ข้อใดทุกข์?

โดย...ว.แหวน

ข้อใดทุกข์?

ก. เราเป็นกิ๊กเขา

ข. เขาเป็นกิ๊กเรา

ค. แฟนเรา...มีกิ๊ก

ง. ทุกข์ทุกข้อ

ฉันอนุญาตโดยไม่จับเวลา ให้ลองค้นหาคำตอบ ฉันไม่ถามว่า...ข้อใดผิด? เพราะบางคนก็ยังรู้สึกว่า “ฉันไม่ผิด” และฉันก็ไม่ถามว่า...ข้อใดถูก? เพราะบุคคลทั้งสามข้ออาจคิดว่าตัวเองถูกได้ทุกคน และถ้าถูกทุกข้อ ก็ไม่รู้จะอธิบายต่อยังไง นอกจากตอบไปว่า “งั้นก็แล้วแต่แล้วกัน” ฮ่าฮ่าฮ่า! ถามแบบนี้แหละที่จะทำให้เราได้หยุด ฉุกคิด โดยมองจากชีวิตตัวเองหรือชีวิตคนรอบตัว ต่อให้ตอนนี้มีความสุขดี แต่ถามตัวเองอีกทีว่า “สุขจริงหรือ?” “สุขได้นานแค่ไหน?” บางคนไม่ต้องถาม เพราะความกังวลลึกๆ ในหัวใจมันได้มอบคำตอบมาให้แล้ว

คำว่า “ความสุข” กับคำว่า “ความตื่นเต้น” ให้ความหมายต่างกัน แม้มันจะคาบเกี่ยวกันอยู่ เพราะมนุษย์ยกให้ “ความตื่นเต้น” เป็น “ความสุขชนิดหนึ่ง” แต่เป็นความสุขชนิด “ชั่วคราว” (ค้างคืนได้ แต่ได้ไม่กี่คืน) หัวใจคนเราไม่ได้เต้นกระตุกกันข้ามวันข้ามปี มันจะเต้นกระตุกเมื่อพบเจอความแปลกใหม่ แต่เมื่อไรที่กลายเป็นความเคยชิน มันก็กลับไปเต้นเป็นปกติเหมือนเดิม บางคนเลยชอบเติมความตื่นเต้น โดยเฉพาะความตื่นเต้นจากการลักลอบ หลบซ่อน มันไม่ได้มีคุณค่าหรอก แต่มันสนุกชิบหาย!

จิตวิญญาณของมนุษย์ แท้จริงแล้ว ผสมไปด้วยด้านที่ใฝ่ดี และด้านที่ใฝ่เลว อยู่ที่ว่าเรางัดส่วนไหนมาใช้ หรือข่มตัวไหนไว้ ถ้าเมื่อไรที่ด้านดีนิ่งๆ ดีจนเบื่อ ด้านชั่วก็อาจปาดหน้าขึ้นมาเป็นผู้นำ หรืออาจได้รับแรงกระตุ้นจากภายนอก จากสิ่งเร้าที่เราเรียกกันว่า “กิ๊ก” ไม่ว่าเราจะกลายเป็นสิ่งเร้านั้นซะเอง หรือมีใครมาเร้าเรา หรือเอาแฟนเราไปเร้า จะมีคนสนุกอยู่สองคน แต่อีกคนทุกข์เจียนตาย ฉันขอใช้คำว่า “สนุก” ไม่ใช้คำว่า “สุข” ตอนนี้ที่แน่ๆ ใครอยู่ในข้อ ค. ย่อมรู้คำตอบดีอยู่แล้ว

สมมติว่า ถ้าเราเป็น ก. เรากำลังสนุกอยู่บนความทุกข์ของคนอื่น เรากำลังสนุกกับการทำลายครอบครัวหนึ่ง ต่อให้เราบอกว่า “ฉันอยู่ของฉันดีๆ เขามายุ่งกับฉันเอง ช่วยไม่ได้” ถามว่า “ถ้าอยู่ดีๆ” จะไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้ จะไม่ลดคุณค่าของตัวเอง และจะเลือกรักคนดีๆ คนดี...ไม่ใช่คนที่ดีกับเราแค่คนเดียว แต่ต้องเป็นคนดีโดยสำนึก คนดีที่รู้จักหน้าที่ มีความรับผิดชอบ ฉันขอข้ามเรื่องความผิดพลาดชั่วคราวไป เพราะถ้าเป็นเช่นนั้น เราจะไม่ถูกแต่งตั้งว่าเป็น “กิ๊ก” เพราะมันคือการขยับฐานะมาแล้ว ต้องชั่วคราวหลายครั้ง ค้างคืนหลายหนแล้วนะ ถึงจะได้ตำแหน่งนี้ได้ คงไม่เรียกว่าพลาดแล้วล่ะ

ถามว่า “อายมั้ย?” ถ้าต้องยอมรับว่าเป็น ข. ถ้าเรามีความสุขอย่างแท้จริง เราจะไม่มีความรู้สึกกระอักกระอ่วนในพฤติกรรมของตัวเอง เรามีความสุขได้ในทุกๆ สถานการณ์ของชีวิต โดยที่ไม่ต้องหลบซ่อน แอบเอาหนังสือปิดหน้า...ปิดมือถือ...ลบเฟซบุ๊กของใครบางคนออก...เบอร์บางเบอร์จำในหัวได้ ไม่ต้องเก็บในเครื่อง เดี๋ยวเช็กเจอ...มีความลับอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมรูดม่าน สนุกนะ...แต่สุขหรือเปล่า?

ถ้าเรายังตอบตัวเองว่า...ก็มีความสุขอยู่นะ ฉันไม่ใช่หมอดู ที่จะมาฟันเฟิร์มว่า เดี๋ยวเธอต้องทุกข์และก็ไม่ต้องไปพึ่งหมอดูคนไหนให้มาทำนายว่าจะเป็นยังไงต่อไป ในเมื่อคำตอบอยู่ในส่วนลึกๆ ของใจเธอแล้ว เราอาจไม่รู้ตัว แต่วันหนึ่ง คำตอบมันจะค่อยๆ ชัดขึ้นมาเอง

ความรักคือ การแบ่งปัน เอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ก็จริง แต่ความรักในรูปแบบนี้ เป็นความรักเฉพาะกิจ เป็นความรักที่เกิดได้ ต้องเกิดกับคนสองคนเท่านั้น เมื่อไรที่มันเป็นสามคน มันจะไม่เรียกว่า “ความรัก” อีกต่อไป แปลกไหม...ที่ความรักแบ่งปันกันได้ ยกเว้นในรูปแบบนี้ ที่มันแบ่งไม่ได้จริงๆ!

แย่งกันกินมันสนุกนะ แต่เอาเข้าจริงๆ แล้ว เราก็อยากรู้ชัดๆ ไม่ใช่เหรอว่า...อันไหนเป็นของเรา?