
ใช้แล้วไม่ทิ้ง
โดย...มัลลิกา-ณัฐดนัย คุณกมุท [email protected]
โดย...มัลลิกา-ณัฐดนัย คุณกมุท [email protected]
"ขยะ" เกิดจากการกินการใช้ (ไม่หมด) แล้วทิ้ง หมดประโยชน์หมดคุณค่าไม่สามารถนำกลับมาใช้ซ้ำได้อีก ก็กลายเป็น "ขยะไร้ค่า" ตอกย้ำเข้าไปอีก แล้วใครล่ะที่เป็นผู้สร้างขยะขึ้นมาก็คือมนุษย์เราๆ นี่ละ ยิ่งสังคมเร่งรีบมากเท่าไหร่ ขยะก็เหมือนจะด่วนตามเท่านั้น จากที่นานๆ จะได้ทิ้งของให้กลายเป็นขยะสักชิ้น ตอนนี้แค่แกะ กิน ก็ทิ้งขยะได้แล้ว
จาน ช้อน ชาม แก้ว แบบกินง่ายขายคล่องล้วนผลิตมาจากพลาสติก ซึ่งเป็นอันรู้กันว่าย่อยสลายยาก แต่หาใช้ง่ายคล่องมือ กินเสร็จก็ทิ้งไม่ต้องเก็บล้างให้เสียเวลา เหมาะกับอะไรเร่งด่วนเสียจริง และพวกพลาสติกในรูปทรงเหล่านี้ก็จัดเป็นขยะถึง 6 เปอร์เซ็นต์จากขยะทั้งหมด (จากรายงานของ Coordinating Body on the Seas of East Asia)
มาช่วยกันลดขยะเหล่านี้กันเถอะ ด้วยวิธีง่ายๆ เพียงแค่พกพา ของเหล่านี้เป็นของใช้ส่วนตัวอยู่แล้ว อย่างแก้วน้ำ ขวดน้ำ ช้อน ตอนนี้มีขวด แก้ว ดีไซน์สวยๆ ออกมาให้เลือกใช้ หรือไปซื้อน้ำหลายร้านค้าก็รณรงค์ให้นำแก้วมาเองได้ส่วนลดพิเศษด้วย หลายคนอาจจะมองเป็นภาระ แต่มันเท่ดีออกที่เราได้ใช้แก้วที่มีลวดลายเฉพาะของเราไม่ซ้ำกับใคร
นอกจากการนำมาใช้ซ้ำแล้ว ตอนนี้ยังมีหลายแห่งที่ผลิต จาน ช้อน ถ้วย จากวัสดุจากธรรมชาติ เช่น แกลบ กาบหมาก ชานอ้อย กากสับปะรด ฯลฯ เมื่อใช้แล้วทิ้งสามารถย่อยสลายได้ ราคาอาจจะแพงกว่าสักนิดแต่คุ้มกับการที่ช่วยรักษาสังคมให้น่าอยู่ หรือที่เก๋ไก๋กว่านั้นคือ มีบริษัทผลิตช้อนกินได้ออกมาแล้ว แบบนี้สิไม่เหลือทิ้งให้เป็นขยะ โดยบริษัท Triangle Tree เมืองนิวยอร์ก ตั้งใจผลิต Edible Spoons เพื่อนำไปใช้แทนช้อนพลาสติกที่ใช้แล้วทิ้ง แต่เปลี่ยนมาเป็นใช้แล้วเคี้ยวๆ (ทิ้ง) กลืนลงท้องแทน อิ่มสองเด้งด้วยนะ ทว่าการซื้อหาอาจจะยากลำบากหน่อย แต่เมื่อคุณมีโอกาสก็อย่าพลาดการหยิบใช้งานสิ่งของที่ย่อยสลายได้มากกว่าเลือกพลาสติก







