เมื่อแรกเริ่มความเป็นพ่อ

โดย...โยธิน อยู่จงดี

จำได้ว่าวันนั้นผมนอนหลับสบายยามบ่ายสุดสัปดาห์ แต่อยู่ดีๆ ก็ถูกยัดของใส่มือด้วยแท่งพลาสติกขนาดเล็ก ผมไม่ได้ลืมตาดูว่ามันคืออะไรแต่คลำอยู่นานสองนานคิดว่าภรรยากำลังเล่นเกมทายของ ผมทายว่าเป็น “หวี” ก็ผิด “ปรอทวัดไข้” ก็ยังผิด “แท่งขีดไฮไลต์” ก็ผิดอีก เลยมั่นใจว่าเจ้าแท่งประหลาดในมือเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยจับต้องมาก่อนแน่นอนแล้วคืออะไรล่ะ

สะลึมสะลือลืมตามองก็ปรากฏภาพแท่งสีขาวมีร่องช่วงปลายและมีขีดสีปรากฏอยู่ 2 ขีด “เค้าท้อง” ภรรยาบอก สิ้นคำนั้นผมตื่นทันที ทุกอย่างในหัวโล่งไปหมด ไร้ซึ่งความคิดและความรู้สึกใดๆ หรือเรียกง่ายๆ ว่าอาการช็อกนั่นละ ผมนั่งนิ่งมองแท่งตรวจการตั้งครรภ์อยู่สักพัก แล้วหันไปมองหน้าภรรยาที่มีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด “เรื่องจริงเปล่าเนี่ย” ผมถาม เธอได้แต่ก้มพยักหน้า “เอาไงดี” ภรรยาถาม

“เอ้าถามแปลกๆ นี่ลูกเค้านะ” ผมบอก สีหน้าภรรยาดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แม้ชีวิตคู่ของเราจะไม่เคยเตรียมพร้อมเรื่องการมีลูกมาก่อนเลย เพราะในยุคสมัยที่ค่าครองชีพสูงลิบลิ่ว ลำพังตัวเองให้อยู่ได้ตลอดเดือนก็กระเบียดกระเสียรเต็มที จึงกลัวว่าลูกเกิดมาจะลำบากเพราะฐานะก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร

ผมเดินวนไปวนมาในห้องจ้องมองภรรยาดูท้องน้อยๆ ที่ป่องขึ้นมาหาความคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไป เริ่มแรกต้องพาไปฝากครรภ์ ให้อยู่ในความดูแลของคุณหมอ ผมปล่อยให้เรื่องการเลือกโรงพยาบาลเป็นการตัดสินใจของภรรยา แต่ไม่ว่าเธอจะเลือกโรงพยาบาลไหน สิ่งสำคัญที่สุดคือ ผู้เป็นสามีควรไปกับภรรยาในวันตรวจและทุกครั้งที่ต้องพบคุณหมอ เพื่ออยู่เคียงข้างกันไม่ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไรก็ตาม

อีกทั้งความรู้สึกที่กำลังจะได้เป็นพ่อคนนั้นนำเอาความรู้สึกกลัวจับใจติดมาด้วย กลัวว่าภรรยาจะมีอันตราย กลัวเธอลื่นล้ม กลัวใครมาเดินชน กลัวลูกจะไม่แข็งแรง กลัวว่าตัวเองจะเป็นอะไรไปโดยไม่เห็นหน้าลูก และอีกสารพัดความกลัวที่ถาโถมเข้ามาพร้อมๆ กับหน้าที่ของพ่อคน

แต่สุดท้ายจึงคิดได้ว่าเมื่อหน้าที่นี้มาถึง คนเป็นพ่อจะกลัวอะไรไม่ได้ทั้งนั้น เราจะต้องเข้มแข็งทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุด ว่ากันว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในชีวิตผู้หญิงก็คือการคลอดลูกนี่ล่ะ เป็นความเจ็บปวดที่สุดในชีวิตอย่างที่ผู้ชายอย่างเราๆ คงจินตนาการไปไม่ถึง ดังนั้นคนที่ควรกังวลและกลัวมากที่สุดคือคุณแม่ ไม่ใช่คุณพ่อ ถ้าเรากังวลจนเกินเหตุ ภรรยาก็อาจจะเครียดจนส่งผลต่อลูกน้อยในครรภ์

เราตกลงกันว่าทั้งชีวิตจากนี้ทุกอย่างจะทำไปเพื่อลูกของเราทั้งหมด หลังจากนี้จะต้องใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง ใช้เงินอย่างระมัดระวังมากขึ้น ผมเช็กเงินเก็บทั้งหมดที่มี ประกันชีวิต ประกันสุขภาพที่ทำไว้ คิดวางแผนทุกอย่างตั้งแต่เรื่องการรับส่ง เส้นทางฉุกเฉินไปหาหมอ เข้าอินเทอร์เน็ตการดูแลผู้หญิงตั้งครรภ์ ซึ่งข้อมูลที่ได้มาก็ค่อนข้างครบถ้วนในระดับหนึ่ง แต่จากข้อมูลทั้งหมดที่หาได้ในคืนนั้น

สรุปใจความสำคัญเพียงข้อเดียวก็คือ ผู้เป็นพ่อควรเอาใจใส่ภรรยาให้ดีที่สุด เพราะสภาพจิตใจภรรยาที่มีความสุข จะส่งผลให้ลูกน้อยแข็งแรง เธอหิวยามดึกผมก็ออกไปซื้ออาหารตามสั่งมาให้ เมื่อยขาก็นวดให้ งานบ้านหนักๆ ผมจัดแทนให้ทุกอย่างเหลือแค่งานเบาๆ พอให้ภรรยาออกกำลังให้ร่างกายแข็งแรง

เปิดเพลงเพราะให้ฟัง ร้องเพลงกล่อมเจ้าตัวเล็กในท้องก่อนนอนทุกคืน รับเป็นธุระจัดการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ  ทำทุกอย่างเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะสามารถทำให้ได้ ให้ภรรยาอารมณ์ดีที่สุด รวมทั้งคอยหาซื้ออาหารดีๆ ให้แม่ลูกแข็งแรงไปด้วยกัน

จนถึงวันที่เจ้าตัวน้อยออกมาลืมตาดูโลก ความน่ารักสดใสของลูกก็ทำให้พ่อหายเหนื่อย ไม่น่าเชื่อว่าเด็กตัวเล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่เกิน 2 ฝ่ามือของพ่อ จะทำให้ผมและทุกคนในบ้านมีความสุขได้ขนาดนี้

ผมโอบกอดลูกไว้แนบอก พร้อมให้สัญญาครั้งสำคัญในชีวิตว่าจะดูแลหนูตลอดไป พ่อสัญญา...