ความงามอันหลากหลาย

โดย...แจนยูอารี ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

3 ศิลปินจากกลุ่ม JAB (The JeOn Art Booth) นำโดยศิลปินเกาหลีใต้ “จอนจีอ๊ค” และศิลปินไทย “อรรถพนธ์  ลิมปนพงศ์เทพ” “พิธาน เตชะนิติ” ร่วมด้วย 3 ศิลปินรับเชิญ “พีระ โภคทวี” “ณัฏฐพงศ์ พรหมพงศธร” “อรวี บำเพ็ชร” นั่งล้อมวงสนทนาถึงผลงานที่แต่ละคนนำเสนอในนิทรรศการ Diversity ซึ่งกำลังจัดแสดงอยู่ ณ หอศิลป์จามจุรี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (จนถึงวันที่ 20 ส.ค.นี้)

ต่างคนต่างเผยแรงบันดาลใจสำคัญและกระบวนการทำงานชิ้นเอก ภายใต้โจทย์หลัก “ความหลากหลาย” ในบริบทของแต่ละคนตีความจากความสนใจและความถนัด ผลลัพธ์ที่ได้จึงกลายเป็นนิทรรศการรวมผลงานศิลปะหลากหลายเทคนิคและรูปแบบ ชวนตื่นตาน่าสัมผัสยิ่งนักยามเมื่อค่อยๆ กวาดสายตาชม

อรรถพนธ์ : “ก่อนหน้าผมเคยแสดงงานภาพวาดพู่กันจีนกับกลุ่มมาแล้ว ครั้งนี้ก็เลยอยากเปลี่ยนเทคนิคและรูปแบบดูบ้าง ก็เลยมาสรุปที่เทคนิคสีฝุ่น ซึ่งเป็นอีกเทคนิคของภาพวาดออเรียนทัลเพนติ้งที่ผมมีโอกาสได้เรียนรู้ มันคล้ายๆ สีน้ำ แต่กระดาษที่ใช้วาดจะต้องรองพื้นก่อน อัตราการซึมจะมีน้อยกว่าภาพวาดพู่กันจีน มีการแก้ไข หรือตกแต่งรายละเอียด ตัดเส้น หรือเพิ่มสีก็สามารถทำได้ มีความซับซ้อนมากขึ้น”

พิธาน : “ครั้งนี้ผมยังใช้พู่กันจีนเหมือนเดิม แต่ใช้กับงานเซรามิก เป็นการประยุกต์มากกว่าครับ แทนที่จะวาดบนกระดาษก็เปลี่ยนมาเป็นเซรามิก ข้อจำกัดที่เจอก็มีเยอะนะครับ เช่น ผิวสัมผัสของเนื้อดินทำให้เกิดความฝืดในการวาด หรือแม้แต่การซึมของหมึกก็มีผลมาจากผิวสัมผัส ส่วนใหญ่ผมจะเลือกเซรามิกพอร์ซเลนผิวเรียบ รูปทรงง่ายๆ พอเผาแล้วก็จะเป็นสีน้ำเงิน รูปที่ผมวาดคอนเซ็ปต์จะเน้นแสงและเงา”

อรวี : “งานชุดนี้เราใช้เทคนิคที่เคยทำสมัยเรียน ป.ตรี เกี่ยวกับงานโลหะ ซึ่งตอนนั้นเราเองก็ไม่มีความรู้อะไรเกี่ยวกับโลหะเท่าไหร่หรอก อาศัยคิดเองและลองถูกลองผิด ปกติโลหะต้องเชื่อมใช่มั้ยคะ แต่เราไม่เชื่อม เราก็นำเทคนิคการร้อยมาใช้ร่วมด้วย มันเลยได้งานประติมากรรมผสมการร้อย มีรายละเอียดกระจุกกระจิก ตามประสาอารมณ์ผู้หญิง”

ณัฏฐพงศ์ : “เทคนิคที่ผมใช้กับงานเซรามิกจะเรียกว่าเทคนิครากุ เป็นเทคนิคของคนญี่ปุ่นที่ฝรั่งเอามาพัฒนา มันมีความพิเศษตรงที่ควันตอนเผาเซรามิกจะไปทำปฏิกิริยากับเคลือบ จากนั้นมันก็จะเปลี่ยนสีของเคลือบแบบคนละขั้วเลย งานที่ออกมาค่อนข้างจะเป็นอะไรที่ควบคุมไม่ได้ แต่ว่าน่าทึ่งมากครับ เพราะสิ่งที่ได้มันให้ความรู้สึกที่ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง”

พีระ : “งานหลักของผมคือออกแบบกระจกสี แต่งานอดิเรกคือวาดสีน้ำ งานชุดนี้ผมจะเน้นไปที่ซูเปอร์ฮีโร่ เพราะอยากลิงก์กับคำว่าความหลากหลาย ซึ่งในโลกของซูเปอร์ฮีโร่นั้นมันก็มีความหลากหลายพอสมควรนะ แต่ละตัวก็มีคาแรกเตอร์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอยู่แล้ว ผมก็เลยนำเสนอซูเปอร์ฮีโร่ในแบบสีน้ำบ้าง”

ปิดท้ายที่ผลงานของศิลปินเกาหลีใต้ เธอเล่าว่าแม้เธอจะถนัดวาดภาพพู่กันจีน แต่งานชุดนี้จะไม่มีภาพวาดพู่กันจีนให้ชม ด้วยความตั้งใจที่อยากเปลี่ยนเทคนิคและรูปแบบ เธอจึงนำเสนอผลงานสื่อประสม มีการใช้ผ้ามาผสมกับงานเซรามิก โดยให้บรรยากาศและกลิ่นอายวัฒนธรรมไทย ตลอดจนความเชื่อแบบไทยๆ สอดแทรกในผลงานอย่างนวลเนียน 

“เป็นโอกาสอันดีค่ะที่ดิฉันจะได้ใช้ความรู้สมัยเรียนมาประยุกต์กับการทำงาน เพราะตอนที่เรียนดิฉันก็ไม่ได้เรียนแค่พู่กันจีนอย่างเดียว ภาพพิมพ์ก็เรียน เซรามิกก็เรียน ครั้งนี้ดิฉันก็เลยนำเอาหลายๆ เทคนิคมาผสมผสานกัน เพื่อให้ตัวเองได้ก้าวออกมาจากการวาดภาพพู่กันจีน ดิฉันว่ามันก็ท้าทายตัวเองดีเหมือนกันนะคะ”

สำหรับกลุ่ม JAB นั้น เริ่มก่อร่างสร้างตัวเมื่อราวปี 2001 โดยศิลปินเกาหลีใต้ แกนนำก็ไม่ใช่ใครที่ไหน จอนจีอ๊คและผองเพื่อน กระทั่ง 4 ปีถัดมาพวกเขาก็เปิดแสดงผลงานมาอย่างต่อเนื่อง จนมาถึงปี 2009 ก็มีศิลปินไทยเข้าร่วมกลุ่มและเหนียวแน่นกลมเกลียวในการจัดแสดงผลงานเป็นประจำทุกปี เช่นครั้งนี้กับนิทรรศการว่าด้วยความหลากหลาย เพื่อสะท้อนถึงความงามของศิลปะนั่นเอง