เกรดวัดคุณค่า-ความสามารถของคนไม่ได้
*Maddy || Madeline
*Maddy || Madeline
เกรดวัดคุณค่าหรือความสามารถ
ของคนไม่ได้เลยค่ะ
ออกตัวก่อนว่า Maddy อยู่ในวัยทำงานแล้วนะคะ ไม่ใช่วัยรุ่น
พอมาทำงานแล้วเกรดแทบไม่มีความหมายอะไรเลย Maddy เห็นเยอะเลยค่ะ คนได้ 4.00 ในโรงเรียน ออกมาทำงานเอาตัวเองยังไม่รอด ... คนที่ได้เกรด 2 และบางคนที่แทบไม่เรียนเลยกลับทำงานดีกว่า เลื่อนตำแหน่งเร็วกว่า ขึ้นไปเป็นเจ้านายปกครองพวกเด็กเรียนดีเนี่ยแหละ เห็นมากับตาเลยค่ะ
Maddy ว่ามันไม่ได้เกี่ยวกับค่าเฉลี่ยของตัวเลขหรอกค่ะ การที่คนจะได้ดิบได้ดีในอนาคต ... อยากให้หันมาเอาใจใส่การสนับสนุนให้เด็กได้ทำในสิ่งที่เค้าชอบ และทำได้ดีดีกว่าค่ะ
เท่าที่ต้องทำงานกับเด็กรุ่นใหม่ๆ, เด็กฝึกงาน และต้องสัมภาษณ์คน Maddy ว่ามันเป็นปัญหามากเลย การที่สังคมไทยชอบทำให้เด็กสับสน โตจนจะรับปริญญายังหาตัวเองไม่เจอว่าอยากทำอะไร ขัดขวางให้ไขว้เขว สิ่งที่เด็กอยากทำ กลายเป็นอาชีพที่คนดูถูก ไม่มีเกียรติ ไม่มีคนสนับสนุน รายได้ไม่ดี พ่อแม่ไม่ให้ทำ ฯลฯ เค้าโตมาก็เป็นเด็กอีกคนที่ทำงานไปวันๆ ไม่มี passion ไม่ productive attitude ไม่ดี บ่นจะลาออกรายวัน ...
อยากให้เด็กรุ่นใหม่เข้าใจตัวเอง รู้ว่าตัวเองอยากทำอะไร หาตัวเองเจอไวๆ แล้วมุ่งไปทางนั้นโดยที่ผู้ใหญ่สนับสนุน ไม่ไปขัดขวาง ไม่ต้องยึดติดกับชื่อเสียงหรือตัวเลขที่แทบไม่ได้บอกคุณค่าของคน ไม่ต้องแข่งกันไปเรียนพิเศษหรือต่อโทอย่างไม่มี idea ว่าเรียนไปทำไม ทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ ... คนที่ทำในสิ่งที่รัก มักมี passion ทำมันได้ดีและมีความสุขเสมอล่ะค่ะ
