จัดการกับความกลัว-ความโลภ ด้วยพอร์ตการลงทุนที่เหมาะสม

โดย...บีเซลบับ ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์

ความกลัวและความโลภคือ สาเหตุของการผันผวนในตลาดอัตราแลกเปลี่ยน ตลาดหุ้น ตลาดพันธบัตรและตลาดสินค้าโภคภัณฑ์ รวมทั้งตลาดการเงินอื่นๆ คำถามยอดฮิตของนักลงทุนก็คือ แล้วจะทราบได้อย่างไรว่าพอร์ตการลงทุนที่มีอยู่ของเรา เหมาะสมดีแล้ว นัยของคำถามของผู้ที่กำลังแสวงหาคำตอบก็คือ เราจะจัดการกับความกลัวและความโลภที่มีต่อเงื่อนไขทางการลงทุนได้อย่างไร บทความนี้จะตอบปัญหานี้ และช่วยให้คุณตัดสินใจได้ว่า พอร์ตการลงทุนของคุณเหมาะสมแล้วหรือไม่?

พอร์ตการลงทุนที่ดีจะต้องสามารถรองรับวัตถุประสงค์การลงทุนและเป้าหมายผลตอบแทนได้ คนที่รับความเสี่ยงได้น้อย อาจจะต้องการลงทุนแบบคงเงินต้น จึงควรจัดพอร์ตการลงทุนแบบอนุรักษนิยม คือลงทุนในตราสาร หรือหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงต่ำเป็นส่วนใหญ่ และลงทุนที่มีความเสี่ยงปานกลางบ้าง

คนที่รับความเสี่ยงได้ปานกลางอาจตั้งเป้าหมายการลงทุนแบบกลางๆ คือรับผลตอบแทนเป็นงวดๆ บางส่วนและลงทุนเพื่อให้ได้ผลตอบแทนระยะยาวอีกส่วนหนึ่ง โดยทั่วไปคือการจัดพอร์ตส่วนหนึ่งไปลงทุนในตราสาร หรือหลักทรัพย์ที่มั่นคง มีความเสี่ยงต่ำเป็นหลัก แต่ก็มีประเภทความเสี่ยงปานกลางและสูงเข้ามาปน เพื่อคาดหวังผลตอบแทนได้สูงกว่าประเภทแรก

สำหรับคนที่รับความเสี่ยงได้สูง อาจต้องการลงทุนแบบให้เงินต้นงอกเงย ซึ่งต้องลงทุนในหลักทรัพย์หรือตราสารที่มีความเสี่ยงสูงในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น ผู้ลงทุนกลุ่มนี้จะต้องสามารถรับความผันผวนของผลตอบแทนได้ดี และทนที่จะเห็นผลตอบแทนติดลบได้ในบางช่วงเวลา

การบริหารจัดการพอร์ตการลงทุนที่ดี ไม่เพียงแต่วัตถุประสงค์และเป้าหมายผลตอบแทนที่ตอบโจทย์ผู้ลงทุนแล้ว ยังหมายถึงการพิจารณาเกี่ยวกับเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องอีก 6 ประการ คือ

1.อายุของผู้ลงทุน ผู้ลงทุนที่อายุน้อยรับความเสี่ยงได้มาก ขณะที่ผู้ลงทุนที่อายุมากจะรับความเสี่ยงได้จำกัดลงเรื่อยๆ เนื่องจากต้องระวังว่าหากเกิดอะไรขึ้นกับเงินลงทุน เราไม่มีเวลาหรือเงินที่จะมาชดเชยในส่วนที่เสียไปได้

2.ระยะเวลาของการลงทุน เงินลงทุนที่มีระยะเวลาการลงทุนสั้น ไม่สามารถนำไปลงทุนในแบบที่เสี่ยงสูงได้ จึงต้องลงทุนแต่แบบความเสี่ยงต่ำ ส่วนเงินทุนระยะยาว เช่น เงินที่จะออมไว้ใช้ยามเกษียณในอีก 20-30 ปีข้างหน้า สามารถนำมาลงทุนด้วยนโยบายที่มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้นได้

3.ความมั่งคั่งโดยรวม ผู้ลงทุนที่มีความมั่งคั่งโดยรวมสูงจะสามารถรับความเสี่ยงได้สูงกว่าผู้ลงทุนที่มีความมั่งคั่งโดยรวมต่ำ

4.ความมั่นคงของอาชีพ ถ้ามีอาชีพการงานมั่นคง รายได้สม่ำเสมอแน่นอน พอร์ตการลงทุนก็สามารถจัดให้มีความเสี่ยงสูงขึ้นได้ ตรงกันข้ามถ้าอาชีพการงานมั่นคงต่ำ ก็ไม่ควรลงทุนเสี่ยงจนเกินไป

5.ภาระการเงินที่มีอยู่ ผู้ที่มีภาระการเงินมาก เช่น ต้องผ่อนบ้านผ่อนรถ เลี้ยงลูกหรือบุพการี รับความเสี่ยงได้ต่ำกว่าผู้ที่ไม่มีภาระทางการเงิน

6.ความวิตกกังวลส่วนบุคคล เรื่องนี้ต้องวินิจฉัยกันเป็นรายๆ ไป แม้จะรับความเสี่ยงได้สูง แต่เป็นคนที่วิตกกังวลสูง แบบนี้ก็ไม่ควรลงทุนแบบเสี่ยงสูง เพราะจะไม่มีความสุขจากการลงทุน เกิดแต่ความวิตกกังวล เครียดแบบไม่คุ้มค่ากัน ควรจัดพอร์ตแบบเสี่ยงต่ำ แต่ก็ต้องทำใจว่าผลตอบแทนก็จะต่ำไปด้วย

ถ้ายังไม่รู้จักตัวเองว่าเป็นคนแบบไหน อาจทดสอบหรือเช็กตัวเองได้ง่ายๆ ด้วยการตอบคำถามต่อไปนี้

1.เกิดความรู้สึกกังวลทุกครั้งที่ตลาดมีความผันผวน

2.นึกอยู่ตลอดเวลาว่า รู้อย่างนี้ขายไปเสียก่อนดีกว่า

ถ้าตอบว่า “ใช่” ทั้งสองข้อ พอร์ตการลงทุนในปัจจุบันของคุณอาจเสี่ยงสูงเกินกว่าที่คุณจะรับไหว ควรปรับพอร์ตให้ความเสี่ยงต่ำลง

3.รู้สึกว่าผลตอบแทนที่ได้น้อยเกินไปหรือไม่ รู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ผลตอบแทนเท่าเพื่อนนักลงทุนอื่นๆ

4.รู้สึกว่าผลตอบแทนในพอร์ตผันผวนเกินไป อยากได้แบบที่ราบเรียบเหมือนของเพื่อนนักลงทุนคนอื่นหรือไม่

ถ้าตอบว่า “ใช่” กับข้อ 3 หรือข้อ 4 หมายความว่า พอร์ตปัจจุบันของคุณอาจอนุรักษนิยมเกินไป หรือไม่ก็โลดโผนจนเกินกว่าที่จะรู้สึกสบายใจ ถ้าเลือกข้อ 3 ใช่ ควรปรับพอร์ตให้มีความเสี่ยงเพิ่มขึ้น ถ้าเลือกข้อ 4 ใช่ ควรปรับพอร์ตให้มีความเสี่ยงลดลง หรืออีกนัยหนึ่งคือการปรับพอร์ตให้มีลักษณะ “กลางๆ” นั่นเอง

5.เวลาหุ้นหรือตราสารหนี้มีราคาตกลงมา อยากซื้อเพิ่มหรือไม่

6.รู้สึกตื่นเต้นไปกับตราสารหรือหลักทรัพย์ที่มีผู้มาเล่าให้ฟัง แต่ไม่ได้อยู่ในพอร์ตของคุณหรือไม่

ถ้าตอบใช่กับข้อใดข้อหนึ่ง หรือทั้งสองข้อ หมายความว่า พอร์ตปัจจุบันของคุณ ยังมีความเสี่ยงน้อยเกินไป พอร์ตของคุณสามารถรับความเสี่ยงได้เพิ่มขึ้น หรือปรับพอร์ตให้มีหลักทรัพย์ที่มีความเสี่ยงสูงเข้ามาปนในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น

เพียงแค่นี้ก็จะรู้ว่า พอร์ตของคุณในปัจจุบันเหมาะสมดีแล้วหรือไม่ ไม่ยากเลยใช่มั้ย?