มาร์นี นิกสัน เสียงในเงาดาว

โดย...พรเทพ เฮง ภาพ static.cms.legacy.com

บางคนเกิดมาเพื่อจะไม่ได้เป็นตัวของตัวเอง แม้มีความสามารถเลอเลิศเอกอุ ด้วยเงื่อนไขอะไรก็ตามที่มากำหนดความเป็นไปที่ไม่อาจควบคุมได้ แต่ชีวิตยังต้องเดินต่อไปด้วยแรงงานแห่งรักและความลุ่มหลง

การเป็นคนเบื้องหลังที่ไม่เปิดเผยตัวเอง แต่สามารถสร้างผลงานเลอเลิศชิ้นเยี่ยมออกมาให้อุตสาหกรรมบันเทิง โดยเฉพาะบทเพลงในภาพยนตร์ที่เธอถ่ายทอดเสียงและใช้รูปงามของดาราเป็นจุดขายแทน นั่นคืออดีตที่ล่วงเลยเมื่อกว่าครึ่งศตวรรษมาแล้ว

เมื่อความตายมาเยือน มาร์นี นิกสัน ในฐานะนักร้องตัวแทนเสียงจริงของดาราก็ถูกกล่าวถึงกันอีกครั้ง เธอเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งด้วยวัย 86 ปี ที่มหานครนิวยอร์ก ซึ่งเหมาะสมตามอายุขัยของความชราภาพ

เสียงเป็นของเธอ แต่ความโด่งดังไม่ใช่ของเธอ

“The Sound of Music” ในปี 1965 เป็นภาพยนตร์เรื่องเดียวที่เธอสวมบทบาทตัวละครตามท้องเรื่อง แม้จะไม่ใช่ตัวเด่น แต่เธอได้ใช้เสียงของตัวเองโดยไม่ต้องผ่านรูปลักษณ์ของคนอื่น รับบทเป็นซิสเตอร์โซเฟีย ที่ร่วมกับคณะแม่ชีร้องเพลง “Do You Solve a Problem like Maria?”

 

จากการฝึกฝนการขับร้องในสายดนตรีคลาสสิก มาร์นี นิกสัน มีบทบาทอย่างมากกับอุตสาหกรรมบันเทิงในโลกภาพยนตร์ยุคทศวรรษที่ 50 และ 60 แต่ไม่มีใครเห็นเธอแบบมือถือไมค์ไฟส่องหน้า แถมยังไม่มีการใส่ชื่อของเธอเพื่อบันทึกประวัติศาสตร์การทำงาน เป็นเพียงเงาเสียงที่ไร้ตัวตน เป็นคนรับจ้างทำของเสร็จแล้วเสร็จเลย ลบทิ้งสู่ความเป็นอื่นของแสงจัดจ้าผ่านดาราฮอลลีวู้ดที่ยืมเสียงเธอไปเป็นของตัวเอง สู่ความโด่งดังของการแสดงและพลังเสียง

จากในอดีตเธอเป็นผู้ช่วยร้องโน้ตเสียงสูงให้กับ มาริลีน มอนโร ในเพลง “Diamond Are A Girl’s Best Friend”  ผ่านหนังเรื่อง Gentlemen Prefer Blonde ในปี 1953 ก่อนก้าวสู่ความนิยมผ่านเสียงร้องหน้าฉากของ เดโบราห์ เคอร์ ใน “The King and I” ปี 1956 หรือภาพยนตร์เพลงดังแห่งยุคสมัย เสียงร้องของนาตาลี วู้ด ใน “West Side Story” ปี 1961 แล้วมาถึงเสียงของ ออเดรย์ เฮฟเบิร์น ใน “My Fair Lady” ปี 1964 เป็นเสียงยอดนิยมแห่งความทรงจำที่อยู่เหนือกาลเวลา

แต่ว่าไปแล้วจะมีประโยชน์อะไรกับการได้รับการยกย่องให้เป็นตำนานว่า เป็นนักร้องเงาเสียงหรือนักร้องผีซึ่งเป็นรู้จักกันดีที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีร่วมสมัย รวมถึงถูกสถาปนาให้เป็น “ราชินีแห่งเงาเสียง”

ในช่วงปลายอาชีพ เสียงของเธอปรากฏออกมาในปี 1998 เธอร้องเพลงในภาพยนตร์การ์ตูนของดิสนีย์ เพลง “Honor to Us All” ที่คุณยายฟาร้องใน “Mulan” แม้จะมีผลงานในการร้องเพลงประกอบหนังฮอลลีวู้ดมากกว่า 50 เรื่อง แต่เธอก็ไม่มีตัวตนในฐานะตำนานของฮอลลีวู้ด แม้เสียงจะเป็นที่รู้จักและสร้างความประทับใจให้คนฟังมากมายแค่ไหนก็ตาม

มาร์นี นิกสัน เกิดในเมืองทางใต้ของรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อวันที่ 22 ก.พ. 1930 เริ่มเล่นไวโอลินตั้งแต่อายุ 4 ขวบ อายุ 11 ขวบ ชนะประกวดร้องเพลงในงานแอลเอ เคาน์ตี แฟร์ จึงตัดสินใจหันมาเอาดีด้านการร้องเพลง นอกจากร้องเพลงในฐานะนักร้องไร้ตัวตนในภาพยนตร์เพลงของฮอลลีวู้ดแล้วนั้น มาร์นี นิกสัน ยังทำงานในฐานะตัวจริงเสียงจริงอย่างต่อเนื่องไม่ว่าในทีวี เวทีโอเปร่า ละครเพลงบอร์ดเวย์ รวมถึงคอนเสิร์ตซิมโฟนี ออร์เคสตรา และการบันทึกเสียงอีกมากมาย

 

หากบอกว่าเธอเป็นจำหลักของยุคสมัยในฐานะนักร้องที่ใช้เสียงเป็นวิชาชีพและร่วมก่อร่างลงหลักปักฐานให้อุตสาหกรรมดนตรีและภาพยนตร์ของอเมริกันที่เริ่มเป็นทุนวัฒนธรรมส่งออกไปทั่วโลกโดยไม่ตั้งใจ นักร้องในสายโวคอลและโชว์ ทูน หรือการโชว์เสียงร้องที่ทรงพลังและไพเราะ ต้องมีเธออยู่ในแถวหน้าอย่างไม่พลาด โดยในช่วงปลายชีวิต เธอนำประสบการณ์ชีวิตมาสอนให้กับคนรุ่นใหม่ที่สถาบันศิลปะแห่งแคลิฟอร์เนีย เป็นผู้ก่อตั้งพร้อมเป็นผู้อำนวยการแผนกขับร้องของที่นี่

ความชำนิชำนาญและเลอเลิศในการขับร้องภายใต้เสียงของเธอ มาร์นี นิกสัน ไม่ได้เป็นนักร้องเพลงป๊อปในระดับนักร้องเสียงทองหรือดีว่า ในความหมายของโลกเพลงป๊อปปัจจุบัน แต่ทำงานด้วยคุณภาพอยู่เบื้องหลังและคอยขับเคลื่อนอย่างเงียบๆ การโชว์พลังเสียงโดยมีอัตตาในตัวเสียง แต่ไม่ใช่อัตตาในฐานะดาราหรือเซเลบริตี้ที่ต้องเฉิดฉายให้คนเพ่งตัวตน

เธอคือตัวแทนเสียงร้องอันผ่องแผ้วของวัฒนธรรมยอดนิยมผ่านภาพยนตร์เพลงในยุคครึ่งศตวรรษที่แล้ว และความเป็นอเมริกันที่ครอบครองโลกด้วยทุนวัฒนธรรมที่ทำให้รสนิยมและแฟชั่นการดูหนังฟังเพลงของคนทั้งโลกเหมือนกัน

มาร์นี นิกสัน เป็นจิ๊กซอว์อันเล็กๆ ที่สำคัญยิ่งในการขับเคลื่อนไปสู่โสตของคนทั้งโลก เพียงแต่โลกไม่จดจำเธอในฐานะตัวเธอ