Begin Again

โดย... Katieismonster

อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อตัวแม่วงการแฟชั่นและรีเทล อย่าง เรอิ คาวาคูโบ แห่ง กอมเดส์การ์ซง จะจัดงานใหญ่สักทีงานใหญ่ที่ว่านี่ก็ไม่ใช่อะไรที่ไหน ถ้าใครพอจำกันได้เมื่อหลายเดือนก่อน ผู้เขียนได้พูดถึงการปิดตัวลงพร้อมย้ายทำเลใหม่ที่ออกจะเป็นข่าวครึกโครมของ โดเวอร์ สตรีท มาร์เก็ต ลอนดอน 12 ปีแห่งความลํ้านำสมัย เรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในตองอูของวงการแฟชั่นบนทำเลหรูสุดขีด ใจกลางกรุงลอนดอน อย่างเมย์แฟร์ วันนี้การเปลี่ยนแปลงและปรากฏการณ์ใหม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ ไม่ใช่แค่ข่าวลืออีกต่อไปเมื่อ คุณป้าเรอิได้ย้าย โดเวอร์ สตรีท มาร์เก็ต มาตั้งบนทำเลใหม่ในย่านที่ชุกชุมไปด้วยนักท่องเที่ยว อย่างเฮย์มาร์เก็ต บริเวณพิคคาดิลลี เซอร์คัส

บ้านใหม่ทำเลใหม่? ลอนดอนจะเผ็ดร้อนแค่ไหนเรามาอัพเดทกันถึงที่ค่ะ...

18 มี.ค. 2016 ก่อนวันเปิดทำการจริงหนึ่งวัน ป้าเรอิถือโอกาสเชิญสื่อมวลชนและคนแฟชั่นตัวเด็ดๆ มาร่วมเป็นสักขีพยาน ไม่ได้การละ ดิชั้นรีบอาบน้ำแต่งตัวติดโบไปดูให้เห็นกับตาสักหน่อย ว่าบ้านใหม่คุณป้าจะเปรี้ยวจี๊ดสุดติ่งหรือมีทีเด็ดอะไรขนาดไหน

ก้าวแรกที่เปิดประตูเข้าไปพบ Trench Coat สุดคลาสสิกของเบอร์แบร์รี่ ห้อยมาจากเพดานเป็นดิสเพลย์ อ๊ะๆ ลืมบอกไปค่ะ ตึกใหม่หรือบ้านใหม่ของโดเวอร์สตรีทหลังนี้ ครั้งนึงเมื่อไม่นานแค่ร้อยกว่าปีที่แล้ว (1911) ถูกก่อสร้างให้เป็นตึกของบริษัทเสื้อผ้าเก่าแก่อย่างเบอร์แบร์รี่ ตึกสวยงามโบราณที่ภายนอกเก็บโครงเก่าไว้ครบถ้วน มีการให้เกียรติเจ้าของเก่ากันซะหน่อย ทั้ง 5 ชั้นใช้คอนเซ็ปต์ชัดเจนเริ่มจากใต้ดิน ป้าเลือกจัดวางเสื้อผ้าสตรีทสไตล์ และแนวสเกตบอร์ดอังกฤษจ๋ามารูอิ อย่าง Palace และ Gosha Rubchinskiy

ขึ้นมาชั้นกราวด์เป็นดีไซเนอร์ใหม่น่าจับตา รวมถึงแบรนด์ในสังกัดของกอมเดส์การ์ซงทั้งหมด อาทิ Junya Watanabe ส่วนชั้นหนึ่งเป็นไฮแบรนด์หรูสุดใจขาดดิ้น ที่รวมไว้ตั้งแต่ Dior, Celine, Alaia ชั้นสองเป็นแนวเก๋ไก๋สุดชิกแฟชั่นสุดๆ อย่าง The Row, Erdem และชั้นบนสุดคุณป้าเลือกที่จะนำเสนอเสื้อผ้าสไตล์ทางเลือกแบบไม่เหมือนใคร และส่วนหนึ่งของพื้นที่ชั้นบนสุด ใช้เป็นคาเฟ่สุดฮิปอิมพอร์ตตรงจากปารีส Rose Bekery

แหล่งนัดพบของคนแฟชั่นที่วันนั้นมารวมตัวกันจนแน่นพื้นที่ 35,000 ตร.ม. โอ้วมายย... มันใหญ่มากกกก... เรียกได้ว่า 3-4 เท่าของร้านเดิม ความใหญ่โตของโดเวอร์สตรีทไม่ใช่แค่พื้นที่นะคะ แต่คือพลังและอิทธิพลของป้าเรอิ! ยังไงนะเหรอคะในวันที่เปิดให้สื่อเข้าไปทำข่าวนั้น ด้วยอย่างที่รู้กันว่าโดเวอร์สตรีทคือคอนเซ็ปต์สโตร์ที่ขายของไฮเอนด์ รวบรวมแบรนด์หรูชั้นนำ แต่นำเสนอในรูปแบบของตลาดแบบบ้านๆ เข้าถึงง่ายสบายๆ ไม่มีพิธีรีตอง พนักงานไม่มียูนิฟอร์ม ถุงที่ใช้ก็เป็นถุงพลาสติกใส ไม่ใช่ถุงกระดาษหรูหรา

ในงานวันนั้นพนักงานที่คอยเดินให้คำแนะนำและช่วยเหลือตามจุดต่างๆ จึงเป็นดีไซเนอร์และเจ้าของของแบรนด์แทบทั้งหมดที่มีของวางขายในโดเวอร์สตรีท อาทิ ซิโมน โรช่า มาพร้อมลูกซึ่งเพิ่งคลอดหมาดๆ และคุณแม่ของเธอ ตำนานนักทำหมวกอย่าง สตีเฟน โจนส์ ยืนยิ้มพร้อมให้คำแนะนำอยู่ที่ซุ้มของเธอ ไหนจะ ราฟ ซิมง ที่ปกติไม่แม้แต่จะออกงาน แต่กลับมายืนหน้าตาเฉยช่วยหยิบของใส่ถุงและอธิบายที่มาที่ไปของคอลเลกชั่นเสื้อผ้าของตัวเอง อีกด้านมองไปเห็นคริสโตเฟอร์ เบลี่ย์ แห่งเบอร์แบร์รี่ ยืนยิ้มแบบเป็นกันเองช่วยลูกค้าลองโค้ตแบรนด์ของนาง

เด็ดสุดน่าจะเป็นท่านเซอร์ พอล สมิธ ที่ยืนทำตัวกลมกลืนกับพนักงาน แถมชวนลูกค้าคุยในซุ้มของกุ๊กกิ๊กของพอล สมิธที่มาร่วมใช้พื้นที่ นี่ยังไม่นับฟีบี้ที่ซีลีน, โกสช่ารูบินสกี้, โจนาธาน แอนเดอสัน เอาเป็นว่าแทบทุกคนมายืนให้เกียรติเป็นพนักงานขายกิตติมศักดิ์ ถ้าไม่ใช่เพื่อป้าเรอิแล้วเหตุการณ์น่ารักน่าเอ็นดู และความพร้อมใจกันขนาดนี้คงไม่เกิดขึ้น

เดินสักพักก็ได้เวลาตั้งคำถามกับตัวเองว่าชอบมั้ย เพราะไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างขาดไป จริงๆ บรรยากาศโดยรวมของสถานที่ถ้ามองผ่านๆ ก็นับว่าคล้ายเดิม ไม่ว่าจะการตกแต่งแบบโชว์โครงสร้างภายในของตัวอาคารทั้งเพดานที่เปิดโปร่ง โชว์การเชื่อมต่อของสายไฟแบบไม่แคร์ความเรียบร้อย  ผนังปูนเปลือยและพื้นที่เทใหม่ด้วยคอนกรีตหยาบๆ ลิฟต์ใหม่ซ้อนอยู่ใต้โครงลิฟต์แบบเก่าทรงโบราณก็ดูสวยเก๋ แต่อะไรนะอะไรที่ทำให้ชั้นรู้สึกไม่ประทับใจเหมือนเมื่อก้าวเข้าร้านเดิมบ้านเก่าเมื่อ 12 ปีที่แล้ว เดินวนแล้ววนอีกยิ่งรู้สึกเหมือนเดินวนอยู่ในห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ ความรู้สึกแบบคอนเซ็ปต์สโตร์ที่พิเศษและแตกต่างจากห้างใหญ่นั่นเอง ที่ป้าลืมเอามาจากบ้านเก่า

ความที่เนื้อที่ใหญ่ขึ้นความห่างเหินระหว่างลูกค้าและพนักงานก็มีมากขึ้น ดิสเพลย์แบบปังปังปังที่เคยเห็นที่บ้านเก่า และคาดว่าจะได้มาเห็นแบบสวยกว่าเก๋กว่าที่บ้านใหม่ก็ผิดหวัง เพราะเนื้อที่ส่วนใหญ่ถูกจัดวางด้วยเสื้อผ้าแขวนเรียงเบียดเตรียมล่อให้หนุ่มสาวชาวเอเชียมาจับจ่าย เหมือนทั้งร้านเน้นการขายมากกว่าอะไรทั้งหมด ถามว่าถูกมั้ย จริงๆ คำตอบก็คือ...ใช่ค่ะ ทุกสิ่งต้องจบที่การขาย เพียงแค่แอบผิดหวังเล็กน้อย เพราะคาดหวังไว้มากกับการย้ายบ้านครั้งนี้ เมื่อ 12 ปีแล้วป้าเคยทำให้เราช็อกและตื่นเต้นกับการเปิดโดเวอร์สตรีทมาร์เก็ต ไม่ว่าจะดิสเพลย์ที่ใช้สัตว์สตัฟฟ์ หรือการร่วมมือกับดีไซเนอร์และศิลปินชื่อดังมาช่วยตกแต่งร้านและโชว์ผลงานทุกครั้งที่มาเหมือนได้มาเสพงานศิลปะ และได้แรงบันดาลใจดีดีไปต่อยอดใช้ในชีวิตประจำวัน

แม้วันนี้วันที่โดเวอร์สตรีทที่บ้านใหม่จะไม่เหมือนเดิม แต่สำหรับคนรุ่นใหม่การได้มาเยือนมาเยี่ยมชมก็นับว่าไม่ใช่เรื่องเสียหาย เพราะยังไงซะที่นี่ก็นับว่ายังเป็นแหล่งรวบรวมเสื้อผ้าดีไซเนอร์ที่เปรี้ยวที่สุดอัพเดทที่สุด แม้จะไม่ได้ถูกใจดิชั้นเต็มร้อย แต่ความรักและความเชื่อมั่นในโดเวอร์สตรีทและคุณป้าเรอิ ยังทำให้แอบคิดในใจ และหวังว่าป้าจะไม่หยุดแค่นี้ แต่จะมีอะไรมาเซอร์ไพรส์และให้แรงบันดาลใจใหม่ๆ กับเรา

คิดได้แบบนี้ก็ต้องกางเต็นท์รอเลยสิคะ