ความกตัญญู มายาคติฝังหัว และเบื้องหลังภาพแม่ทุบตีลูก

เฟซบุ๊ก ไพรวัลย์ วรรณบุตร

เห็นเรื่องนี้แล้วไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี คือมันเป็นอะไรที่สะท้อนให้เราเห็นได้อย่างหนึ่งเหมือนกันว่า ที่เราพยายามพูดกันในเรื่องพระคุณของแม่ หรือปลูกฝังค่านิยมเรื่องความกตัญญูไว้ในสมองของเด็ก บางทีมันก็เป็นแค่มายาคติที่ใช้ไม่ได้กับชีวิตของเด็กทุกคน อย่างน้อยก็กับเด็กผู้หญิงคนนี้ ภาพที่เห็นทำให้เราแทบไม่ต้องตั้งคำถามเลยว่า ผู้หญิงคนนี้ มีคุณสมบัติหรือหัวใจของความเป็นแม่ ซึ่งควรจะมีต่อลูกในไส้ของตนเองมากน้อยแค่ไหน

เรื่องนี้เป็นปัญหามากมาก เพราะส่งผลต่อชีวิตของเด็กคนหนึ่งในระยะยาว เราจึงไม่ต้องแปลกใจว่า ทำไมเราถึงเห็นภาพของเด็กที่มีปัญหาอยู่เต็มสังคมไปหมด เช่น เด็กเรียนไม่จบ ติดยา หนีตามผู้ชาย ท้องก่อนแต่ง ทำแท้ง หรือแม้แต่ยอมขายตัว ลึกลึกแล้วส่วนหนึ่งมันก็มาจากสิ่งเหล่านี้แหล่ะ มาจากการถูกเลี้ยงดู ด้วยความกักขฬะ หยาบคาย และทารุณ จากคนที่ให้กำเนิด

สังคมบ้านเรา เป็นสังคมที่เอาแต่พูดเรื่องความกตัญญู ความอ่อนน้อม เป็นสังคมที่ดีแต่สอนให้เด็กต้องเชื่อฟังผู้ใหญ่ เหมือนสัตว์เชื่องๆ ที่ต้องเดิมตามจ่าฝูง เป็นสังคมที่รับไม่ได้กับภาพของเด็กที่กร้าวร้าว หรือกล้าที่จะโต้แย้ง อย่างคนที่มีความคิดความอ่านเป็นของตนเอง สังคมเราเป็นสังคมที่พร้อมจะให้ความชอบธรรมกับการใช้อำนาจของผู้ใหญ่เสมอ เช่นมองว่า เรื่องของการเฆี่ยนตีหรือใช้กำลังอย่างรุนแรงต่อเด็ก การบังคับให้เด็กต้องทำหรือเป็นในสิ่งที่ตนเองต้องการ เป็นเรื่องของการสั่งสอน และความหวังดี

เราไม่ค่อยจะได้ตั้งคำถามถึงความควรจะเป็นของคนที่เป็นผู้ใหญ่ซึ่งเราเข้าใจกันว่าเป็นผู้มีพระคุณและเราควรให้ความเคารพสักเท่าไหร่ เช่น ไม่ตั้งคำถามว่า คนที่มีพฤติกรรมแบบนี้ ควรเรียกว่าพ่อหรือแม่ได้หรือเปล่า คนแบบนี้สมควรเป็นครูอาจารย์หรือไม่ หรือบทบาทและหน้าที่ของคนเหล่านี้ที่พึงปฏิบัติต่อเด็ก ควรมีขอบเขตแค่ไหน

เราชินกับภาพที่เด็กถือพวงมาลัย แล้วคลานเข่าเข้าไปกราบเท้าพ่อแม่หรือครูอาจารย์ แต่เราไม่เคยตั้งคำถามว่า เบื้องหลังของภาพเหล่านั้น มีเด็กมากน้อยแค่ไหน ที่ต้องถูกพ่อแม่หรือครูอาจารย์ของตัวเองทำร้ายทุบตีและใช้อำนาจในการบังคับให้ทำ ในสิ่งที่เด็กไม่ยินยอมหรือไม่อยากจะทำ เราไม่เคยถาม

เราถูกฝังหัวเรื่องความกตัญญู ความอ่อนน้อม จนบางทีเรากลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสมองก็เหมือนไม่มีไปแล้ว บางครั้งความอ่อนน้อมกตัญญู ก็ทำให้เรามองเรื่องของการโต้แย้ง การขัดขืน การไม่ทำตาม ต่อผู้มีพระคุณ ว่าเป็นเรื่องเลวทราม ก้าวร้าว เป็นบาป หรือแม้แต่อกตัญญูและเนรคุณไปหมด ทั้งที่สิ่งเหล่านี้ควรจะต้องได้รับพื้นที่ให้มีการอธิบายชี้แจงด้วยเหตุผลได้.

ที่มาจากเฟซบุ๊ก https://www.facebook.com/PhramahaPaivan/posts/1890147951271746?pnref=story