สิ่งที่ควรเรียนรู้ เพื่อการสูงวัยอย่างมีความสุข

โดย...กันย์ ภาพ เอพี

สายน้ำไม่เคยหวนกลับ เวลาไม่ควรย้อนคืน บ่อยครั้งที่เราอยากย้อนกลับไปแก้ไขอดีตที่ผ่านมาให้ดีขึ้น เพราะตอนนั้นควรจะทำให้ดีกว่า เราทุกคนเคยเป็นทั้งนั้น และเมื่อมองประสบการณ์อันยากลำบากของตัวเองทั้งในอดีตและปัจจุบัน แต่ถ้าไม่สามารถย้อนเวลาไปได้ เราจึงต้องยอมรับและเรียนรู้ ให้ได้บทเรียนที่มีค่า เพื่อทำชีวิตให้มีความสุขในบั้นปลายชีวิต

1.การจองเวรจองกรรมไม่ทำให้อะไรดีขึ้น เรามีความไม่พอใจหลายเรื่องในชีวิต แต่มักจะเก็บกลั้นอารมณ์ไว้ข้างใน ผลลัพธ์คือจะรู้สึกอึดอัดและหลีกเลี่ยงทั้งการสบตา เดินผ่าน รวมถึงทำเป็นว่ามองไม่เห็นหรือไม่รับโทรศัพท์จากอีกฝ่ายด้วย ความโกรธทำให้ต้องเสียพลังงานอย่างมาก ทั้งที่การปล่อยไปเฉยๆ จะง่ายกว่า เรามีทางเลือก ไม่ว่าจะเป็นการแสดงความรู้สึกที่แท้จริงออกมา หรือปล่อยผ่านความไม่พอใจเหล่านั้นไปพร้อมกับการให้อภัย

2.ความอ่อนแอคือความเข้มแข็ง เมื่อก่อนอาจจะขี้อายไม่ชอบเข้าสังคม เบื่อคนแปลกหน้า ไม่ชอบอยู่ท่ามกลางผู้คน สรุปคือกลัวการปฏิเสธ ไม่กล้าเปิดเผยตัวเอง และมองว่ามิตรภาพคือความอ่อนแอ หากรู้สึกสนใจอะไรก็จะไม่แสดงออกโจ่งแจ้งมากเกินไป สิ่งที่เรียนรู้คือการเปิดใจกับคนอื่นคือความกล้าหาญไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็กก็ตาม ในที่สุดก็เริ่มปฏิบัติกับผู้อื่นในแบบที่ต้องการให้ผู้อื่นปฏิบัติด้วยเช่นกัน

3.ควรเชื่อใจตัวเอง เรามักจะมองหาการยอมรับจากผู้อื่นเพียงเพื่อที่จะได้รู้สึกดีกับตัวเอง เราใส่ใจความคิดเห็นของผู้อื่นมากเกินไปและไม่สามารถก้าวต่อไปได้หากไม่ได้รับการอนุมัติจากครอบครัว เพื่อน และเพื่อนร่วมงาน ในที่สุดก็ได้เรียนรู้ที่จะให้ความสำคัญกับความคิดเห็นและความรู้สึกของตัวเอง ให้เวลาและพื้นที่กับตัวเองในการประเมินและทบทวนการตัดสินใจของเรา ยอมรับว่าเป็นเรื่องยาก และในกรณีที่ต้องการความคิดเห็นอื่นๆ ควรจะตรวจสอบให้แน่ใจ โดยการถามคนที่เชื่อใจแทนที่จะสุ่มถามจากใครก็ได้

4.อย่าละทิ้งความต้องการของตัวเอง เราอาจเคยนิยามตัวเองว่าเป็นคนง่ายๆ หรือจะมองว่าเสแสร้งแกล้งเป็นคนง่ายๆ ก็ได้ เวลาที่อยู่กับเพื่อนก็มักจะคล้อยตามในสิ่งที่พวกเขาทำ และตามไปในทุกที่ที่พวกเขาไป เมื่อเวลาผ่านไปหลายปี จึงเรียนรู้ว่าต้องเปิดใจกับเพื่อนเกี่ยวกับความชอบและไม่ชอบ แต่ก็ต้องใช้เวลานานกว่าจะไปถึงจุดนั้นได้ และพบว่าเพื่อนก็เปิดใจกว้างให้กับความคิดเห็นของเรา แต่ถ้าพวกเขาไม่เห็นด้วยก็ไม่เป็นไร เราก็ต้องรู้จักยอมรับตัวเอง

5.ลองทำในสิ่งที่ตัวเองไม่ถนัดบ้าง เราอาจเคยกลัวการเขียนหนังสือ และจะสติแตกหากต้องเขียนอะไรบางอย่าง หรือแม้แต่คำกล่าวขอบคุณ นอกจากนี้ยังรู้สึกกังวลเมื่อต้องออกไปพูดต่อหน้าสาธารณชนเพราะพูดไม่เก่ง และความรู้สึกกังวลจะยิ่งทำให้เครียดมากขึ้น สิ่งที่เรียนรู้คือควรทำจิตใจให้สบาย เพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกปลอดภัย เมื่อรู้ว่าความกลัวเกิดจากทัศนคติในแง่ลบ และไม่ใช่ความเป็นจริงของสถานการณ์ ในที่สุดเราก็รู้สึกว่าจิตใจเริ่มผ่อนคลายความตึงเครียดลง

6.การอยู่คนเดียวเป็นคนละเรื่องกับการรู้สึกเหงา ตอนสาวๆ เราอาจจะวุ่นอยู่กับการเป็นเพื่อนให้คนอื่น แต่เมื่อสูงวัยเราควรเรียนรู้ที่จะเป็นเพื่อนตัวเอง มีความสุขได้ด้วยตัวเอง มีหนังสือ มีงานอดิเรกเป็นเพื่อน มีความสุขได้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องไปแสวงหาความสุขจากภายนอก การอยู่คนเดียวก็เป็นคนละเรื่องกับการรู้สึกเหงา ตอนนี้มองว่าการอยู่คนเดียวคือของขวัญ เราสามารถทำในสิ่งที่อยากทำ เช่น อ่านหนังสือ ดูโทรทัศน์ กิน ดื่ม หรืออะไรก็ได้และมันก็รู้สึกดีมาก

7.ความรู้สึกเชิงลบเกิดจากความคิดมากกว่าความจริง เมื่อใดก็ตามที่รู้สึกไม่ดีกับสถานการณ์ การสนทนา ความสัมพันธ์ การทำงาน และอื่นๆ จะคิดว่าต้องมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับเรา สิ่งที่ได้เรียนรู้คือเราสามารถทดสอบสมมติฐานเหล่านั้น สามารถเปลี่ยนความคิดและความสัมพันธ์ระหว่างเรากับพวกเขาได้ สติปัญญาทำให้รู้ถึงพลังของการยอมรับ หากคุณรู้สึกแย่เกี่ยวกับความคิดในแง่ลบ ลองสังเกตผลกระทบที่มีต่อความคิดของคุณ หากคุณเปลี่ยนความคิดคุณจะสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตของตัวเองได้ ไม่ว่าคุณจะอายุเท่าไรก็ตาม