สถาพร ศรีชาย ศึกษาในตลาดจริง

โดย...อณุสรา ทองอุไร ภาพ : ประกฤษณ์ จันทะวงษ์

เด็กสมัยนี้ หลายคนมีความคิดความอ่านที่น่าสนใจ รู้จักคิดรู้จักทำรู้จักหาเงินลองถูกลองผิดในสิ่งที่เรียนมา อย่างเช่นหนุ่มน้อยคนนี้ โดม-สถาพร ศรีชาย กำลังเรียนชั้นปีที่ 3 คณะบริหารธุรกิจ สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย หลังจากเรียนเรื่องการตลาดเขาจึงอยากลองหาสินค้ามาจำหน่าย ลองทำเรื่องการตลาดตั้งแต่ต้นจนจบครบทุกขั้นตอน

โดมเล่าว่า เนื่องจากเรียนด้านการตลาดจึงอยากลองหาธุรกิจเล็กๆ ลองฝึกฝนทำดูจะได้ลองวิชาที่เรียนมาว่ามันใช้ได้จริง มีอะไรต้องแก้ไขปรับปรุงหรือไม่ เพื่อหาประสบการณ์ก่อนลงสนามจริงตอนเรียนจบ เขาบอกว่านอกจากได้ประสบการณ์แล้วยังได้ค่าขนมอีกด้วย

เขาคิดว่านาทีนี้หากทำเรื่องของกินน่าจะเหมาะเพราะเงินลงทุนไม่สูงมาก เรื่องของกินเป็นอะไรที่คนมองว่าต้องกิน ไม่ใช่ของฟุ่มเฟือย เขาจึงเริ่มจากอะไรที่คุ้นเคย บังเอิญมีญาติอยู่ที่ จ.จันทบุรี ก็เลยปรึกษาว่ามีอะไรน่าสนใจที่สามารถเก็บในตู้เย็นได้ 1 เดือนโดยไม่เสีย แล้วเขาชอบกิน

 

“พอดีผมเป็นคนชอบกิน ก็คิดว่าทำอะไรที่เกี่ยวกับของกินน่าจะเหมาะ และราคาก็ไม่แพงจนคิดมากเวลาควักกระเป๋า ก็เลยมาลงตัวที่สละลอยแก้วราคากระปุกละ 25 บาท หากหน้าผลไม้อื่นๆ เราก็จะมีอย่างอื่นเพิ่ม เช่น กระท้อนลอยแก้วสตรอเบอร์รี่ มีเป็นช่วงๆ แต่สละลอยแก้วจะยืนพื้นตลอดทั้งปี”

โดมทำสละลอยแก้ว ยี่ห้อสละไอ มาได้ประมาณเกือบ 1 ปีแล้ว ผลตอบรับก็ดีขึ้นเรื่อยๆ โดยญาติจะส่งสละลอยแก้วมาจากจันทบุรี แล้วโดมจะมาแพ็กลงกระปุกเล็กๆ และติดยี่ห้อของโดมที่กรุงเทพฯ โดยใช้หอพักของโดมเป็นศูนย์บัญชาการ แรกๆ ก็เปิดตัวผ่านเฟซบุ๊กและอินสตาแกรม และก็บอกผ่านเพื่อนๆ ลองเอามาให้เพื่อนๆ คนสนิทชิม ก็บอกว่ารสชาติดีอร่อย ราคาไม่แพงมาก

เมื่อค่อนข้างแน่ใจในรสชาติและราคาแล้ว โดมจึงเริ่มหาตลาดอย่างจริงจัง ด้วยการนำเสนอ ZALA.I (iG Zaa.I) ผ่านอินสตาแกรม เฟซบุ๊ก และเริ่มไปหาตลาดด้วยการนำเสนอสินค้าไปฝากขายตามร้านกาแฟ ร้านไอศกรีม และร้านอาหารหลายแห่ง เช่น ที่ร้านชาบูนางใน ร้านอาหารใต้จันทร์หอม ที่มีอยู่เกือบ 20 สาขา ปัจจุบันโดมได้ส่งสละให้กับร้านอาหารและร้านขนมต่างๆ อยู่เกือบ 30 ร้านค้า และหากมีโอกาสพิเศษต่างๆ ก็จะไปเปิดบูธตามงานขายของที่จัดขึ้นเฉพาะกิจและตรงกับวันหยุด โดมก็จะไปเปิดตลาดตามที่ต่างๆ เท่าที่โอกาสอำนวย

ปัจจุบันโดมมียอดขายสละไอเดือนละ 1 แสนกว่าบาท หักต้นทุนค่าแรงต่างๆ โดมจะได้กำไรประมาณเดือนละ 3 หมื่นกว่าบาท

ตอนนี้ก็นำหลักการตลาด ส่งเสริมการขายต่างๆ มาเพิ่มด้วย เพื่อเป็นการกระตุ้นยอดขาย เช่น ส่ง 50 ถ้วย แถม 1 ถ้วย และส่งฟรีไม่คิดค่าส่ง ร้านใดรับถึง 100 ถ้วย เรามีตู้แช่ให้ด้วย ร้านใดสั่ง 100 ถ้วย ครบ 6 เดือน ก็จะมีราคาพิเศษเพิ่มให้อีก อย่างนี้เป็นต้น

โดมบอกว่าจุดเด่นของสละไอก็คือไม่หวานมาก รสชาติกำลังดี แช่เย็นๆ ก็สามารถกินได้ทันทีโดยไม่ต้องใส่น้ำแข็งเพิ่มก็ไม่หวานจนบาดคอ และถ้วยของเราก็สามารถเปิดกินได้ทันที ตามร้านอาหารไม่ต้องไปเทใส่ถ้วยแล้วเสิร์ฟใหม่ให้เสียเวลา แล้วเม็ดสละที่แกะแล้วมีขนาดใหญ่ 1 ถ้วย มี 7-8 เม็ด อร่อยคุ้มค่า ของยี่ห้ออื่นจะมีเพียง 5-6 เม็ดเท่านั้น เราพยายามจะทำให้ผู้บริโภคเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเราให้ได้มากกว่า สินค้าของเราจะส่งขึ้นมาทุกอาทิตย์ อายุสินค้าอยู่ได้ 1 เดือน ถ้าใส่ในตู้เย็น

โดมเล่าว่าเงินลงทุนก้อนแรกที่ใช้เริ่มต้นประมาณ 4 หมื่นบาท เริ่มแรกนำไปขายตามตลาดนัดแถวหอพัก ควบคู่ไปกับขายผ่านอินเทอร์เน็ต ในระยะ 2-3 เดือนแรก หลังจากนั้นก็เริ่มไปติดต่อตามร้านอาหาร ตอนนี้เขามีเงินหมุนเวียนเดือนละ 8 หมื่นกว่าบาท ก็ถือว่าดีทีเดียวสำหรับเด็กมหาวิทยาลัย

 

“แต่พอทำไปได้สัก 3-4 เดือน เราก็เหลือขายผ่านอินเทอร์เน็ต กับไปฝากตามร้านอาหารต่างๆ เท่านั้น เพราะการไปขายตามตลาดนัดไม่ค่อยสะดวก อาจจะได้เฉพาะวันเสาร์อาทิตย์ บางทีมีงาน มีการบ้านต้องทำ ก็เลยหยุดขายที่ตลาดนัดไป เหลือเพียงอินสตาแกรมกับฝากตามร้านค้าเท่านั้น ยอดขายก็ไปได้ดี ยิ่งหน้าร้อนจะขายดี ยอดขายโตเรื่อยๆ ตอนนี้เริ่มส่งไปตามต่างจังหวัดด้วย เช่น ส่งไปที่ยะลา
อุดรฯ ส่งไปทางรถไฟ รถทัวร์ เพราะมีลูกค้าเห็นเราผ่านเฟซ เวลามีงานเลี้ยงปีใหม่ วันเกิด มีงานเลี้ยงที่ออฟฟิศ ก็โทรมาสั่งก็เริ่มมีหลายราย ถ้าสั่งเกิน 50 กล่องเราก็ส่งให้ฟรี

“ตอนนี้ขายได้ประมาณเดือนละ 5,000 กล่อง ขายส่งราคากล่องละ 23 บาท ร้านจะไปขาย 30 หรือ 35 บาท ตอนนี้พยายามจะลดต้นทุนให้เหลือส่งให้ได้ในราคากล่องละ 20 บาท แต่เราต้องมียอดขายให้มากขึ้นเพื่อจะไปลดต้นทุนได้ คือยิ่งสั่งเยอะราคายิ่งถูกลงกำลังพยายามอยู่ รวมทั้งพยายามหาสินค้าอื่นๆ มาเสริมตามฤดูกาล เช่น กระท้อนลอยแก้วสตรอเบอร์รี่ น้อยหน่า มะยม แต่สละจะยืนพื้นมีตลอดทั้งปี หน้าร้อนจะขายดี ถ้าหน้าหนาวหน้าฝนยอดจะตกลงไปบ้าง” โดมเล่าให้ฟัง

นอกจากนี้ โดมยังพยายามเพิ่มโอกาสหาเงินเพิ่มผ่านช่องทางอื่นๆ เพื่อเป็นการหาประสบการณ์และได้เงินฟูเต็มกระเป๋ามากขึ้น อย่างเช่นช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมาโดมก็ชวนเพื่อนสนิท 2-3 คน ไปขายข้าวไข่เจียวและน้ำผลไม้ที่งานสงกรานต์ที่สวนลุมฯ 3 วัน 3 คืน ก็ขาย 3 วันได้ประมาณ 3 หมื่นกว่าบาท

 

โดมบอกว่า ตอนนี้ที่มหาวิทยาลัยของเขามีนักศึกษาจากประเทศจีนมาเรียนเยอะ เขากำลังพยายามจะต่อยอดหาช่องทางส่งสละพาสเจอไรซ์ไปที่ประเทศจีน กำลังให้เพื่อนช่วยหาช่องทางอยู่ว่าจะมีความเป็นไปได้เพียงใดที่เขาจะส่งสละไอไปที่นั่น เพื่อไปขายตามห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ ที่นั่นให้ได้สักแห่งหนึ่งซึ่งมีหลายสาขา ถ้าได้ก็จะดีมาก และมีอาจารย์ที่ปรึกษาคอยช่วยเรื่องนี้อยู่ด้วย อาจารย์ท่านพร้อมสนับสนุนเต็มที่

รวมทั้งเข้าหุ้นกับพี่ชายที่อยู่ จ.นครศรีธรรมราช ซื้อหมากแห้งมาบรรจุเพื่อส่งออกไปย่านประเทศใกล้เคียงไปอินเดีย ไต้หวัน ศรีลังกา ภูฏาน ประเทศเหล่านี้คนของเขายังกินหมากกันอยู่ ก็ยังพอไปได้ แต่คนไทยไม่ค่อยกินหมากแล้ว การปลูกหมากก็เลยน้อย คนทำหมากแห้งก็ยิ่งน้อยไปอีก

โดมบอกว่า ตอนนี้เขาพยายามจะหาธุรกิจอื่นๆ ทำเพิ่ม โดยยึดหลักว่าเป็นงานที่เรามีความคุ้นเคยพอสมควร อยู่ในท้องถิ่นที่เรารู้จัก “ผมกำลังปรึกษากับพี่ชายว่าอยากจะทำหมอนยางพาราว่าเราจะต่อยอดอะไรไปได้บ้าง ตอนนี้เริ่มทำๆ อยากหาช่องทางมาจัดจำหน่าย กำลังจะเริ่มเร็วๆ นี้” เขากล่าวอย่างตั้งใจ

เขาบอกว่าการที่ได้ทดลองทำธุรกิจเล็กๆ ด้วยตัวเองมีข้อดีหลายอย่าง นอกจากได้ประสบการณ์แล้ว ยังเห็นช่องทางต่อยอดไปยังงานอื่นๆ ได้อีก ที่สำคัญมีทุนการศึกษาส่งเสียตัวเอง ตอนนี้เขาแทบไม่ต้องใช้เงินที่บ้านเลย สามารถส่งเสียตัวเองได้เลยภูมิใจมากๆ และคิดว่าหากเรียนจบเขาจะหาธุรกิจทำ คงจะไม่ทำงานออฟฟิศ หรือถ้าจะทำก็เพื่อหาประสบการณ์ในออฟฟิศสักปีสองปี เพื่อเรียนรู้ระบบเท่านั้นพอ ต่อจากนั้นมาลุยหาธุรกิจทำเองอย่างแน่นอน โดยยึดหลักขยันไม่อดตาย