เรื่องของกล้วย

โดย...วุฒิ นนทฤทธิ์

นโยบายเปิดประเทศของจีน ส่งเสริมให้ธุรกิจของคนจีนย้ายฐานไปลงทุนในต่างประเทศ ช่วงเริ่มแรกหลายประเทศชื่นมื่นกับทุนจีนที่กรีธาทัพเข้ามา โดยเฉพาะประเทศในกลุ่มอาเซียนได้รับอานิสงส์กันถ้วนหน้า ไม่ว่าจะเป็น เมียนมา ลาว หรือกัมพูชา รวมทั้งไทย แต่วันนี้ถ้าใครไปถามความรู้สึกของคนลาวและเมียนมาที่มีต่อทุนจีน มีแต่ส่ายหน้าด้วยความอิดหนาระอาใจ

บังเอิญช่วงปลายปีมีโอกาสเดินทางไปในกลุ่ม CLMV คือ กัมพูชา ลาว เมียนมา และเวียดนาม ได้พบปะกับผู้นำหลายวงการของ 4 ประเทศ เมียนมาและลาวถึงกับร้องโอ๊กเมื่อถูกถามถึงทุนจีนที่รุกเข้ามาในประเทศของพวกเขา โดยเฉพาะการถูกเอารัดเอาเปรียบจนเกินกว่าจะรับได้ ขณะที่กัมพูชามีกลุ่มทุนเกาหลีใต้และญี่ปุ่นคานเอาไว้ ณ ขณะนี้จึงยังสามารถรับมือได้ในระดับที่น่าพอใจ ส่วนเวียดนามนั้นไม่ใช่เป้าหมายของทุนจีน

สำหรับประเทศไทยวันนี้ทุนใหญ่ของไทยยังไม่ได้รับผลกระทบ ระดับนโยบายจึงยังไม่ขยับแต่สำหรับพี่น้องเกษตรกรโดยเฉพาะเจ้าของสวนผลไม้และธุรกิจท่องเที่ยววันนี้ตกอยู่ในสภาพกระอักเลือดจากการกดขี่ของทุนจีน แต่กลับไม่ได้รับการเหลียวแล บางครั้งก็ถูกซ้ำเติมกล่าวหาว่าคนไทยบางคนก็เห็นแก่ได้เอง จนกลายเป็นการเปิดช่องให้ทุนจีนเข้ามาตามกลไกตลาด นอกจากไม่ช่วยแล้วยังทำให้เจ็บช้ำน้ำใจอีก

วันนี้มีข่าวกลุ่มทุนค้าผลไม้จีนมาเช่าที่ดิน อ.พญาเม็งราย จ.เชียงราย 2,700 ไร่ เพื่อทำสวนกล้วยหอมเป็นแห่งแรกในไทย และได้สูบน้ำจากแม่น้ำอิงจนแห้งขอด ทำให้ชาวบ้านในพื้นที่ไม่มีน้ำสำหรับอุปโภคและบริโภค ที่น่าตกใจก็คือกลุ่มทุนจีนกลุ่มนี้ถูกขับไล่ออกมาจากสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว หลังรัฐบาล สปป.ลาว สั่งห้ามไม่ให้มีการปลูกเพิ่มในประเทศลาวอีกต่อไป เนื่องจากพบการใช้สารเคมีเป็นจำนวนมากจนเกิดผลกระทบกับสิ่งแวดล้อมอย่างรุนแรง

พ.ร.บ.การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2542 บัญชี 1 ไม่อนุญาตให้ต่างชาติทำอาชีพสงวนของคนไทย ได้แก่ ธุรกิจทำไร่ ทำนา แต่ในชีวิตจริงวันนี้เกษตรกรแทบจะตำน้ำกิน เมื่อนายทุนมาขอเช่าที่ก็ต้องรีบคว้าไว้ สุดท้ายก็จะติดกับดักการกดขี่จากทุนจีนอีกเช่นเคย ไม่รู้ว่าผู้มีอำนาจมีความเห็นกับเรื่องกล้วยๆ นี้อย่างไร