ขอสงวนสิทธิ

โดย...วุฒิ นนทฤทธิ์

ธนาคารโลกประจำประเทศไทย (เวิลด์แบงก์) รายงานผลการวิจัยประเทศที่มีความสะดวกในการเข้าไปประกอบธุรกิจ ไทยรั้งอันดับที่ 49จากทั้งหมด 189 ประเทศ เป็นอันดับที่ 3 ของอาเซียน

ขณะที่สิงคโปร์ครองอันดับ 1 ของโลก ติดต่อกันเป็นปีที่ 10 มาเลเซียอยู่อันดับ 18

ปัญหาคือขั้นตอนความสะดวกในการขอสินเชื่อของผู้ประกอบการเอสเอ็มอี การเข้าถึงข้อมูลเครดิตลูกค้าของสถาบันการเงินของไทย ได้คะแนน 0 ถือว่าต่ำที่สุด

การขอใบอนุญาตจัดตั้งธุรกิจ ไทยยังใช้เวลามากกว่า 20 วัน ขณะที่ประเทศอื่นใช้เวลาน้อยกว่านั้น การขอใบอนุญาตการก่อสร้าง กระบวนการยุติธรรมของเอสเอ็มอีเมื่อมีปัญหา ยังใช้เวลานาน และไม่แน่ใจว่าจะได้รับความยุติธรรม จึงยังไม่สร้างความเชื่อมั่นให้นักลงทุน

ปัจจุบันประเทศอื่นๆ ได้มีการปรับปรุงกฎหมาย กฎเกณฑ์ เงื่อนไขทำให้ได้รับการปรับอันดับที่ดีขึ้นกว่าไทย เช่น เวียดนามนั้น ผู้ขอเงินกู้ สามารถตรวจสอบเครดิตของตนเองได้ ธุรกิจขนาดเล็กจึงขอกู้ง่ายขึ้น เพราะสถาบันการเงินประเมินข้อมูลสะดวกขึ้น

แต่ไทยเรายังล้าหลังเรื่องการขอกู้เงิน หากกู้ไม่ได้ก็ไม่ชี้แจงว่าเพราะเหตุใดบ้าง เป็นต้น

เรื่องนี้ผมเจอมาด้วยตัวเอง ในชีวิตนี้ทำทั้งบัตรเดบิตและบัตรเครดิตมาไม่รู้กี่ใบ ก็ไม่เคยมีปัญหา ช่วงต้นปีที่ผ่านมา ขณะเดินช็อปปิ้งอยู่ในศูนย์การค้าชื่อดัง มีพนักงานขายบัตรเครดิตของยี่ห้อศูนย์การค้านั้นมาชักชวนให้ทำบัตรเครดิต ก็เลยทำไป

บอกตรงๆ ไม่ได้อยากได้บัตรเครดิตเพิ่มอีก 1 ใบ แต่เพราะอยากช่วยพนักงานขายเลยตอบตรงไป จากนั้นก็ส่งสารพัดเอกสารไปให้ ถ้าจำไม่ผิด น่าจะประมาณ 1 สัปดาห์ ได้รับการแจ้งว่า คำขอของผมถูกปฏิเสธ

ไม่ใช่แค่...งง  “ตกใจมาก” บอกเลย

ถามตัวเองว่า เฮ้ย...จริงดิ๊ เราเนี่ยนะถูกปฏิเสธ...รัยฟะ

สูญเสียความมั่นใจในตัวเองไปหลายวัน

บัตรอื่นให้วงเงินโอเวอร์จนล้นแล้วล้นอีก

แต่ผมถูก บัตรยี่ห้อนี้ปฏิเสธ รู้สึกเสียหน้ามาก ไม่กล้าบอกใคร ขอเก็บความขมขื่นนี้ไว้ในใจแต่เพียงผู้เดียว

สุดท้าย ทำใจไม่ได้ บอกอย่างไม่อาย ทำใจไม่ได้จริงๆ มีอาการกระสับกระส่าย หงุดหงิดไปหมด

ผมรวบรวมความกล้า ตัดสินใจโทรกลับไปถามบริษัทบัตรเครดิตที่ปฏิเสธ ผมแจ้งว่า ขอทราบเหตุผลที่บริษัทปฏิเสธการออกบัตรให้ผม ผมไม่ได้อยากได้บัตรแล้ว แต่อยากรู้ว่า ตัวผมเนี่ยมีปัญหาอะไร คุณถึงปฏิเสธที่จะออกบัตรให้ผม ผมอยากรู้ปัญหาเพื่อที่จะไปแก้ไข

ทุกสิ้นปีสารพัดบัตร สารพัดสินเชื่อที่ผมมี แจ้งว่าได้รายงานข้อมูลของผมให้เครดิตบูโรระบุสถานะ “ปกติ”

แต่หลังจากถูกปฏิเสธ ผมรู้สึก “ไม่ปกติ” มีอาการ “จิตตก”

พนักงานเจ้าของบัตรตอบผมด้วยถ้อยคำและวาจาที่สุภาพตามหน้าที่ว่า“ทางบริษัทขอสงวนสิทธิที่จะแจ้งเหตุผลในการปฏิเสธ”

ง่ายดี...ผมเข้าใจเป็นสิทธิตามกฎหมาย แต่ผมว่า “ไม่ยุติธรรม”

ที่ว่า “ชนใดเขียนกฎหมายก็เพื่อชนชั้นนั้น” คงเป็นเรื่องจริง