนั้น ส่วนหนึ่งได้แรงบันดาลใจจากการรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่มีอยู่มากล้น จนไม่สามารถควบคุมให้เป็นไปตามกระบวนการทำงานของระบบเซลล์ประสาท ผลลัพธ์คือก่อเกิดเป็นกระแสนิยมฟีเวอร์ระบาดไปทุกหย่อมหญ้า

“คนที่อยู่สังคมเมืองผมว่าเจ้าลิมบิคเซลล์เนี้ยมันต้องใช้เยอะนะ โดยเฉพาะการปะทะกับผู้คน หรือการเปิดรับข่าวสาร เหมือนมันต้องทำหน้าที่หนัก เพื่อคอยควบคุมชีวิตให้เป็นปกติ แต่ถ้าเป็นสังคมที่มีความดิบอยู่ ไม่มีความศิวิไลซ์มากนัก ผู้คนเรียบง่ายกับชีวิต ก็ไม่รู้ว่าเจ้าลิมบิคเซลล์อาจจะทำงานน้อยลงหรือเปล่า เพราะผมเองก็สงสัยและไม่มีคำตอบ”

ผลงานในชุดนี้คณากรวาดด้วยสีอะคริลิกแทนการใช้เทคนิคภาพพิมพ์ที่เขาถนัด เป็นความท้าทายที่ไม่จำเจซ้ำเดิม ความน่าสนใจอีกอย่าง คงจะเป็นรูปร่างของวัตถุ ซึ่งโดดเด่นไม่แพ้เรื่องสีสัน ที่สำคัญยังเล่าเรื่องราวได้ชัดยิ่งขึ้น

อารมณ์ที่ได้จึงเป็นการเสียดสีที่มีกลิ่นอายความเป็นเซอร์เรียล หรือเหนือจริง ทีเล่นทีจริง ก้ำกึ่งกัน เพื่อชวนผู้ชมให้มาสนุกกับการตีความของหลายๆ องค์ประกอบที่หลอมรวมเป็นภาพขนาดใหญ่ เช่นว่า แถบแสงสีรุ้ง ชายหาดอันเงียบสงบ ท้องฟ้าสีคราม หรือแม้แต่สัญลักษณ์เล็กๆ น้อยๆ ที่ปะปนอยู่บนผืนผ้าใบ

“รูปคนนี่ผมหยิบยืมมาจากท่าโพสของนายแบบนางแบบในนิตยสาร ผมว่ามันเป็นแอ็กติงที่ไม่ปกติ เป็นฟิกเกอร์ที่โดนๆ ทั้งนั้น แล้วผมก็เอามาผสมกับงานกราฟฟิก ซึ่งอันนี้ตั้งใจครับ ไม่ว่าจะเป็นมือ หรือดอกกุหลาบ มันก็มีนัยในตัวของมัน สิ่งที่ได้ก็เลยเหมือนงานดีไซน์นิดๆ”

 

สำหรับคณากรนั้นเคยมีนิทรรศการกลุ่มร่วมแสดงกับพวกพ้องทั้งในและต่างประเทศ นับแต่จบการศึกษาปริญญาตรีและโทจากภาควิชาภาพพิมพ์ คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร นิทรรศการเดี่ยวครั้งนี้ถือเป็นหนที่ 3 โดยที่เขายังไม่ละทิ้งความเป็นศิลปินผู้ทำหน้าที่เชื่อมโยงประเด็นเล็กๆ แล้วขยายสู่ระดับใหญ่อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าเขาจะเปลี่ยนแนวทางการนำเสนอด้านรูปแบบไปบ้าง แต่นั่นก็ไม่ทำให้พลังสร้างสรรค์ลดน้อยถอยลง ควบคู่กับภารกิจสอนหนังสือลูกศิษย์ลูกหาที่ภาควิชาวิจิตรศิลป์ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

“ไม่ใช่ประสบการณ์ตรงของผมทั้งหมดหรอกครับ อาจจะมีแต่แค่นิดหน่อย อย่างทะเลนี่ใช่เลย เป็นทะเลหัวหินที่ผมมีบ้านพักที่นั่น หรือรูปผู้หญิงผมพยายามจะเขียนรูปแฟน แต่มันไม่เหมือน ส่วนอย่างอื่นอาศัยของคนอื่น ซึ่งผมว่ามันสามารถที่จะสะท้อนเรื่องการควบคุมได้ดีโดยมีผมเป็นคนควบคุมอีกที”

นิทรรศการ Limbic System จัดแสดงให้ชมไปจนถึงวันที่ 19 ต.ค. ณ อาร์เดล เธิร์ด เพลส แกลเลอรี ทองหล่อ ซอย 10 (10.30-20.00 น.) โทร. 02-422-2092