
ร้องเรียกเหมียวๆ เดี๋ยวก็มา
ศิลปนิพนธ์สำหรับการออกแบบนิเทศศิลป์ หรือ Art Thesis in Visual Communication Design ของ สุทธิษา บูรณพงศ์ (ก๊ะ) นักศึกษาชั้นปีที่ 4
โดย...[email protected]
ศิลปนิพนธ์สำหรับการออกแบบนิเทศศิลป์ หรือ Art Thesis in Visual Communication Design ของ สุทธิษา บูรณพงศ์ (ก๊ะ) นักศึกษาชั้นปีที่ 4 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาการออกแบบนิเทศศิลป์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต หนังสือเรื่อง “เรียกเหมียว เหมียว เดี๋ยวก็มา”
หนังสือเรื่อง “เรียกเหมียว เหมียว เดี๋ยวก็มา” เล่มนี้จัดทำขึ้นเพื่อจำหน่าย รายได้หลังหักค่าใช้จ่ายจะมอบให้กับโครงการที่ช่วยเหลือแมวต่อไป ซึ่งแรงบันดาลใจในการทำหนังสือเล่มนี้มาจากนิสัยส่วนตัวที่เป็นคนชอบแมว เพราะหน้าตาน่ารัก และนิสัยขี้อ้อน และตัวเองก็เลี้ยงแมวด้วย แต่ก็ยังเห็นว่ามีแมวจรจัดที่ยังไม่ได้รับการเลี้ยงดูอยู่เป็นจำนวนมาก เลยอยากให้ทุกคนที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้มีความคิดเห็นเหมือนกันว่าแมวจรจัดก็มีความน่ารักเหมือนกับแมวสายพันธ์ุราคาแพงๆ เหมือนกัน เพียงแค่เราเปิดใจลองเล่น ลองเรียกเขาดูสักครั้ง เขาก็จะมาอ้อนเราทันที และก็เป็นที่มาของชื่อหนังสือ เรียกเหมียว เหมียว เดี๋ยวก็มา ด้วย
ภายในหนังสือจะเป็นเรื่องราวของแมวจรจัดทั้ง 10 ตัว ที่มีลักษณะนิสัยต่างกัน และมีภาพความน่ารักของแมวตัวนั้นๆ โดยแต่ละบทจะแทรกเนื้อหาเกี่ยวกับการเลี้ยงแมวไว้ให้เป็นความรู้เพิ่มเติมอีกด้วย และในท้ายเล่มของหนังสือจะมีโปสการ์ดแมวเหมียวเอาไว้เก็บสะสมหรือส่งเพื่อบอกต่อโครงการดีๆ และได้ทำบุญให้แมวจรจัดอีกด้วย
แมวเหมียวเป็นสัตว์ที่คนนิยมเลี้ยงกันมากด้วยนิสัยน่ารัก ขี้อ้อน ที่ทำให้คนรักแมวอย่างเราๆ หลงรักถึงขนาดยอมพลีกายเป็นทาสแมวกันเลยทีเดียว แต่ก็ยังมีแมวอีกหลายตัวที่ยังไม่ได้รับความรัก ความเอาใจใส่อยู่เป็นจำนวนมาก หนังสือเรื่อง “เรียกเหมียว เหมียว เดี๋ยวก็มา” เป็นส่วนหนึ่งของโครงการศิลปนิพนธ์ ที่อาจจะทำให้เราเปลี่ยนมุมมองเกี่ยวกับแมวจรจัดไปเลยก็ได้
คอนเซ็ปต์ของหนังสือเล่มนี้คือต้องการให้เห็นความน่ารัก น่าเอ็นดู ของแมวจรจัด และตระหนักถึงปัญหาที่เกิดขึ้นกับแมว เช่น การเพิ่มจำนวนของแมวจรจัด และอยากให้หนังสือเล่มนี้เป็นการเริ่มสร้างจิตสำนึกที่ดี
สำหรับผู้ที่ไม่เคยเลี้ยงแมวหลังจากได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วอาจจะเกิดความเอ็นดู ความน่ารักของพวกเขาจนเก็บไปเลี้ยงสักตัวสองตัวไว้เป็นเพื่อนคู่ใจ นั่นก็คือจุดประสงค์หนึ่ง หรือหากผู้ที่มีแมวอยู่แล้วก็ไม่ควรนำไปปล่อยให้เป็นภาระของผู้อื่น แต่กลับเลี้ยงดูให้ดียิ่งขึ้น ก็ถือว่าหนังสือเล่มนี้ประสบความสำเร็จแล้ว







